چه آسان تماشاگر سبقت ثانیههاییم؛
و به عبورشان میخندیم!
چه آسان لحظهها را به کام هم تلخ میکنیم ؛
و چه ارزان میفروشیم لذت با هم بودن را!
چه زود دیر میشود
و نمیدانیم که؛ فردا میآید
شاید ما نباشیم....
سلام یادمان باشد...........
بخشش را "بخش کنیم".
محبت را "پخش کنیم" .
غضب "پریشانی" است.
نهایتش "پشیمانی" است .
شکیبایی؛بر هر "دعوایی"، "دواست".
هر چه "بضاعتمان" کمتراست؛
"قضاوتمان" بیشتر است.
با "خویشتنداری" ؛
"خویشاوند داری" کنيم.
به "خشم" ؛"چشم" نگوییم .
سوء تفاهم، "تیر خطایی"است؛
که از "گمان" رها می شود.
...دلم میخواست های من زیادند...
بلندند...
طولانیند...اما مهمترین دلم میخواست ها اینست که :
انسان باشم.
انسان بمانم .
انسان محشور شوم...
چقدر وقت کم است
تا وقت دارم باید مهرورزی کنم به همین چند نفر که ازتمام مردم دنیا بامن نفس می کشند.
باید مهر بورزم به همین جغرافیایی که سهم من است از جهان.
وقت کم است بایدخوب باشم .
مهربان باشم.
ودوست بدارم همه زیبایی ها را ......
میگویند انسانهای خوب به بهشت میروند
اما من میگویم انسانهای خوب هرکجا باشند آنجا بهشت است...
: )