نتایح جستجو

سلام شب بخیر خوبی؟

نردبان دلم شکسته است می شود کمی برای من دعا کنی؟ یا اگر خدا اجازه می دهد کمی به جای من خدا خدا کنی؟ راستش دلم مثل یک نمازه بین راه , خسته و شکسته است, می شود برای بیقراری دلم ,سفارشی به آن رفیق با وفا...

پیش از خلقتم كسی آدم حسابم نكرد كسی نپرسید چه می خواهمرنج همراهی آدم یا درد نیستی در عدم؟حالا من هست ترین تجسم نیستی ام!

عمریست كه تور خیالبه دریای محال افكنده ام شاید سهم دلم شود صید تصویر ماه در آب...شاید!

بیا لحظه ای كنار تنهایی ام بنشین عاشقانه هایم پریشانند بی تو دوستت دارم ها سرگردانند و نگاههای پر تمنایم آواره اند به بهانه ی بارانی كه نمی بارد بیا بسراغ دلی كه شادی به او نمی آید...

دلم خطا بسیار كرده است با این همه دوستش می دارمبه حرمت حضور خدا و عشقبرخی خطاهایش را می بخشمبعضی را تنها می پوشانم و برخی دیگر را فاش می گویمتا دل دیگری تكرارشان نكنداز دل خطا كار هم می شود آموخت

احتیاج من بر تو اشتیاقم به سوی توو استغنایم درحضور توستتو با همه ی بی نیازی سخت مشتاقی به من چگونه نخواهمت،نخوانمت كه عاشق ترین می دانمت ...

آسمان اینجا انگار نسبت من و تو و باران را می فهمد همیشه وقت قحطی آمدن توقطره ای باران نمی بارد هوا گرفته است شبیه حال دلمكاش باران ببارد و تو بیایی....

شاید هرگز "خودم" را خوب نفهمیده ام باید هزار بار بخوانم و مرورش كنم سطر به سطر،واژه به واژه،حرف به حرف دلخوشی ها و دلواپسی هایش را شادی ها وغمها،افكار و باورهایش را مسئله های حل نشده را باید حل كنم ترس ها و تردیدهای كشنده را كم كنم واژه های اضافه را باید پاك كنم جاهای خالی را با حوصله پر كنم...

دست مهربان دلت را می گیرم وبه تماشای شكوه رویایی ماه می روم ماه دلخوشی شبهای تنهایی من است كه عاشقانه با تو قسمتش می كنم شاید عشق همین باشد تقسیم خوشیهای ناب دل با یار صاحبدل...

سلام شب بخیر خوبی؟

نشسته ماه بر گردونه عاج . به گردون مي رود فرياد امواج . چراغي داشتم، كردند خاموش، خروشی داشتم، كردند تاراج ..

امروز را به باد سپردم امشب کنار پنجره بیدار مانده ام دانم که بامداد امروز دیگری را با خود می آورد تا من دوباره آن را بسپارمش به باد

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین سینه را ساختی از عشقش سرشارترین آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین چه دلآزارترین شد چه دلآزارترین

دلم به ناله در آمد که ای صبور ملول درون سینه اینان نه دل که گِل بوده ست

کجایی ای رفیق نیمه راهم که من در چاه شبهای سیاهم نمی بخشد کسی جز غم پناهم نه تنها از تو نالم کز خدا هم

در پی آن نگاه های بلند ، حسرتی ماند و آه های بلند!

من در عجبم تو این همه خوابو از کجا میاری

خوبم بد نیستم دوباره رفتی بخوابی؟

وی وی تو چنی میخوابی بسه دیگه پاشو