مشاعرۀ سنّتی

[naghmeirani]

لب باز مگیر یک زمان از لب جام
تا بستانی کام جهان از لب جام

در جام جهان چو تلخ و شیرین به هم است
این از لب یار خواه و آن از لب جام

 

[vinca]

لب باز مگیر یک زمان از لب جام
تا بستانی کام جهان از لب جام

در جام جهان چو تلخ و شیرین به هم است
این از لب یار خواه و آن از لب جام

می شود اوقات مردم صرف در تعمیر تن
فکر آزادی از این زندان ندارد هیچکس

 

[naghmeirani]

سيزده را همه عالم به در امروز از شهر
من خود آن سيزدهم كز همه عالم به درم

تا به ديوار و درش تازه كنم عهد قديم
گاهی از كوچه ی معشوقه ی خود می گذرم

 

[*mahdieh*]

من ز مکر نفس دیدم چیزها
کو برد از سحر خود تمییزها

 

[naghmeirani]

اول آن کس که خریدارشدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
داد رسوایی من شهرت زیبایی او

وحشی بافقی

 

[vinca]

اول آن کس که خریدارشدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم
عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
داد رسوایی من شهرت زیبایی او

وحشی بافقی

وصل تو کی بود نظر دلگشای تو
گر نیست دلگشای تو این نیز بگذرد

گر دوری از هوای من و هست روز و شب
جای دگر هوای تو این نیز بگذرد

 

[naghmeirani]

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
داستانِ ِغم ِ پنهانی ِ من گوش کنید
قصه بی سر و سامانی من گوش کنید
گفتگوی من وحیرانی من گوش کنید

وحشی بافقی

 

[vinca]

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
داستانِ ِغم ِ پنهانی ِ من گوش کنید
قصه بی سر و سامانی من گوش کنید
گفتگوی من وحیرانی من گوش کنید

وحشی بافقی

دل اگر از من گریزد وای من
غم اگر از دل گریزد وای دل

ما ز رسوایی بلند آوازه ایم
نامور شد هر که شد رسوای دل

 

[*mahdieh*]

لذت بی‌کرانه ایست عشق شدست نام او
قاعده خود شکایتست ور نه جفا چرا بود

 

[vinca]

لذت بی‌کرانه ایست عشق شدست نام او
قاعده خود شکایتست ور نه جفا چرا بود

دارم از خوف و رجا کشتی سر گردانی
که نه در ورطه بماند نه به ساحل برود

 

[*mahdieh*]

دوستی ابله بتر از دشمنی ست
او بهر حیله که دانی راندنی ست

 

[vinca]

دوستی ابله بتر از دشمنی ست
او بهر حیله که دانی راندنی ست

تن در دادم به درد عاشق فکنت
دل بنهادم، به فرقت دل شکنت

یا دور فلک باز رهاند ز خودم
یا آه سحر باز رساند به منت

 

[*mahdieh*]

تا خیال دوست در اسرار ماست
چاکری و جانسپاری کار ماست

 

[naghmeirani]

تا برسر دیده جادهندت مردم
چون مردم دیده ترک خود بینی کن

 

[vinca]

تا برسر دیده جادهندت مردم
چون مردم دیده ترک خود بینی کن

نشاط دهر به زخم ندامت آغشته است
شراب خوردن ما شیشه خوردن است اینجا

 

[naghmeirani]

ای بوی آشنایی دانستم از کجایی
پیغام وصل جانان پیوند روح دارد

سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد
فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد

 

[*mahdieh*]

دادیم ز کف نقد جوانی و دریغا
چیزی به جز از حیرت و حسرت نستاندیم

 

[naghmeirani]

مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی
که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم

 

[vinca]

مگر تو روی بپوشی و فتنه بازنشانی
که من قرار ندارم که دیده از تو بپوشم

مردان کنند خوش، غم و هجر همیشه را
آب بقاست آتش تب، شیر بیشه را

گر بحر ریزیش به گلو، العطش زند
جایی که نخل حرص فروبرد ریشه را

 

[*mahdieh*]

از برای غم ما سینه‌ی دنیا تنگ است
بهر این موج خروشان، دل دریا تنگ است

 

[naghmeirani]

تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها
تا خار غم عشقت آویخته در دامن
کوته نظری باشد رفتن به گلستانها

 

[Bahar5746]

‌ ای آنڪه همه بود و نبودم شده ای
هم قبله و هم ذڪر سجودم شده ای
با بودنٺ این دل شده آرامشِ محض
پنهان چه ڪنم ڪل وجودم شده ای...!! ‌️

 

[naghmeirani]

یا بزن سیلی به رویم یا نوازش کن سرم
در دو حالت چون رسم بردست تو می بوسمش

 

[*mahdieh*]

شبی مجنون به لیلی گفت که ای محبوب بی همتا
تو را عاشق شود پیدا ولی مجنون نخواهد شد

 

[naghmeirani]

در ابروان من و گیسوان ِ تو گرهی ست
گمان مبر که زمان ِ گره گشایی ماست

خراب تر ز من و بهتر از تو بسیار است
همین بهانۀ آغاز ِ بیوفایی ماست

 

[**آگاهدخت**]

تکیه بر جای بزرگان
نتوان زد به گزاف

مگر اسباب بزرگی
همه آماده کنی ...

حافظ

 

[naghmeirani]

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ
یارب این قلب شناسی ز که آموخته بود

 

[Bahar5746]

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمت

جان مژده داده‌ام که چو جان در بر آرمت

 

[*mahdieh*]

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده‌ام

 

[naghmeirani]

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما كردی
تو بمان و دگران، وای به حال دگران

می روم تا كه به صاحب نظري باز رسم
محرم ما نبود ديده ي كوته نظران