نتایح جستجو

ما رو از اخطار نترسون کاربر فعال

مهجور تو را شب خیالی که مپرس رنجور تو را روز ملالی که مپرس گفتی هاتف چه حال داری بی من در گوشه‌ای افتاده به حالی که مپرس

یا رب ز باغ وصل نسیمی بمن رسان وین خسته را بکام دل خویشتن رسان داغ فراق تا بکیم بر جگر نهی یک روز مرهمی بدل ریش من رسان

وقایع اتفاقیه صفحه اول سایت نیست و یه قسمت فرعی هست و آخرین نوشته وبلاگ رو نشون نمیده و همچنین آخرین تاپیک ها رو هم نشون نمیده

چیزی که عمومی منتشر میکنید حالا چه همه ببینن چه 10 نفر - به هر حال در حالت عمومی انتشارش دادین تاپیک درد دل با خدا یا هر چیز دیگه - کسانی که اهل این تاپیک ها هستن خو بالاخره گذرشون میفته به اونجا و میان میبینن و گرنه الان خودمو مثال میزنم من چیکار دارم تو تالار اسلام و قرآن چی میگذره و کی پست...

دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد برق غم او متصلم می‌سوزد از داغ فراق اگر بنالم چه عجب یاران چه کنم، وای دلم می‌سوزد

در دهر چه غم ز بینوایی دارم در کوی تو چون ره گدایی دارم بیگانه شوند گر ز من خلق چه باک چون با سگ کویت آشنایی دارم

چه ربطی داره - خوب پستی که میزنی برای همیشه میمونه اینجا و هر وقت برای ده ها هزار عضو سایت و همچنین برای عموم کاربران اینترنتی قابل دسترسی هست بعدشم مگه پیغام خصوصی مینوشتی که نگران دیده شدن عمومیش هستی و بازم هر پستی تو قسمت وقایع اتفاقیه قابل دیدن هست

در پیش رخ تو ماه را تاب کجاست عشاق تو را به دیده در خواب کجاست خورشید ز غیرتت چنین می‌گوید کز آتش تو بسوختم آب کجاست

خاطرات نه سر دارند؛ نه ته ! بی هوا می آیند تا خفه ات کنند میرسند گاهی وسط یک فکر گاهی وسط یک خیابان و گاهی حتی وسط یک صحبت ... ... سردت می کنند؛ رگ خوابت را بلدند! زمینت میزنند ... خاطرات تمام نمی شوند تمامت می کنند ...

برف مي بارد به آخر خيابان رسيده ام، پشت سرم را نگاه مي کنم و ردپاي تنهايي ام را مي بينم که از دوردست ها شروع شده است!!

نه :smile:

نه :smile:

تو ای وحشی غزال و هر قدم از من رمیدن‌ها من و این دشت بی‌پایان و بی‌حاصل دویدن‌ها تو و یک وعده و فارغ ز من هر شب به خواب خوش من و شب‌ها و درد انتظار و دل طپیدن‌ها نصیحت‌های نیک اندیشیت گفتیم و نشنیدی چها تا پیشت آید زین نصیحت ناشنیدن‌ها پر و بالم به حسرت ریخت در کنج قفس آخر خوشا ایام آزادی و...

دارم ز جدایی غزالی که مپرس در جان و دل اندوه و ملالی که مپرس گوئی چه بود درد تو دردی که مگوی پرسی چه بود حال تو حالی که مپرس

ای عشق بحسن دیده در ساز مرا عیبم همه سر بسر، هنر ساز مرا دل گیرم از آب زندگانی، دلگیر لب تشنه بخوناب جگر ساز مرا