نتایح جستجو

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود ...

حافظ حافظ شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت: «فراق یار نه آن می‌کند که بتوان گفت» حدیث هول قیامت، که گفت واعظِ شهر کنایتیست که از روزگار هجران گفت نشان یار سفرکرده، از که پرسم باز؟ که هر چه گفت بَرید، صبا پریشان گفت فغان که آن مَهِ نامهربانِ مهرگسل به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت من و...

حافظ حافظ مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد عالم از ناله عشاق مبادا خالی که خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد پیر دردی کش ما گر چه ندارد زر و زور خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد محترم دار دلم کاین مگس قندپرست تا هواخواه تو شد فر همایی دارد از عدالت نبود دور گرش...

از حادثه ی جهان زاینده مترس از هرچه رسد چونیست پاینده مترس این یکدم عمر را غنیمت می دان بر رفته میندیش و ز آینده مترس ...

نه امپراتورم و نه ستاره ای در مشت دارم اما خودم را با کسی که خیلی خوشبخت است اشتباه گرفته ام و به جای او راه می روم غذا می خورم می خوابم و ... چه اشتباه قشنگ و دل انگیزی! "رسول یونان"

چرا گرفته دلت؟ مثل آنکه تنهایی ... خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی ... دچار یعنی عاشق و فکر کن که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک دچار آبی دریای بی کران باشد ...

دل خوشی هایت را به دیوار سنجاق بزن ! همین روزها خیال کن از آغاز خاطره بودی ... این سراشیبی شروعٍ پایان است!

از در در آمدي و من از خود به در شدم گويي ازين جهان به جهان دگر شدم ...

این روزها تلخ ترم! از قهوه ای... که تو را قسمت فال من نکرد ...!

کم‌رنگ می‌شوم، . . . پر رنگ می‌شوی ...؟!

نوک مدادم شکست توبه کرد دیگر در دستانم ، حرفهای عاشقانه اش را ، به کاغذ نزند ...

ای خوب من ! آفریدگار من ! اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطر خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من شایسته من است، نه بایسته تو. وکاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر بر می دارد، و نه به وسعت بی کرانگی تو. و تو کجا و پای ناتوان من کجا...

فردا روز دیگری است كه بی تو بر عمر تلف شده افزوده می شود همین روزها روز رفتن از راه می رسد و من طوری از خیال تو گم می شوم كه انگار هرگز نبوده ام ...

اشتباهي كه همه عمر پشيمانم از آن اعتماديست كه بر مردم دنيا كردم !

خداوندا تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن.

آها که اين طور پس :D اوکي ;)

امروز ...امروز است و فردا ...امروزی دیگر ! چه فرقی دارد روزها برایم وقتی تو را ندارم ...

خب اسمش روشه زير خاکي پس عتيقه ان و باارزش ... بايد کشيدشون بيرون ديگه;) :gol::gol: :gol:

فروغ فروغ می روم خسته و افسرده و زار سوی منزلگه ويرانه خويش به خدا می برم از شهر شما دل شوريده و ديوانه خويش می برم،تا که در آن نقطه دور شستشويش دهم از رنگ گناه شستشويش دهم از لکه عشق زين همه خواهش بيجا و تباه می برم تا زتو دورش سازم زتو، ای جلوه اميد محال می برم زنده بگورش سازم تا از اين پس...

تکيه بر تقوي و دانش در طريقت کافريست راهرو گر صد هنر دارد توکل بايدش ...