خودتو با یه شعر وصف کن...!

[eksir]

با من بگو که آیا ، من نیز
در روزگار آمدنت هستم ؟

 

[دختر شرقی]

بیا تا برات بگم قصه بره و گرگ
که چه جور آشنا شدن توی این دشت بزرگ
آخه شب بود می دونی بره گرگ و نمی دید
بره از گرگ سیاه حرفهای خوبی شنید
بره ی تنها رو گرگ به یه شهر تازه برد
بره تارفت تو خیال گرگ پریدو اونو خورد
بره باورنمی کرد گفت شاید خواب میبینه
ولی دید جای دلش خالی مونده تو سینه
بیا تا برات بگم تو همون گرگ بدی
که با نیرنگ و فریب به سراغم اومدی

 

[eksir]

بیا تا برات بگم آسمون سیاه شده
دیگه هر پنجره ای به دیواری واشده
بیاتا برات بگم گل تو گلدون خشکیده
دست سردم تاحالا دست گرمی ندیده​

 

[دختر شرقی]

ز من هر آن که او دور
چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک
از او جدا جدا من

 

[Comet1986]

امشب دلم از عالم و آدم گرفته است
بغضی عجیب در نفسم دم گرفته است

 

[eksir]

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]مردن چه قدر حوصله می خواهد
بی آنکه در سراسر عمرت
یک روز ، یک نفس
بی حس مرگ زیسته باشی !
[/FONT]

 

[محـسن ز]

[FONT=times new roman, times, serif]مثل گنجيم گران سنگ كمي وسوسه آميز ولي [/FONT]
[FONT=times new roman, times, serif] دزد هم مايل دزدين ما نيست، بيا برگرديم[/FONT]
[FONT=times new roman, times, serif]خودمانيم ببين، ما دلمان را به تو قسمت كرديم [/FONT]
[FONT=times new roman, times, serif] عشق در حيطه فهميدن ما نيست، بيا برگرديم[/FONT]

 

[sh85]

در خواب ناز بودم شبی
دیدم کسی در می زند

در را گشودم روی او
دیدم غم است در می زند

ای دوستان بی وفا
از غم بیاموزید وفا

غم با آن همه بیگانگی
هر شب به من سر می زند

 

[naghmeirani]

حال من دست خودم نيست، ديگه آروم نمي‌گيرم
دلم از كسي گرفته كه مي‌خوام براش بميرم
باز سرنوشت و انتهاي آشنايي
باز لحظه‌هاي غم‌انگيز جدايي
باز لحظه‌هاي ناگزير دل بريدن
بازم آخر راه و حس تلخ نرسيدن
پاي دنياي تو موندم مثل عاشقاي عالم
تا منو ببخشي آخر، تا دلت بسوزه كم كم
مثل آينه روبرومه، حس با تو بودن من
دارم از دست تو مي‌رم، عاشق كن منو نشكن

 

[nika65]

بر لبانم قفل خاموشی زدم
با کلیدی آشنا بازش کنید
کودک دل رنجه ی دست جفاست
با سر انگشت وفا نازش کنید
​

 

[Comet1986]

ساز در دست تو سوز دل من می گوید
من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب

 

[mahyam68]

دلم خزانه اسرار بود ودست قضا

درش ببست وکلیدش به دلستانی داد
​

 

[دختر شرقی]

شبا هنگام ، در آن دم که بر جا، درّه ها چون مرده ماران خفتگان اند؛
در آن نوبت که بندد دست نيلوفر به پای سر و کوهی دام.
گرم ياد آوری يا نه ، من از يادت نمی کاهم؛
تو را من چشم در راهم

 

[mahyam68]

ماها،پری رویا،سخن با من نمیگویی چرا
آخر من از دیوانگی با ماه میگویم سخن

 

[eksir]

اينجا براي از تو نوشتن هوا كم است
دنيا براي از تو نوشتن مرا كم است
اكسير من نه اينكه مرا شعر تازه نيست
من از تو مي نويسم و اين كيميا كم است​

 

[mahyam68]

تازگی آتش عشق تو شده قسمت ما​

غیر چشمان نجیب تو ندارم هوسی​

 

[naghmeirani]

تا من چشم مست تو دیدم
زساغر عشقت دو جرعه چشیدم
شد زمین مست، آسمان مست
بلبلان نغمه‌خوان مست
باغ مست و باغبان مست

 

[دختر شرقی]

آري آغاز دوست داشتن است
گرچه پايان راه نا پيداست
من به پايان دگر نينديشم
كه همين دوست داشتن زيباست

 

[mahboobeyeshab]

برگ ریز است دلم
باد می‫آید و
احوال خیابان مرا می‫پرسد.

 

[گلابتون]

یاد گرفته ام که هر لحظه ای که از یاد غصه هایم اشک در چشمان حلقه زد،
آنقدر صبور باشم،
که حتی خودم هم صدای دلم را نشنوم...

 

[masoud71]

مهربانی را از پسرکی یاد گرفتم که در نقاشی خود خورشید راسیاه کشیده بود تا پدرش زیر آفتاب نسوزد

 

[mahboobeyeshab]

در تمام هفته
خسته انتظار جمعه را دارم
در تمام جمعه باز
از فرط تنهايي
انتظار شنبه است و كار...
من نشسته آب در رفتار

 

[maryam_22]

به دريا شكوه بردم از شب دشت،
وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت،
به هر موجي كه مي گفتم غم خويش؛
سري ميزد به سنگ و باز مي گشت .!​

 

[maryam28]

یه توپ دارم گل گلیه
سلخ و سفید و ابیه
میسنم سمین هبا میره
نیدونی تا خجا میره

 

[Ekram]

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشیده بار تن نتوانم
من بنده آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم

 

[دختر شرقی]

من پر از نورم و شن
و پر از دار و درخت
پُرم از راه، از پل، از رود، از موج
پُرم از سایه ی برگی در آب:
چه درونم تنهاست.

 

[mahyam68]

با تو حکایتی دگر این دل ما به سر کند
باور ما نمیشود در سر ما نمیرود
از گذر سینه ما یار دگر گذر کند

 

[گلابتون]

بگذار سر به سينه ی من تا که بشنوی
آهنگ اشتياق دلی دردمند را
شايد که بيش از اين
نپسندی به کار عشق
آزار اين رميده ی سر در کمند را

 

[mahboobeyeshab]

ساده است بهره جويي از انساني،
دوست داشتنش بي احساس عشقي؛
او را به خود نهادن و گفتن كه ديگر نمي شناسيش....

 

[mahyam68]

من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه به مهر تو و نشانه توست