مشاعرۀ سنّتی

[naghmeirani]

تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج
سِزَد اگر همهٔ دلبران دَهَندَت باج

حافظ

 

[mahyam68]

تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاج
سِزَد اگر همهٔ دلبران دَهَندَت باج

حافظ

جهانِ فانی و باقی فدایِ شاهد و ساقی
که سلطانی عالم را طُفیلِ عشق می‌بینم

 

[ALIREZA.F.1988]

ما بی غمانِ مستِ دل از دست داده‌ایم
همرازِ عشق و همنفسِ جامِ باده‌ایم

 

[mahyam68]

ما بی غمانِ مستِ دل از دست داده‌ایم
همرازِ عشق و همنفسِ جامِ باده‌ایم

مِی نوش و جهان بخش که از زلف کمندت
شد گردن بدخواه گرفتار سلاسل

 

[ALIREZA.F.1988]

لبش می‌بوسم و در می‌کشم می
به آب زندگانی برده‌ام پی

 

[mahyam68]

لبش می‌بوسم و در می‌کشم می
به آب زندگانی برده‌ام پی

یکی پرسید از آن شوریده ایام
که تو چه دوست داری گفت دشنام
که در گیتی هر آنچه می‌دهندم
به جز دشنام منت می‌دهندم

 

[ALIREZA.F.1988]

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
یادم از جوجه کباب امد و بشقاب پلو

ببخشید اشتباه شد اصلش اینه :

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

 

[naghmeirani]

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به

حافظ