ای نور تابانم
ای درد و درمانم
در تاری شبهای خود، نامت همی خوانم
ای ساقی گلرخ
ای شاهد فرخ
بر من بتابان ای صنم، آن روی چون مهرخ
ای مستی جانم
ای راز پنهانم
بیتار زلفت دلبرا، سرگشته میمانم
ای مقصد جانم
ای روح پنهانم
بگشا گره از کار من، ای ماه تابانم
ای عطر گیسویت
ای طاق ابرویت
جانم فدای آن دمی که میروم سویت
ای مطلع جانم
ای راز پنهانم
بگذر از این دوری دگر، ای جان جانانم
