خودتو با یه شعر وصف کن...!

[naghmeirani]

قدر دست هایم را بیشتر دانستم و قدر چشم هایم را و تازه فهمیدم چه شکوهی دارد...


ایستادن بر روی دو پا آن لحظه که...به زمین خوردم!!!
​

 

[meddler]

چرا ز هم بگریزیم راهمان که یکیست
غرورمان غممان اشک و آهمان که یکیست

 

[naghmeirani]

شکیبا بوده ام عـمری

به هر هجری مرا دادی

ولی با این رقـیب نو

دگر صـبرم بسـر آمـد​

 

[نسیم-سحر]

شب که می آید و می کوبد پشت در

با خود می گویم

من همین فردا

کاری خواهم کرد

کاری کارستان

و به انبار کتان فقر

کبریتی خواهم زد

تا همه نا رفیقان من و تو

بگویند

فلانی از خود ما بود

 

[naghmeirani]

آری دیگر آرزوئی نخواهم کرد و آرام کوچه ها را قدم خواهم زد و چون رود ؛روحی جاری خواهم بود

 

[شبگرد23]

من و تو ٬ یک خیابان ، چند نقطه
شـب و شعـر فراوان ، چند نقطه
تو رفتی ، مانده ام با خاطراتت
که تنها زیر باران . . .

 

[گلابتون]

بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی
صنما چرا نیفتم ز چنان میی که دادی
صنما چنان فتادم که به حشر هم نخیزم
چو چنان قدح گرفتی سر مشک را گشادی

 

[نسیم-سحر]

سرم درد و سرم درد و سرم درد

به رویم وا کنید باغ گل زرد

به رویم واکنید چیزی نپرسید

به غربت گشته ام رنگم شده زرد

 

[naghmeirani]

تیک تاک غصه دار لحظه های درد

بی تو بر قلبم چه رنجی بود

روزوشب با ضربه ای دل را فغان میداد

گریه ها بر دیدگان میداد

 

[maryam_22]

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه می لغزد
ولی یارم نمی داند که من دریایی از دردم
به ظاهر گر چه می خندم ولی اندر سکوت تلخ می گریم

 

[eksir]

من سرودی را که عطری کهنه در گلبرگ الفاظش نهان باشد نمی خواهم​

من سرودی تازه خواهم خواند کش گوش کسی نشنيده با شد. ​

 

[nichol]

زمام دل به کسی داده ام من درویش
که نیستش به کس از تاج و تخت پروایی

مرا که از رخ او ماه در شبستان است
کجا بود به فروغ ستاره پروایی

 

[naghmeirani]

بهر امتحان ای دوست گر طلب کنی جان را

آنچنان برافشانم کز طلب خجل مانی . . .

 

[sarooneh]

عاقلان نقطه پرگار وجودن ولی عشق داند که در این دایره سر گردانند
جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست ماه و خورشید همین دایره میگردانند

 

[naghmeirani]

خورشید را می دزدم...


خورشید را می دزدم

فقط برای تو !

می گذارم توی جیبم

تا فردا بزنم به موهایت

فردا به تو می گویم چقدر دوستت دارم !

فردا تو می فهمی

فردا تو هم مرا دوست خواهی داشت . می دانم !

آخ ... فردا !

راستی چرا فردا نمی شود ؟

این شب چقدر طول کشیده ...

چرا آفتاب نمی شود ؟

یکی نیست بگوید خورشید کجا رفته ؟

 

[maryam_22]

مجنون رخ لیلی چون قیس بنی عامر
فرهاد لب شیرین چون خسرو پرویزم

 

[شبگرد23]

[FONT=tahoma, arial, helvetica, sans-serif]نفسم می گیرد[/FONT]
در هوایی
که نفس های تو نیست...​

 

[naghmeirani]

به پاس عشق غزل پوش می شود شعرم

به حجم عشق تو آغوش می شود شعرم

برای این که بفهمـــد نگـــاه هـــای تو را

طنین چشم تو را گوش می شود شعـــرم

 

[mahyam68]

این روزها پر از هیجان تغزلم
چیزی به جز ترانه ندارم برای تو
جان من است و جان تو..امروز حاضرم
آن را به پای این بگذارم برای تو​

 

[naghmeirani]

اين عشق ماندني
اين شعر بودني
اين لحظه هاي با تو نشستن سرودني ست

اين لحظه هاي ناب
در لحظه هاي بي خودي و مستي
شعر بلند حافظ از تو شنودني ست

 

[eksir]

ساغرم آیینگی کرد و جهانی یافتم
وان جهان را بی کران در بی کرانی یافتم
جسته ام آفاق را در جام جمشید جنون
هر چه جز عشق تو باقی را گمانی یافتم

 

[سیّد]

بی سر زمینتر از باد %%%%%%%%% آواره تر از خورشید !

 

[گلابتون]

در زندگی لحظاتی هست

غرق شان که باشی

نه می بینی و نه دیده می شوی !

نه باران خیس می بارد

نه زمین سرگردان خودش است ...

نه سیب ممنوع است و نه گندم

.

.

.

لحظاتی که می شود دور از چشم دنیا

با تنهایی عشق بازی کرد !

لحظاتی که خدا از تنهایی زاده می شود ...!

 

[eksir]

آب دریاها کفاف تشنه این درد نیست
جوی باریک عزیزم راه خود گیر و برو ...

 

[kachal63]

دارد از بی همدمی فریاد من رنگ سکوت
رازها در سینه دارم آشنای راز نیست

 

[parisa.66]

من نه عاشق هستم
و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم هستم و یک حس غریب
که به صد عشق و هوس می ارزد

 

[eksir]

آخرین عابر این کوچه منم
​

سایه ام له شده زیر پایم
​

دیده ام مات به تاریکی راه
​

پنجه بر پنجره ات می سایم​

 

[samira.bas]

میون یه دشت لخت زیر خورشید کویر
مونده یه مرداب پیر توی دست خاک اسیر
منم اون مرداب پیرازهمه دنیا جدا
داغ خورشید به تنم زنجیر زمین به پاهام
من همونم که یه روز می خواستم دریا بشم
می خواستم بزرگترین دریای دنیا بشم
آرزو داشتم برم تا به دریا برسم
شب را آتیش بزنم تا به فردا برسم
اولش چشمه بودم زیر آسمون پیر
اما از بخت سیاه راهم افتاد به کویر
چشم من به اونجا بود پشت اون کوه بلند
اما دست سرنوشت سر راهم یه چاله کند
توی چاله افتادم خاک منو زندونی کرد
آسمونم نبارید اونم سر گرونی کرد
حالا یه مرداب شدم یه اسیر نیمه جون
یه طرف می رم تو خاک یه طرف به آسمونها
خورشید از اون بالاها زمینم از این پایین
هی بخارم می کنن زندگیم شده همین
با چشام مردنم رو دارم اینجا می بینم
سرنوشتم همینه من اسیر زمینم
هیچی باقی نیست ازم قطره های آخره
خاک تشنه همینم داره همراش می بره
خشک می شم تموم می شم فردا که خورشید بیاد
شن جامو پر می کنه که میاره دست باد



​

 

[reyhaneh88]

منم که شهره ی شهرم به عشق ورزیدن​

مــنـم کــه دیــده نـیالـودم بــه بـد دیدن​

وفـا کـنیم و ملامـت کشـیم و خوش باشیم​

که در طریقت ما کافریست رنجیدن​

 

[naghmeirani]

رازِ دل با آب گفتم تا نگوید با کسی

عاقبت وردِ زبانِ ماهیِ دریا شدم