نتایح جستجو

از گلای بنفش آواتارش:love:

چه باک اگر که جهانی رها کنند مرا به خنده زمزمه در گوش‌ها کنند مرا شبی دو چشم سیاه تو را به من بدهند چه غم، که یک شبه صاحب عزا کنند مرا تو در وجود منی، پس چگونه می‌خواهند که از وجود خودم هم جدا کنند مرا ؟ بعید نیست از این پس شبیه من بشوی و یا به نام تو دیگر صدا کنند مرا دوای درد مرا هیچکس...

همون کدوم حلوایی:D کتاب رمان یا کتاب فیزیک؟

کلا لبو دوست ندارم لبو یا باقالا؟

از پوکرفیس بودنش:eek:

منم علاقه دارم ولی دستی در هنر ندارم متاسفانه شما چطور؟

دیدی که مرا هیچکسی یاد نکرد جز غم که هزار افرین بر غم باد

یک چیزها هستند که نبودشان، روز را از من می‌گیرد. مثل بخار چایِ دم‌کشیده در قوری، مثل عطر نانِ تازه، مثل بارانِ آرام بر سقف شیروانی، مثل صدای دورِ رادیوی همسایه که هنوز بنان می‌خواند... اما همه‌ی این‌ها بهانه‌اند برای رسیدن به یک حقیقت: روز، بی خنده‌های تو هرگز روز نمی‌شود.

به اینکه بابات روحیه ی خیلی شادی دارن بنده خدا

به اینکه ما بیشتر دلمون برای بابات میسوزه تا تو!!!

از گلدونای پتوسش

به اینکه علیرضا باید ی عکس دوتایی بگیره بفرسته! :LOL:

به اینکه خب باغش گل و‌درخت داره کیف میکنه باهاش تو چی داری خو؟؟؟ :D

هاا راس میگی!! معلوم نیست من بعضی وقتا یه اهنگ می افته سر زبونم ول نمیکنه شما چطور؟

به اینکه علیرضا ما رو به دیدن پدرش بیشتر مشتاق کرده تا خودش :D

از سلیقه فیلم دیدنش

به اینکه رمان های دهه هشتادی چقدر عشقولانه ای بودن!!:Dیه رمان قدیمی پیدا کردم دارم میخونم حس میکنم دوباره دارم عاشق میشم:D

از چی بگم؟!!!!:LOL: از کدبانوییش