نتایح جستجو

:tooth:

خداییش ی بارم من خاسم قانون مدار باشم بقیه نمی زارن .ایییییییییییییییییییییییییی خدا شاهدیا:wallbash:

:w29:.......................:w25:

اسپم ممنوع:w43:

نگاهت خلسه ای ست از تلذذی ترسناک شبیه هذیانهای بعد از عمل جراحی از دهانت شعله های نامریی نعنا زبانه می کشد...

ما فقط دس میزنیم :D

خوشا به حال تو کبریت کوچک...! می سوزی و آه از نهادت بلند می شود، مرا می سوزانند و می گیرند مجال آه را از این گلوی پر از فریاد...! خوشا به حال تو کاج حاشیه ی خیابان! صبورانه بغضت را جرعه جرعه سر می کشی و دم نمی زنی...

77 77

هان .......چی ؟ .........چی میگی تو دختر ...........بابا بلند تر بگو..............هان میخای بشینی رو صندلی ....خو اینکه داد زدن نداره که :w00:. بچه ها خودش بمن گفت .........چی گفت ؟ ..............درگوش من گفت :w38:...............چی گفت ؟ ...................من موخام رو صندلی بشینم.....

حتما اگر روزی معلم می شدم پای دفتر مشق تمام کودکان جهان می نوشتم سرنوشت ما همان چیزیست که برای دیگران رقم می زنیم! گمان کنم جهانشان با همین یک جمله عوض می شد! با همین یک جمله ناقابل، جهانی عوض می شد؛ و شاید آدم، به بهشت خدا بر می گشت...

77 77 شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی هر لحظه به دام دگری پابستی گفتا شیخا هرآنچه گویی هستم اما تو چنان که مینمایی هستی

عصيان (بندگي)

بهش ی فرصت دوباره میدم .اما حرکت اولیش رو هرگز فراموش نمیکنم

دیوار مرا همیشه کوتاه کشید هی بر سر راه رفتنم، چاه کشید نقاش زمانه غرق اندوهم کرد هرکس که مرا دید، فقط آه کشید

هیچکس یادی نکرد از من ، کنم من یاد ِ چه ؟! یاری اندر کس نمیبینم ، پس استمداد ِ چه ؟! هیچ امیدی به آبادانی این شهر نیست !!! بیش از این ماندن در این شهر ِ خراب آباد ِ چه! گوش مردم این زمان بدجور سرسنگین شده ست! در میان این کَرستان میکنی فریاد ِ چه ؟! داستان عشق را تحریف شاید کرده اند ! قصه ی...

این روزها که می‌گذرد، جور دیگرم دیگر خیال و فکر تو افتاده از سرم دیگر دلم برای تو پرپر نمی‌زند دیگر کلاغ رفته به جلد کبوترم دیگر خودم برای خودم شام می‌پزم دیگر خودم برای خودم هدیه می‌خرم دیگر بلد شدم که خداحافظی کنم دیگر بلد شدم که بهانه نیاورم اسمت چه بود؟ آه از این پرتی حواس...

زندگی این است: اگر تلخي هاشو بكني و بندازي دور! زندگي شيرينه... اما از من ميشنوي نمك بزن و بخور!،

غریب و خسته و بی تاب رفتم شبیه یک جسد در آب رفتم خداحافظ تمام مردم شهر منم با قایق سهراب رفتم

لایک......

عمری اسیر وحشت یک مرگ ممتدم من در نگاه مردم این شهر مرتدم عفریته های شهر به من سجده می برند تندیس واژگونه یک پیکر بدم در چشمهای هرزه من هم نگاه کن وقتی که در دو راهی حیرت مرددم جغرافیای دامن خود را تکان بده انگار در هوای تو در رفت و آمدم در هم شکسته قامت اردیبهشتی ام بی تو...