“پا به پایم” که نیامدی
“دست در دستم” که نگذاشتی
“سربه سرم” هم نگذار
قولش را به بیابان داده ام….
“دست در دستم” که نگذاشتی
“سربه سرم” هم نگذار
قولش را به بیابان داده ام….
-
بله شما هم مثل من یا من هم مثل شما شعرهای نو رو دوست داریم .این یکی پیش شما شانس آورده ^_^
منم خیلی دوست دارم این رو . آفرین به سلیقه شما
مو برای سر این شکلک نذاشتید
من بهار ديگری را دوست می دارم
جای من خالی است
جای من در ميز سوم ، در کنار پنجره خالی است
جای من در درس نقاشی
جای من در جمع کوکبها
جای من در چشمهای دختر خورشيد
جای من در لحظه های ناب
جای من در نمره های بيست
جای من در زندگی خالی است
پس حسابی میخونیدشون.
من اون دو شعری رو دوست دارم که میگه: خوش به حال لنگه های چوبی در که لنگه همند و خوشبختانه باران ارث پدر هیچکس نیست. خیلی دست و پا شکسته گفتم ولی متوجهش میشید.
همه نابودگران زمین در یک عکس+ تصویر
نقشهبرداری از نورونهای بصری موش و مگس میوه+تصاویر
اگر از ایشونه که باید در کل تو دنیای فلسفه شون سیری داشت. سخت فکرمیکردن و مینوشتن. روحشون شاد باشه
آهان. اون تا رو ندیدم اصلا. بله از همینشما (:
راستی اسم دوستان دیگه رو تو تاپیک های مختلف دیدم . شما رو فقط تو یک تاپیک دیدم. درسته؟ پاتوقتون فقط همون رد پای احساس هست ؟
راستش رو بخواید متوجه شعر نشدم
قیصر امین پور یه شعر داره:
رسیدن به چهل سالگی
افتادگی و کمال
چه فکر خام کودکانه ای
زهی خیال خام
تمام
می خواستم بمانم
رفتم
می خواستم بروم
ماندم
نه رفتن مهم بود و نه ماندن
مهم
من بودم
که نبودم !
شعرتون قشنگه. مرسی
سلام دوست خوبم علیرضای گرامی.
کمی زندگی مشغولم کرده بود . ممنون که به یادم هستید. برای من هم مسیجی اومده بود که توش کلمه شبگرد اومده بود یاد شما افتادم
(25 مرداد) تولد tahereh68 بیاین تبریک بگید اینجارو بترکونیدددددد
ارزش ده سال را، از زوج هائی بپرس که تازه از هم جدا شده اند.
ارزش چهار سال را، از یک فارغ التحصیل دانشگاه بپرس.
ارزش یک سال را، از دانش آموزی بپرس که در امتحان نهائی مردود شده است.
ارزش یک ماه را، از مادری بپرس که کودک نارس به دنیا آورده است.
ارزش یک هفته را، از ویراستار یک مجله هفتگی بپرس.
ارزش یک ساعت را، از عاشقانی بپرس که در انتظار زمان قرار ملاقات هستند.
ارزش یک دقیقه را، از کسی بپرس که به قطار، اتوبوس یا هواپیما نرسیده است.
ارزش یک ثانیه را، از کسی بپرس که از حادثه ای جان سالم به در برده است.
ارزش یک میلی ثانیه را، از کسی بپرس که در مسابقات المپیک، مدال نقره برده است.
زمان برای هیچکس صبر نمیکند.
قدر هر لحظه خود را بدانید.
قدر آن را بیشتر خواهید دانست، اگر بتوانید آن را با دیگران نیز تقسیم کنید.
برای پی بردن به ارزش یک دوست، آن را از دست بده.
صلح، عشق و کامیابی ارزانی همگان باد.
حادثه یعنی کلید انداختن به قفل
و عشق یعنی یعنی باز نشدن در!
افسوس که ما چه زود
درها را باز کردیم!
مداد رنگی هایم را می خواهم
بگذار روی دقیقه های بی رنگت نقاشی کنم
مثل آن روزها که گل های سرخ و بنفشه را
میان دفتر مشقت می کاشتم ،
و عطرشان تمام کلاس را پر می کرد ...
ببین دست هایم هنوز بوی گل می دهند
دفتر مشقت را کجا پنهان کرده ای ؟
سلام شبگرد عزیز. شب و کوچه ها رو تنها گذاشتید امشب ؟ : )
یاربانو یادگاره . همین اسم برام مونده از من!
توهم همینطور کچل
میخوای بری استراحت کنی مزاحمت نمیشم منم باید برم
بد نیستم تو خوبی؟
یه سی دی بود از نوشتههای حسین پناهی با صدای خودش
-
بارگذاری...
-
بارگذاری...