نتایح جستجو

دنیای کوچک درونم را دوست دارم و آرزو می کنم هرگز از میان دستانم گم نشود...

حالم خوب نیست میام اینجا پیامها رو می خونم بدتر میشم و بیشتر بغض می کنم ،وقتی افرادتحصیل کرده ای رو می بینم که روی بیانشون کنترل ندارن صرفا چون اینجا مجازی هست، نگران و متاسفم می کنه،اینجا رو دیگه دوست ندارم.اینجا باشه برای دوستان. نغمه جان هر وقت کاری داشتین حتما روی من می تونید حساب کنید،بهار...

می کشم بر شانه هایم غربت اندوه را غربت اندوه بی مانند همچون کوه را شانه هایم زیر این بیداد کم می آورند کاش میشد کوه باشم این غم بشکوه را کاش دست مهربانی می زدود از روی لطف لایه لایه درهای مبهم انبوه را کاشکی دریا دلی با ما روایت کرده بود دردهای بیشمار عاشقی را! دردهایی چون خوره خون غزل را...

داریم طبقه ی بالای خونه رو دستمال کشی و جارو می کنیم دوستان پدرم دارن از تهران میان💜

اینکه سخت است سر شب رمضان باشد و و ناگاه چون صبح شود ماه محرم شده باشد... وقتی با تعجب بعضی صحبتهارا از آدمهای به ظاهر همه چیز دان میخوانم یاد این جمله میفتم : تاریخ خواهد نوشت تو ایرانی ترین ایرانی تاریخ بودی ما برای تو و ایران خواهیم جنگید...

تازه جز قرآنم تمام شده

در حیرتم آینه بهر چه می خرند! خود را دگر ندید کسی که تو را شناخت! دلتنگتونم آقا جانم دلم برای عبای قهوه ای و لبخندتون تنگ شده میشه بر گردین؟ تنهاییم...

دامن کشان رفتی... دلم زیرو رو شد.... تو علمدار شدی ... من چه؟ پدرم تو به خدا رسیدی من چه؟ من فدای تو میشدم.. تو زودتر فدای من شدی.. دوستت داشتم ولی خودخواهانه برای خودم خدا هم تو را برای خودش خواست ...