خدای من! این دانه به خاک نشسته را بی آب و آفتـاب تــو کجا سر شکفتن هست و این غریب و خسته را بی ماهـتاب لطف تـو کی پای رفتن؟ خدایـــــا! این شکاف تنهاییــ را جز چشمه سار جاودان مهر تـــــو پر نمی کند و غنچه حوائجم بی باغبانی تـــــو شکفته نمی شود و غبـار اندوه از چهره غـــــم زده ام جـز باران...