خودتو با یه شعر وصف کن...!

[**زهره**]

با "یکی بود یکی نبود "شروع شد این قصه با یکی ماند یکی نماند،تمام
یکی،من بودم یا تو...!؟
مهم نیست
مهم

قصه ایست که تمام شد!

 

[**زهره**]

وچنان عشقی به دریا داشتم که با اولین نگاهم به تو
غرق شده خودم را غریبانه دیدم
اما تو...تو که بودی؟
سایه؟یا یک رویای نا پایدار
که دریا را دوست داشتی
فقط به یک نگاه و یک خاطره
من بدون نجات غریق
بی پروا خودم را به آب زدم
که شاید عشق را به تو بیاموزم
تو عشق را نیاموختی!
ومن غرق شدم
و تو ماندی و خاطره شناگری
که عاشق دریا بود
اما شنا نمی دانست

 

[**زهره**]

قرارمان باران بود ساعت دلدادگی
کنار عشق
یادت هست ؟!
من آمدم
باران هم
و رنگین کمان
برای عشق
تمام قطره ها را
در انتظارت قدم زدم
و خیابان را
تا تمام شهر
به جستجوی تو بردم
تو امّا نیامدی
نمی دانم اشک بود یا باران
چیزی بر گونه ام سر می خورد
و روی کفش ها یم می چکید
که می گفت
تو در خواب من جا مانده ای
و من ...
چشم هایم را
به ملاقات آورده بودم !
همیشه ...
این گونه از رؤیای تو
تنها
به خانه بر می گردم

 

[**زهره**]

آن چنان صبورانه عاشقت شدم
و زیر درگاه خانه‌ات،
به انتظار گردش چشمانت نشسته‌ام
که نسیم هم حسودی می‌کند!
پیدا که می‌شوی
سرانگشتانم مست می‌شوند
سبز می‌شوند
من امشب
پروانه‌هایی را که
از دریچه‌های بارانی چشمانت پرواز کردند،
گردهم آوردم تا ببینند
که من دیوانه تو هستم
و چشم بسته کنار خیالت زندگی می‌کنم
تو در وجودم می‌رویی
آن چنانکه علف‌های تازه در لابه‌لای
سنگفرش‌های مخروبه‌ای می‌روید
من می‌آیم تا تو را بر شانه‌ام بگذارم
و از میان سایه‌های غلیظ تنهایی
و لحظه های عاجز زندگی بدون عشق
و سراب خاطره‌ها و روزمرگی لرزان
بیرون ببرم
آخر می‌دانی
جویباریست که به ابدیت می‌ریزد
همیشه و به هر شکلی به راه خود خواهد رفت
چیزی توان توقف آن را ندارد
عشق را می‌گویم
عشق...
عشق نام دیگر توست

 

[**زهره**]

با تو بوده ام ، همیشه و در همه جا
با تو نفس کشیده ام ، با چشمان تو دیده ام

مرا از تو گریزی نیست

چنانکه جسم را از روح و زمین را از آسمان و درخت را از آفتاب

تو دلیل من برای حیات بودی و هستی

و چنان با این دلیل زیسته ام که باور کرده ام

علت بودن من تو هستی

پاسخ من به آغاز و پایان زندگی این است

 

[**زهره**]

خیال بوسه ای که اینجا

جا گذاشتی اش ،
بر لبانم سنگینی می کند ...
به خاک می افتم در مقابلت
فکر می کنی چیز دیگری هم
برای باختن دارم هنوز ؟​

 

[**زهره**]

هنوز هم عاشقانه‌هایم را عاشقانه برای تو می‌نویسم..
هنوز هم در ازدحام این همه بی تو بودن از با تو بودن حرف می‌زنم..
هنوز هم باور دارم عشق ما جاودانه است..​

 

[**زهره**]

این روزها دیگر پشت پنجره می‌نشینم و به استقبال باران می‌روم.
می‌دانم پائیز، هنوز هم شورانگیز است..
می‌دانم یکی از همین روزها کسی که نبض زندگی من است،
کسی که جز تو نیست بازمی‌گردد..​

 

[mani24]

در خلوت من جز تو کسی راه ندارد،

رخسار فریبای تو را ماه ندارد،

غمنامه ی من غصه ی چشمان تو باشد،

غیر از تو دلم دلبر دلخواه ندارد

 

[**زهره**]

در نگاه‌ ات همه‌ی مهربانی‌هاست:
قاصدی که زندگی را خبر می‌دهد.
​

و در سکوت‌ات همه‌ی صداها:
فریادی که بودن را تجربه می‌کند.​

 

[**زهره**]

[h=2][/h]

امشب به یاد تک تکِ شب ها دلم گرفت
در اضطراب کهنه ی غم ها، دلم گرفت
انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد
در التهابِ خیسِ ورق ها، دلم گرفت
از خواندن تمام خبرها تنم بسوخت
از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت
در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو
در آتشِ گرفته سراپا دلم گرفت
متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی
از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت
یک ردِ پا که سهمِ من از بی نشانی است
از ردِ خون که مانده به هر جا، دلم گرفت
اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ
اقرار میکنم، درآمدم از پا دلم گرفت
​

 

[**زهره**]

در فــراسـوی نـــگـاه ،


چشـــمانِ خـاکـستری بـادسـت،

در کـجای جـهان ،

​

پنهان می کنی مـرا

وقتی ،

از آســمان ،

خـوشـه های خـشم می بـارد . . . ! ؟

 

[**زهره**]

ما در جهانِ همیشه ها ،

رگبار گلوله های آتشیم

چشمان ما

چراغهای رابطه را اما

مسدود نکرده است

به فرصت امروز

چراغی روشن کنیم

تا بچه های فردا

تاریک نمانند

 

[**زهره**]

من از شهر نبودن ها می آیم
تا در بیشه های این وطن

بودن را وسعت بخشیم
و ریشه های مانده در خاک را
دوباره احیا کنیم
یاری ام می کنی ؟ !

 

[mani24]

آنگاه که دستانم
گره می خورد در دستانت
و نگاه در نگاه
پیچیده در تندباد احساس
از تو دور می شوم
می دانم در کش و قوس
هلال و قرص ماه
دریا مد می کند
جذر می شود
ساحل رویای مرا
تر می کند
خشک می شود
پنجره اتاق من
بغض می کند
شاد می شود

 

[mani24]

ساده شروع میکنم از ابتدا

با حرفهای دل بی انتها

دیگر من از هجر حرف نمیزنم

امشب فقط پریدن ، فقط سما

 

[سمانه آسمونی]

تلخ منم
همچون چای سرد
که نگاهش کرده باشی ساعات طولانی
و ننوشیده باشی
تلخ منم
... چای یخ ...
که هیچ کس ندارد هوسش را

سید علی صالحی

 

[mani24]

دلم تا عشق باز امد
در او جز غم نمیبینم
دلی بی غم کجا جویم
که در عالم نمیبینم
دمی با همدمی خرم
زجانم بر نمیاید
دمم با جان بر اید
چون که یک همدم نمیبینم​

 

[sweetest]

اما من،
بہ دانستن از تو نیازمندم،
دریغ مکن.
بگو ھرلحظہ
کجایی،چہ میکنی؟
تا بدانم آن لحظہ
کجا باشم،چہ کنم؟

 

[mani24]

من از این پس به همه عشق جهان می خندم ، به هوس بازیاین بی خبران می خندم ، هرکه آرد سخن از عشق به او می خندم ، خنده ی من ازگریه غمگین تر است ، کارم از گریه گذشته است به آن می خندم

 

[RZGH]

اندرطلب دوست همی بشتابم
عمرم به کران رسیدومن درخوابم
گیرم که وصال دوست خواهم یافت
ان عمرگذشته راکجا دریابم

 

[mehravehoath]

از چه دلتنگ شدی؟
دلخوشی ها کم نیست : مثلا این خورشید،
کودک پس فردا،
کفتر آن هفته.
یک نفر دیشب مرد
و هنوز ، نان گندم خوب است.
و هنوز ، آب می ریزد پایین ، اسب ها می نوشند.
قطره ها در جریان،
برف بر دوش سکوت
و زمان روی ستون فقرات گل یاس…

 

[RZGH]

من از این پس به همه عشق جهان می خندم ، به هوس بازیاین بی خبران می خندم ، هرکه آرد سخن از عشق به او می خندم ، خنده ی من ازگریه غمگین تر است ، کارم از گریه گذشته است به آن می خندم

من ازان روز که دلدارم رفت به غم وشادی دیگران می خندم

 

[mehravehoath]

دلم برای خودم تنگ شده است
حرف هایی هست برای نگفتن . بغض هایی هست که آغوش دوست نمی طلبد و اشک هایی که سیلشان را تنها متکای تختت تاب می آورد و من پرم از همه ی اینها .
گاهی آنچنان دلم برای خودم تنگ می شود که یعقوب بهر یوسف . گاهی آنچنان بی قرار دیدار خودم می شوم که هر ثانیه برایم حکم هزار سال را دارد و هر نزدیکی ، حکم یک مزاحم را .
سخت است و زجر آور وقتی که همه دوستان و نزدیکان و هم دانشگاهیانت تو را با لبخند بشناسند و تو خود را حتی یک بار هم خندان ندیده باشی .
هرگاه به خود نظر افکندی ، چیزی جز موجودی پیچیده شده در مه و اندوه و اشک ندیده ای ، خود را چیزی جز انبوهی از پوچی نیافته ای و جالب آنکه در میان دوستانت از امید حرف می زنی ، از زیبایی و خوبی جهان و وجود خدایی که تنها سهمت از او گلایه و شکوه است ، نه حمد و سبحان .
دلم برای خودم تنگ شده است و من این خود نفرین شده را چندگاهیست که در کوچه پس کوچه های حضور دیگران جاگذاشته ام .
چندی است دیگر نه صدای نی در اوج تنهایی بی خودم می کند نه صدای عود این محزونترین ساز تاریخ . حالا دیگر شده ام دوستدار راجر واتر و جو ستریانی و لوناردو کوهن . آخر اینها اسم های دهان پر کنی است . کافیست دو خط از آهنگ comfortably numb را از حفظ بخوانی آنگاه دیگر علاوه بر روشنفکری ، برچسب نبوغ و دانایی را هم بر پیشانی داری . کافیست یک بار ، فقط یک بار از کافکا یا گورکی نامبری تا همه تو را نابغه بخوانند و کتاب خواندنت را تحسین کنند . یا چه می دانم ، هر نقدی که راجع به فلان فیلم کلاسیک خوانده ای را نشخوار کنی .
حالا تو دیگر در میان این ملتی که از نان شب برایشان واجب تر ، قهرمان و اسطوره است ، یک شبه اسطوره می شوی هر چند با عمری کوتاه و برای عده ای محدود .
دلم برای گریه هایم تنگ شده است . مهم این نیست که گریه ها برای درد مادر بوده یا پیری پدر . مهم این نیست که بر بی پولی فقیری اشک ریخته ای یا بر دستان خسته و خالی پدر . مهم این نیست که از بی آغوشی گریسته ای یا از بی پناهی دیگران . مهم اینست که خودت بوده ای .
خود خود خودت . بی خیال از نگاه سنگین دیگران!!!

 

[mani24]

اندرطلب دوست همی بشتابم
عمرم به کران رسیدومن درخوابم
گیرم که وصال دوست خواهم یافت
ان عمرگذشته راکجا دریابم

شاید اون جوری که باید قدرت رو من ندونستم
حرفایی بود توی قلبم من نگفتم نتونستم
من به تو هرگزنگفتم باتو بودن آرزومه
نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه.....​

 

[mani24]

من ازان روز که دلدارم رفت به غم وشادی دیگران می خندم

از من بگریزید که می خورده ام امروز
با من منشینید که دیوانه ام امشب
ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد
ای بیخبر از گریه ی مستانه ام امشب
یک جرعه ی آن مست کند هر دو جهان را
چیزی که لبت ریخت به پیمانه ام امشب
بی حاصلم از عمر گرانمایه فروغی
گر جان نرود در پی جانانه ام امشب

 

[mani24]

حال و احوال این روزهایمــــ

قاصدکـے را مـے ماند

که دلش حتـے

نه به باد

و نه حتـے به نسیمــــ

که

به یک فوت خوش است


بگذارید برود ...

 

[mani24]

طبيبا بس کن اين درمان ، من بيمارم
مرا ديگر به حال خويشتن بگذار، مي ميرم

دمادم مي شوم کاهيده تر، زين عشق جانفرسا
زمن شوييد دست اي دوستان، کاين بار، مي ميرم

ندارم تاب ديدارت ، که با آن شعله مي سوزم
نمي خواهم ترا بينم،کز آن ديدار مي ميرم

من ديوانه را بگذار تا با خود سخن گويم
به شهر غم غريبم ، روي بر ديوار مي ميرم

گل خودروي اين دشتم، نه گلکاري نه گلچيني
به خواري عاقبت در گوشه اي ، چون خار مي ميرم

شکفتم بي هوس ، بر شاخه ي لرزان عمر اما
چنان نازک دلم ، کاخر به يک رگبار مي ميرم

هزران قصه گفتم، شاهکار شعر من
داني چه باشد؟ آن که من لب بسته از گفتار مي ميرم

سخن هايم گرامي تر ز دُرّ باشد و ليکن خود
چه بي قدر آمدم دنيا ، چه بي مقدار مي ميرم

زدست حاسدان و دوستان سود جو اکنون
چنان عزلت گشتم، که بي غمخوار مي ميرم

ز خود زين رنج بيزارم که با اين خلق مأنوسم
به خود زين درد مي پيچم که دور از يار مي ميرم

 

[mani24]

کاش انقدر معرفت داشتی که یبار دیگه مثل سابق بگی دوستت دارم

و عاشقتم

ولی نمیتونم باهات بمونم

مجبورم که برم ...

خیلی فرق میکرد

تا اینکه منکر همه چیز بشی

فقط برای اینکه بری ...

 

[naghmeh raha]

من پری کوچکی را میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین می نوازد آرام ، آرام
پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه میمیرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد.....