خودتو با یه شعر وصف کن...!

[Comet1986]

مثل تسبیح پاره می ریزد اشک از چشم های لبریزم
از کدامین دعا کمک خواهم!؟ به کدامین قنوت بگریزم!؟

 

[naghmeirani]

همچنان

به صداي قدم‌هايي

گوش سپرده‌ام ...

كه نزديك مي‌شوند

و نمي‌رسند !

دور مي‌شوند

و نمي‌روند !
​

 

[mahyam68]

من مرغ آتشم_
می سوزم از شراره ی این عشق سرکشم

چون سوخت پیکرم،
​

چون شعله های سرکش جانم فرو نشست؛
آنگاه باز از دل خاکستر،
بار دگر تولد من،

آغاز می شود
​

و من دوباره زندگی ام را آغاز میکنم
پر باز میکنم،

پرواز میکنم..
​

 

[mahyam68]

شب

_ای شب

_ای شبِ ظلمت گرفته در آغوش
​

دلم گرفت از این غارهای بی منفذ
به آفتاب بگو نیزه های نورش کو؟
به آفتاب بگو لاله بی تو پرپر شد
چراغ باد فرو مرد،

پس غرورش کو؟
​

 

[naghmeirani]

می زنم لبخند و برمیخیزم از خاك و بدینسان
می شود آغز فصل دیگری از داستانم

 

[ranalean]

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم

تو میروی به سلامت سلام من برسانی

 

[گلابتون]

حرفهاي ما هنوز نا تمام

تا نگاه مي کني

وقت رفتن است

باز هم همان

حکايت هميشگي

پيش از آنکه با خبر شوي

لحظه عزيمت تو

ناگزير مي شود

آه

اي دريغ وحسرت هميشگي

ناگهان چه زود دير مي شود

 

[گلابتون]

تمام کوهها را می توان فتح کرد جز کوهی که از بلندای تو در خیالم ساخته ام
کوهی که قله آن
در زیر ابر زیباییت پنهان شده است .

 

[naghmeirani]

به دریا می زنم امشب دل توفانی خود را
که طوفانی کنم از غم تمام شانه خود را


به هر در می زنم دل را خیالت را نمی بینم
که شايد بشكنم يك شب سكوت خانه خود را

 

[امیر افشار]

من شمعم شمع مرادم خاموشی رفته ز یادم
همه شب خود را میسوزم که شب یاران بر افروزم
می سوزم تا بسحرگه از اهم کس نشد آگه
خوش و بی پروا میسوزم که شب یاران بر افروزم

 

[mahyam68]

تنها تو را ستودم
آنسان ستودمت که بدانند مردمان
محبوب من به سانِ خدایان ستودنیست

 

[گلابتون]

انديشيدن به تو زيباست
و اميد بخش
چون گوش سپردن به زيباترين صدا در دنيا
زماني كه زيباترين ترانه ها را مي خواند
اما اميد برايم بس نيست
ديگر نميخواهم گوش دهم
ميخواهم خود نغمه سر دهم.
بشنو صدايم...

 

[محـسن ز]

چو شکست توبهٔ من، مشکن تو عهد، باری

به من شکسته دل گو که: چگونه‌ای؟ کجایی؟

 

[salvador]

آرزو مرد و جوانی رفت و عشق از دل گریخت

غم نمی گردد جدا از جان مسکینم هنوز

 

[naghmeirani]

عشق تا بر دل بیچاره فروریختنی است
دل اگر کوه به یکباره فروریختنی است

خشت بر خشت برای چه به هم بگذارم
من که می دانم دیواره فروریختنی است

آسمانی شدن از خاک بریدن می خواست
بی سبب نیست که فواره فروریختنی است

از زلیخای درونت بگریز ای یوسف
شرم این پیرهن پاره فروریختنی است

هنر آن است که عکس تو بیفتد در ماه
ماه در آب که همواره فروریختنی است

 

[گلابتون]

کاش هم كيش من http://hamkish-e-man.blogfa.com/ بودی ...
آن وقت با صداي بلند می خواستم ات ....
و تو می آمدی
به دنياي زيست ام
و جاي خالي ات پر می شد ....

 

[hani0]

منکه مجنونم مجنونم نکن
مرد این بازیچه دگرنیستم
این تو لیلای تو من نیستم

 

[mina.eror]

آن خطاط سه گونه خط نوشتی: - یکی او خواندی، لا غیر. - یکی را هم او خواندی هم غیر. - یکی نه او خواندی، نه غیر او! ...آن خط سوم منم

 

[mina.eror]

یك نفر دلتنگ است
يك نفر مي گريد
يك نفر سخت دلش باراني است
يك نفر در گلوي خویش بغض خيسي دارد
بغض كالي دارد
يك نفر طرح وداع مي كشد روي گل سرخ خيال

 

[گلابتون]

این روز ها دنیا برایم کم است
غم هم برایم کم است
پایان دلم پروانه ای ارام پر می زند
و دلم را دل شوره ای تر پر کرده است
تر از صدای بال پروانه ای کوچک و خسته

 

[Erris]

دیگر نه دلم شوق تماشا دارد​

نه پنجره ای به سمت فردا دارد​

تنهایی دیگری برو پیدا کن​

این غار برای یک نفر جا دارد​

 

[mahyam68]

من از هجوم هجاهای عشق میترسم

امید بی ثمری خانه در دلم کرده ست​

 

[naghmeirani]

من بهار را به خاطر شکوفه هايش



زندگي را به خاطر زيبايي اش و زيباييش را به خاطر تو دوست دارم


من دنيا را به خاطر خدايش



خدايي که تو را خلق کرد دوست دارم

 

[گلابتون]

اگر نسیم امیدی نبود و شبنم شوقی
گلی نداشت خزان دیده باغ طبع حزینم
به ناز سر مکش از من که سایه ی توام ای سرو
چو شاخ گل بنشین تا به سایه ی تو نشینم

 

[mahyam68]

ای تو چشمانت سبز
در من این سبزی هذیان از توست
زندگی از تو و
مرگم از توست
سیل سیال نگاه سبزت
همه بنیان وجودم را ویرانه کنان می کاود
من به چشمان خیال انگیزت معتادم
و دراین راه تباه
عاقبت هستی خود را دادم

 

[Ekram]

من از بی نیازی به ثروت رسیدم
که از بی نیازان غنی تر ندیدم

 

[naghmeirani]

بارها این دل به جرم عاشقی
زیر سنگینی بار غم شکست
بارها این کودک احساس من
زیر باران های اشک من نشست

 

[N. fotros]

مرده بدم زنده شدم گريه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاينده شدم...

 

[mina.eror]

به انگشت نخی خواهم بست تا فراموش نگردد فردا... زندگی شیرین است...زندگی باید کرد
و بدانم که شبی خواهم رفت .... و شبی هست که نباشد پس از آن فردایی

 

[گلابتون]

به پیش روی من تا چشم یاری می کند دریاست
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریاست،دلم تنهاست
وجودم بسته در زنجیر تعلق هاست

خروش موج با من می کند نجوا:
که هرکس دل به دریا زد رهایی یافت
که هرکس دل به دریا زد رهایی یافت

مرا آن دل که بر دریا زنم نيست
ز پا این بند خونین بر کنم نیست
امید آنکه جان خسته ام را
به آن ساحل افکنم نیست