نتایح جستجو

دم به دم حلقه این دام شود تنگ تر و من دست و پایی نزنم خود ز کمندت نرهانم...

یک به یک یا مژه هایت دل من درگیر است میله های قفسم را نشمارم چه کنم...

یكی را دوست دارم ولی افسوس او هرگز نميداند نگاهش ميكنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست مي دارم ولی افسوس او هرگز نميداند...

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن که خواجه خود روش بنده پروری داند...

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی و گر نه هر که تو بینی،ستم گری داند...

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت دائما یکسان نباشد حال دوران غم مخور

یا میا هر شب به خوابم یا بمان بیش از دمی تا به کی باید بسوزم ای دریغ از مرهمی...

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن بامدادت که نبینم طمع شامم نیست..

تو بمان با من تنها تو بمان جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتاب من فدای تو به جای همه گل ها تو بخند...

یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد به وداعی دل غم دیده ی ما شاد نکرد...

یوسف گمگشته باز آید به کنعاع غم مخور کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

نه به زرق آمده ام تا به ملامت بروم بندگی لازم اگر عزت و اکرامم نیست

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی تابم شب از هجوم خیالت نمیبرد خوابم...

میل آن دانه ی خالم نظری بیش نبود چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست...

آن یار کزو خانه ما جای پری بود سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود...

دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد؟ چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد؟

یک به یک با مژه هایت دل من درگیر است میله های قفسم را نشمارم چه کنم..

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش می سپارم به تو از چشم حسود چمنش...

دوش وقت سحر از غضه نجاتم دادند و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

دادند دو گوش و یک زبانت ز آغاز یعنی که دو بشو و یکی بیش مگوی..