به تو پناه می برم
که جز تو مرا پناهی نیست
تویی که تمام گنج های معرفت در نزد تو است
به تو پناه می برم از نادانی خویش
به تو پناه می برم از سرگردانی خویش
به تو پناه می برم
از تنهایی خویش
به تو پناه می پرم
ای خدای مهربانم
خدای مهربانم!
تمام در ها به رویم بسته شده
غم به بی نهایت رسیده
من فقط
به امید تو شادم
و گر نه زیر بار این همه ابهامات سخت و جانفرسا
هر لحظه
هزار بار خواهم مرد