من از حکمت دوم جایی که میفرمایند:
هرکه پریشان حالی خود با دیگران در میان نهد تن به ذلت داده است...
خیلی خوشم میاد منو یاد شعر
مگو با دوست میگویم چه باک است؟ / که گر دشمن شود عین هلاک است
میندازه!
و توی نامه ها اونجا که میفرمایند
... به فرزند خویش که آرزومند چیزی است که به دست نیاید...
مفهومش رو...