ياد جادههايي به خير كه آدمي را از بيراهگي، انحراف و چند راهگي نجات ميداد. ياد تابلوهايي به خير كه راه جاودانگي را مشخص ميكرد. ياد سنگرها به خير كه مفصلترين ميهماني اشك و خلوص را بدون خرجهاي كلان ترتيب ميداد. ياد خاكريز به خير كه گودالهاي لغزش را صاف ميكرد. ياد حسينيه به خير كه شاهد قدوم اهل بيت(ع) بود.