سلام وبلاگتم قشنگ بود...هرچی تلاش کردم جواب بدم نشد که نشد...
خو دیگه من برم...احسان داداشی
از خودت مواظبت کن...درساتم بخون...(میدونم تموم شد ولی برا ارشد گفتم)...اهان من اومدم باز نبودی ....دیدی دیدی من میام هی منتظر میشینم تا بیای بلکن نهاری شامی مهمانم کنی اما نمیای دیگه خو دیگه من برم...مهم یاد دوستانه که در قلب ادم زنده ست... روز جمعه تم قشنگ باشه...
آدمها ازین ک ب دنیال مهمترین رویاهاشان بروند میترسند
زیرا احساس میکنند شایسته ان رویاها نیستند و قادر نخواهند بود ب انها برسند
ما قلبها فقط با فکر رفتن محبوبمان برای همیشه
یا از دس دادن لحظاتی ک میتوانستند خوب باشند ولی نشدند
یا گنجی ک ممکن بود پیدا شود ولی نشد
میترسیم زیرا وقتی این حوادث رخ بدهند رنج شدیدی میکشیم
ب قلبت بگو ترس رنج کشیدن دردناک تر از خود رنج کشیدن است
و قلبی ک در پی تحقق رویایش میرود هیچگاه دچار رنج نمیشود
چون هر لحظه ای ک دنبال گنج میگردد لحظه رویارویی با خداوند و ابدیت است