مدت زیادی از رقص قلم در دستانم دورم... قلم را می رقصانم...تا لذتش را فراموش نکنم...می دانم گاهی باید ایستاد... تا به مقصد رسید.....شب و روز ، خورشید و زمین در حرکتند... اما تو بایست.، ای زمان دست بردار از دویدن...:gol:
تاپیک : شیوه ی برخورد ِ شما ، با یک بنای معماری !
.
.
چکیده :
آیا واقعا ما به درستی و اصولی ، به آثار ِ معماری مینگریم ؟
در نگرش ِ شما ، چه عناصر و مفاهیمی ارجحیت دارند ؟و . . .
.
.
.
.
موفق باشید . . .
آنان که روحی مایوس دارند، مقصرترین افرادند، زیرا رشته ی پیوند با زندگی را بریده اند و به نوعی به خودکشی روحی روی آورده.
اگر امید نباشد همانند این است که خانه ی وجود انسان چراغ نداشته باشد...
سالی پر از شادی و امید را برایتان آرزومندم.