اگر یک توپ را به بالا پرتاب کنید چه اتفاقی میافتد؟! بسیار واضح است که بعد از طی مسافت کوتاهی توپ دوباره به طرف زمین بر ميگردد.
این اتفاق به ظاهر ساده را حدود 330 سال پیش نیوتن متوجه شد و درباره مفهوم گرانش در زمین و سیارههای دیگر توضیحات زیادی داد.
حالا تصور کنید که این توپ را با سرعت بسیار زیادی به بالا پرتاب میكنید، این سرعت آنقدر اندازهاش بزرگ است که توپ میتواند از نیروی گرانش زمین خارج شود و به حرکت در مسیرش ادامه دهد. به چنین سرعتی «سرعت گریز» یک جسم میگویند.
تصويري از يك ستاره غولپيكر كه در حال كشيده شدن به درون سياهچالهاي است كه 1500 بار از خورشيد بزرگتر است
سرعت گریز یک جسم حداقل سرعت برای غلبه بر میدان گرانش جسم دیگر است. این سرعت به جرم جسم بستگی دارد، یعنی هر چه قدر جرم جسم بیشتر باشد، نیروی گرانش آن بیشتر و سرعت لازم برای غلبه بر آن هم بیشتر است. سرعت گریز کره زمین حدود 11 کیلومتر بر ثانیه است، یعنی اگر بتوانیم به جسمی چنان شتابی بدهیم که با سرعت 11 کیلومتر بر ثانیه حرکت کند، این جسم از نیروی گرانش زمین خارج میشود. بد نیست بدانید که این سرعت برای خورشید که بزرگترین ستاره منظومه شمسی است برابر 660 کیلومتر بر ثانیه است.
سیاهچاله به محدودهاي از فضا گفته ميشود که جرم بسیار زیادی دارد که در یک جا متمرکز شده و هیچ جسمی نمیتواند از جاذبه آن فرار کند، به همین دلیل گفته ميشود که سیاهچالهها همه چیز را به طرف خودشان میكشند. در واقع سرعت گریز برای بیشتر سیاهچالهها از سرعت نور هم بیشتر است. یعنی اگر نوری وارد یک سیاهچاله شود توانایی عبور از آن را ندارد و به همین علت است که به سیاهچالهها «سیاه» گفته ميشود چرا که حتی نور را در خود از بین میبرند. به بیان دیگر از آنجا که هیچ جسمی نمیتواند با سرعت بیشتر از نور حرکت کند، در سیاهچالهها از هم متلاشی میشود. اولین بار این مفهوم را یک زمینشناس به نام جان میچل در سال 1783 میلادی مطرح کرد. او این گونه نظریه خودش را بیان کرد که اگر جسمی در کیهان وجود داشته باشد که شعاعش 500 برابر شعاع خورشید باشد، هیچ شيئي نمیتواند از نیروی جاذبه آن خارج شود و دچار فروپاشی میشود، چون سرعت گریز آن از سرعت گریز نور هم بیشتر خواهد شد. اما کلمه سیاهچاله اولین بار توسط فیزیکدان معروف امریکایی «جان آرچیبالد میلر» استفاده شد، وقتی که او در يك سخنرانی در سال 1967 به جای گفتن «ستارگان تاریک» که آن زمان رایج شده بود، از اصطلاح «سیاهچاله» استفاده کرد.
تصويري فرضي از نوعهاي مختلف سياهچالهها
تصوير فرضي ديگري از نوعهاي مختلف سياهچالهها
مدل شبيهسازي شده از زمان به وجود آمدن يك سياهچاله كم جرم
سیاهچالهها انواع مختلفی دارند که معروفترین طبقهبندی آنها بر اساس جرمشان است. به طور کلی میتوان آنها را به سه دسته سیاهچالههاي پرجرم، سیاهچالههایی با جرم متوسط و سیاهچالههای كوچك تقسیم کرد. سیاهچالههای پر جرم همانطور که از اسمشان پیداست جرمی میلیونها برابر خورشید دارند و بر اساس حدسهای ستارهشناسان در مرکز همه کهکشانها وجود دارند. گفته میشود که بزرگترین سیاهچالهای که تا به حال شناخته شده است جرمش 18 میلیارد برابر جرم خورشید است! سیاهچالههای متوسط آنهایی هستند که جرمی کمتر از دسته اول دارند، یعنی چندین هزار برابر جرم خورشید هستند و به احتمال زیاد از برخورد سیاهچالههای کوچکتر به وجود آمدهاند. سياهچالههاي ديگري هم وجود دارند كه كوچكتر از خورشيد هستند. اما طبقه بندی کلیتری هم درباره سیاهچالهها وجود دارد که آنها را به دو دسته چرخشی و غیر چرخشی تقسیم میكند.
این حفرههای تاریک و ترسناک که سالهاست دانشمندان را درگیر خود کردهاند، بخشهای مختلفی دارند که معروفترین آن «افق رویداد» نام دارد. این قسمت از سیاهچاله در واقع همان محدودهای است که هیچ چیز یعنی حتی نور هم نمیتواند از آن بگریزد.
به كمك اين بخش از چالههاي سياه، بزرگي آنها تعیین ميشود.به ناحیه ديگري از یک سیاهچاله که چگالی آن بینهایت است و در مركز قرار دارد « تکینگی» ميگویند.
اما مسئله مهم درباره سياهچالهها اين است كه دانشمندان چگونه آنها را در فضا شناسايي ميكنند. در پاسخ به اين سؤال بايد گفت زمانی كه كيهانشناسان یک حلقه متمرکز و چرخان را میبینند که مادههای اطراف آن مثل ستارهها در حال سقوط به درون آن هستند، به وجود یک سیاهچاله پی میبرند. از طرف ديگر پرتوهای ایکس و فرابنفش زیادی كه از اجرام در حال گردش ساطع میشوند به همراه بار الكتريكي سياهچالهها، به کیهانشناسان در تشخیص سیاهچالهها کمک میکنند.
تا به حال نظريههاي زيادي درباره چگونگي به وجود آمدن سياهچاله مطرح شده است اما معروفترين آن مربوط به ستارههاي بسيار بزرگي است كه یا در حال مرگاند و یا از بین رفتهاند. در واقع ستارههای بسیار بزرگ وقتی در شرایطي قرار ميگيرند که نمیتوانند نیروی جاذبه خودشان را تحمل کنند، به درون خودشان کشیده میشوند و در چنین وضعیتی به یک حفره بزرگ تبدیل میشوند که همه چیز را به درون خودشان میبلعند.
بیشک یکی از ابهامات بیپاسخ در میان سیارات منظومه شمسی، انحراف محور سیاره اورانوس است
اکنون به نظر میرسد این راز به زودی بر ملا خواهد شد. محور تقارن سیارۀ اورانوس بر صفحۀ منظومۀ شمسی (بهجای اینكه عمود باشد) تقریباً موازی است و علت آن را هنوز كسی نمیداند. یك فرضیه این است كه این انحراف محور ناشی از برخورد آن با جرمی به بزرگی زمین است. "اینياسو ماسكویرا" از موسسۀ SETI كالیفرنیا میگوید:" این فرضیه حرفی برای گفتن ندارد، برای مثال چرا مدارهای 27 قمر شناخته شده اورانوس انحراف محور ندارند؟"
به گزارش ماهنامه نجوم، اخیراً رصدگران رصدخانۀ پاریس توضیح جدیدی ارائه كردهاند. آنها میگویند: "اورانوس زمانی دارای یك قمر بزرگ بوده است. اگر این قمر یكصدم جرم اورانوس را داشته و در فاصلهای مشخص به دور آن در گردش بوده باشد، باعث نامتعادل شدن سیاره به میزان کم و افزایش نوسان آن در قطبین سیاره میشده است. حال پس از گذشت 2 میلیون سال این نوسان منجر به انحراف محور سیاره شده است."
احتمالاً این قمر با عبور یك سیاره در آن نزدیكی از مدارش خارج شده است. سرنوشت این قمر مشخص نیست، شاید به یك غول گازی دیگر تبدیل شده باشد، البته اگر در جایی از منظومۀ شمسی سرگردان نباشد.
"ویلیام وارد" از موسسۀ پژوهشی كلرادو این فرضیه را قابل باور میداند اما میگوید تنها دلیلی كه مبنی بر وجود این قمر است همین تاثیر آن بر اورانوس است.
200 میلیارد ریال اعتبار اولیه برای ساخت بزرگترین رصدخانه خاورمیانه در ایران اختصاص یافت.
به گزارش واحد مرکزی خبر، رئیس انجمن نجوم ایران گفت: ایجاد امکانات تحقیق و پژوهش درباره اجرام آسمانی، نصب تلسکوپ سه متری و آموزش منجمان از اهداف ساخت این رصدخانه است.
جمشید قنبری افزود: ویژگی منحصر به فرد بزرگترین رصدخانه خاورمیانه که در کاشان ساخته میشود استفاده از تلسکوپ با طول دوربین سه متر است. در سایر تلسکوپها طول دوربین یک تا یک و نیم متر است.
وی با بیان اینکه منجمان ایرانی طرح صلح ستارگان را به اتحادیه بین المللی نجوم ارائه دادهاند گفت: این طرح هم اکنون برای ارتباط فرهنگی و نجومی بین ملل در مرزهای کشورهای مختلف درحال اجراست.
قنبری از فعالیت هفت رصدخانه در دانشگاههای تهران، شیراز، فردوسی مشهد، علوم پایه دامغان، تبریز، بیرجند و کرمانشاه خبر داد و افزود: هم اکنون 10 هزار نفر از متخصصان و دانشجویان کشور عضو فعال گروه های نجوم هستند.
رئیس انجمن نجوم ایران گفت: ششمین کنفرانس بینالمللی نجوم اوایل دی امسال در اهواز برگزار میشود.
سلام دوستان
شاید در مورد پایان جهان در سال 2012 شنیده باشید که بر اساس تقویم مایایی ها گفته شده . که البته این نظریه درست نیست اگه باور ندارین می تونین فایل پیوست رو دانلود کنین .
جام جم آنلاين: فضانوردان و ساکنان جديد ايستگاه بين المللي فضايي با نشانه و کلاه هايي مشابه بابا نوئل به همراه کپسول سايوز در ايستگاه بين المللي مستقر شدند.
سه سرنشين کپسول فضايي سايوز پس از دو روز گشت زني در فضا به ايستگاه بين المللي فضايي رسيده و پس از کناره گرفتن کپسول در ايستگاه با بر سر داشتن کلاه هايي مشابه کلاه بابانوئل به دو ساکن ديگر ايستگاه پيوستند.
اين کپسول در سکوي رو به زمين ايستگاه کناره گرفت و اين دو فضاپيما در حال حاضر در ارتفاع 354 کيلومتري بر فراز اقيانوس اطلس در شرق ريودژانيرو در فضا معلق هستند. دريچه هاي ميان ايستگاه و کپسول يک ساعت و نيم پس از کنار گيري در ايستگاه و کنترل ايمني کپسول باز شدند. ساکنان سايوز و ايستگاه، مراسم عيد سال جديد ميلادي را در کنار يکديگر در مدار زمين برگزار خواهند کرد.
بر اساس گزارش سي نت، سه فضانورد روسي، آمريکايي و ژاپني کپسول سايوز به منظور انجام ماموريتي 6 ماهه در ايستگاه باقي خواهند ماند. در حالي که دو ساکن کنوني ايستگاه در اواخر ماه مارچ به زمين باز خواهند گشت و سه فضانورد ديگر به منظور افزايش تعداد ساکنان ايستگاه در اوايل ماه آوريل به اين پايگاه فضايي اعزام خواهند شد.
جزئيات کسوف در آسمان ايران
خورشيد 25 دي ماه مي گيرد ...
جام جم آنلاين: دبير اجرايي شاخه آماتوري انجمن نجوم ايران از وقوع خورشيدگرفتگي در 25 دي ماه خبر داد و گفت: اين کسوف (خورشيدگرفتگي) از نوع حلقوي است که مردم ايران نيز مي توانند به صورت جزئي آن را مشاهده کنند.
اسدالله قمري نژاد ، در گفتگو با مهر، با بيان اين مطلب افزود: اين خورشيد گرفتگي از غرب آفريقا آغاز مي شود و در شرقي ترين نقطه چين به پايان مي رسد.
وي با تاکيد بر اينکه اين خورشيدگرفتگي از نوع حلقوي است ، اظهار داشت: اين نوع از خورشيدگرفتگي هنگامي رخ مي دهد که از سطح زمين، اندازه ظاهري ماه کوچکتر از اندازه ظاهري خورشيد ديده مي شود در گرفت حلقوي بخشي از خورشيد به صورت حلقه روشن در اطراف ماه قابل رويت خواهد بود.
قمري نژاد با بيان اينکه اين گرفت بيست و سومين گرفت از 70 گرفت دوره 141 ساروسي است، ادامه داد: هر ساروس عبارت است از يکسري گرفت هايي که با فاصله 18 سال و 11 روز و 8 ساعت به طور منظم رخ مي دهد.
جزئيات خورشيد گرفتگي
وي با اشاره به جزئيات اين پديده کيهاني، خاطر نشان کرد: در اين پديده در بهترين شرايط ماه ميان زمين و خورشيد قرار مي گيرد و هر چه از خط مرکزي «گرفت» دور شويم اين گرفت جزيي ديده مي شود بهترين وضعيت گرفت حلقوي در اقيانوس هند خواهد بود.
دبير اجرايي شاخه آماتوري انجمن نجوم ايران با اشاره به اينکه 20 درصد اين خورشيد گرفتگي در ايران قابل مشاهده است، يادآور شد: اين خورشيد گرفتگي در ايران به وقت رسمي ( نصف النهار مرزي ايران) از ساعت 9 و 20 دقيقه تا 9 و 30 آغاز مي شود و تا ساعت 11 و 30 دقيقه ادامه دارد.
به گفته وي بهترين نقطه مشاهده گرفت در ايران در شهرهاي جنوبي کشور است و هرچه به سمت شهرهاي شمالي کشور حرکت کنيم کمترين مقدار کسوف مشاهده مي شود.
هشدار براي رصد خورشيد گرفتگي
دبير اجرايي شاخه آماتوري انجمن نجوم ايران، با تاکيد بر استفاده از ابزارهاي مناسب براي رصد خورشيدگرفتگي گفت: براي رصد اين پديده لازم است از *****هاي مناسب استفاده شود.
قمري نژاد تاکيد کرد: رصدگران قبل از رصد کسوف لازم است *****هاي خود را بررسي کنند تا نسبت به وجود سوراخ و پارگي در سطح آن اطمينان حاصل کنند در غير اين صورت دچار آسيبهاي جدي در ناحيه چشم مي شوند.
مجله علمی National Geographic طبق سنت دیرینه خود 10 عکس برتر سال 2009 را در عرصه نجوم انتخاب کرده است.
به گزارش مهر، این 10 عکس برتر نجوم سال 2009 تنها گزیدهای کوچک از صدها تصویر شگفتانگیزی هستند که تلسکوپهای فضایی و زمینی از زیباییهای جهان فرا زمینی تهیه کردهاند.
1- شاتل فضایی آتلانتیس در ماه می 2009 در ماموریت تعمیر تلسکوپ فضایی هابل از کنار خورشید گذشت. تری لیگالت عکاس نجوم با استفاده از یک ***** خورشیدی ویژه تصویری زیبا از لحظه عبور این شاتل از مقابل خورشید را شکار کرد.
تصویر شماره 1 : لحظه عبور شاتل آتلانتیس از مقابل خورشید
2- دانشمندان در ماه ژوئن با کمک تلسکوپ فضایی پرتوهای ایکس چاندار تصویری از موج ضربه ای باقی مانده ابرنواختر RCW 86 را تهیه کردند.
تصویر شماره 2 : موج ضربه ای باقی مانده ابرنواختر RCW 86 3- فلاتهای نمکی سفید در بالای تپه های ماسه ای تاریک در آبگیر Tanezrouft واقع در صحرای بزرگ آفریقا در جنوب مرکزی الجزایر سومین عکس برتر است. این عکس را آژانس فضایی اروپا با کمک ماهواره "رصدگر پیشرفته زمین" ژاپن در ماه اکتبر تهیه کرده است.
تصویر شماره 3 : فلاتهای نمکی سفید در بالای تپه های ماسه ای تاریک در آبگیرTanezrouft واقع در صحرای بزرگ آفریقا
4- تصویر زیبای دیگر تصویر فرود شهاب سنگ جوزایی بر فراز بیابان موجاوه در کالیفرنیا است که در دسامبر 2009 تهیه شده است.
تصویر شماره 4 : تصویر فرود شهاب سنگ جوزایی بر فراز بیابان موجاوه در کالیفرنیا
5- تلسکوپ فضایی هابل در ماه سپتامبر تصویری شگفتانگیز از کهکشان Ngc 6302 واقع در ابر پروانهای کیهانی تهیه کرد.
تصویر شماره 5: تصویری شگفتانگیز از کهکشان Ngc 6302 واقع در ابر پروانهای کیهانی
6- تصویری از قمر کوچک رئا که شبیه به یک مروارید کوچک در مقابل سیاره زحل قرار گرفته است. این تصویر را کاوشگر کاسینی در ماه نوامبر تهیه کرد.
قمر کوچک رئا که شبیه به یک مروارید کوچک در مقابل سیاره زحل قرار گرفته است
7- تلسکوپ فضایی هابل در ماه دسامیر تصویر جدیدی از خوشه ستاره ای جوان R136 تهیه کرد. این خوشه در ابر ماژلانی بزرگ واقع در حومه کهکشان راه شیری قرار دارد. در این تصویر، توده های گازی قرمز، هیدروژن و سبز اکسیژن هستند.
تصویر شماره 7 : تصویر جدیدی از خوشه ستاره ای جوان R136 8- ریگهای روان و موج دار حفره مارپیچ ناکتیس در مریخ. این تصویر را مدارگرد Mars Reconnaissance Orbiter در ماه اکتبر تهیه کرد.
تصویر شماره 8 : ریگهای روان و موج دار حفره مارپیچ ناکتیس در مریخ
9- ستاره دنباله دار لولین در میان شاخه های درختهایی آراسته به نور قرمز پارک ملی ویرجینا به تصویر کشیده شده است. این عکس در 23 فوریه 2009 تهیه شده است. در زمان تهیه این عکس، این ستاره دنبالهدار در فاصله 61 میلیون کیلومتری زمین قرار داشته است.
تصویر شماره 9 : ستاره دنباله دار لولین در میان شاخه های درختهایی آراسته به نور قرمز پارک ملی ویرجینا 10- تصویری از موشک Ares I-X ناسا در زمان پرتاب آزمایشی بر فراز مرکز فضایی کندی در فلوریدا. این عکس در ماه اکتبر تهیه شد.
تصویر شماره 10: تصویری از موشک Ares I-X ناسا در زمان پرتاب آزمایشی
بر فراز مرکز فضایی کندی در فلوریدا
اساسنامه سازمان فضایی ایران: ماده1- به منظور انجام مصوبات شورای عالی فضایی کشور و امور مطالعاتی، پژوهشی، طراحی، مهندسی و اجرا در زمینه فناوریهای خدمات فضایی و سنجش از راه دور و تقویت شبکه های ارتباطی و فناوری فضایی در داخل و خارج از کشور و تجمیع فعالیتهای حاکمیتی مرکز سنجش از راه دور ایران و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، سازمان فضایی ایران که در این اساسنامه سازمان نامیده میشود، با استفاده از امکانات و نیروی انسانی اداره کل طرح و مهندسی و نصب ارتباطات ماهوارهای و اداره کل نگهداری ارتباطات ماهوارهای شرکت مخابرات ایران تشکیل میگردد.
ماده 2 - سازمان دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است و به صورت موسسهدولتی وابسته به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات اداره میشود.
ماده 3 - وظایف و اختیارات سازمان به شرح زیر است:
الف - پیگیری و انجام مصوبات شورای عالی فضایی کشور.
ب - تهیه و تنظیم برنامه های میان مدت و بلند مدت در بخش فضایی کشور با همکاری دستگاههای ذیربط جهت پیشنهاد به شورای عالی فضایی.
پ - انجام مطالعات به منظور تدوین سیاستهای طراحی،ساخت،پرتاب و استفاده از ماهوارههای تحقیقاتی و کاربردی و ارائه خدمات فضایی جهت پیشنهاد به شورای عالی فضایی.
ت - برنامه ریزی به منظور هدایت و گسترش استفاده صلحآمیز از فضای ماورای جو و فناوری فضایی، تقویت شبکههایارتباطی ملی، منطقهای و بینالمللی توسط بخشهای دولتی، تعاونی، خصوصی و نظارت بر اجرای آنها در چارچوب سیاستهای مصوب شورایعالی فضایی.
ث - مطالعه، پژوهش و آموزشهای کاربردی خاص در زمینه توسعه علوم و فناوریهای فضایی.
ج- بررسی نیازها و اجرای پروژههای ماهوارهای و سایر فناوریهای فضایی در چارچوب مصوبات شورایعالی فضایی.
چ - مشارکت در اجرای پروژههای ماهوارهای منطقهای و ملی در چارچوب سیاستهای کلی نظام و سایر قوانین و مقررات.
ح - اعطای مجوز برای فعالیتهای فضایی به منظور بهرهبرداری منسجم و هماهنگ از فناوری و امکانات فضایی شامل ماهوارهها، ایستگاههای اخذ مستقیم، ایستگاههای ارسال مستقیم و کنترل ماهوارهها در چارچوب ضوابط و مقررات.
خ - همکاری با مراجع ذیربط برای تعیین صلاحیت پیمانکاران و مشاوران غیردولتی برای انجام امور اجرایی و تحقیقاتی فضایی در بخشهای مختلف کشور.
د - نمایندگی، عضویت و حضور در مجامع و اتحادهای منطقهای و بینالمللی ذیربط به منظور حفظ منافع ملی در چارچوب سیاستهای کلی نظام و سایر قوانین و مقررات.
ذ - اجرای برنامههای همکاری منطقهای و بینالمللی درامور فضایی درچارچوب سیاستهای کلی نظام.
ر - مدیریت و بهرهبرداری از موقعیتهای مداری و ما هوارهای و هماهنگی با دستگاههای مسئول و پیگیری جهت ثبت بینالمللی آنها به منظور استفاده بهینه از منابع فضایی.
ز - تهیه و تدوین مقررات و آییننامههای مرتبط با شرح وظایف مندرج در ماده (9) قانون وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات -مصوب 1382- جهت پیشنهاد به مراجع قانونی.
ژ - ایجاد بایگانی ملی و تمرکز در نگهداری و طبقهبندی و بهنگام سازی اطلاعات فضایی.
تبصره 1- سازمان موظف است برای انجام امور و وظایف محول شده از حداکثر توان بخشهای غیردولتی در چارچوب سیاست های شورایعالی فضایی استفاده نماید.
تبصره 2- مسئولیت تعیین صلاحیتامنیتی درخصوص بندهای ح و خ این ماده با مراجع ذیربط خواهد بود. ماده 4- اعتبارات مورد نیاز سازمان در وجوه و اعتبارات عمومی بودجه سالانه کشور پیشبینی و تامین خواهد شد.
تبصره 1- امکانات، سوابق، نیروی انسانی و اعتبارات پروژههای ماهوارهای ملی و تحقیقاتی جاری وابسته به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به این سازمان منتقل میگردد.
تبصره 2- سازمان می تواند با هماهنگی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و در چارچوب بودجههای سنواتی از کمکها و سایر منابع اعتباری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و سازمانها و شرکتهای تابع آن و سایر نهادها استفاده نماید.
ماده 5 - تشکیلات سازمان پس از تدوین توسط سازمان و تایید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور قابل اجرا خواهد بود.
ماده 6- رییس سازمان که معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات و دبیر شورایعالی فضایی میباشد، توسط وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات منصوب میشود و بالاترین مقام اجرایی دستگاه خواهد بود.
ماده 7- رییس سازمان مسئول حسن اجرای امور و حفظ حقوق، منافع و اموال سازمان است و برای اداره امور سازمان و انجام مصوبات شورای عالی فضایی دارای همه گونه حقوق و اختیارات تام در حدود مقررات است و نمایندگی سازمان را در مقابل تمامی مقامات قضایی و اشخاص حقیقی و حقوقی با حق توکیل به غیر خواهد داشت و نیز میتواند قسمتی از اختیارات خود را به موجب ابلاغ کتبی به هر یک از معاونان، مدیران یا کارکنان سازمان به تشخیص و مسئولیت خود تفویض نماید.
حقيقت دارد كه يك فضا پيما كه زاويه فرود آن به جو زمين، شيب تندي دارد، به هنگام فرود دچار سانحه ميشود؟
براي پاسخ به اين سؤال بايد بدانيم كه هر شيء هنگام بازگشت به جو زمين يا هر سياره ديگر براي اينكه با موفقيت فرو بنشيند، لازم است زاويه فرودي با شيب خيلي كم داشته باشد. در چنين فرودي پايينترين وبالاترين حدود به وسيله مسير پرواز فضا پيما، ميزان كاهش سرعت آن و گرمايش آيروديناميكي ايجاد شده از برخورد شيء با لايههاي اطراف، تعيين ميشود. مسير پرواز يك فضا پيما به هنگام بازگشت به زمين، تا اندازهاي به نوع مداري كه شيء براي رسيدن به زمين طي ميكند، بستگي دارد.
اين مسير، مداري با اهميت است، چرا كه مشخص ميكند فضا پيما در اولين برخوردش با جو زمين، با چه سرعتي مدار را طي ميكند. بهعنوان مثال، سرعت فضا پيماها به هنگام چرخش به دور زمين، 27360 تا 28970 كيلومتر در ساعت است كه معمولا با همين سرعت زياد نيز وارد لايههاي بالايي جو ميشوند.
حتي برخي فضاپيماها با سرعت فراتر از اين نيز مدار زمين را ميپيمايند و به جاي قرارگرفتن در مدار دايرهاي، مدارهاي سهمي را طي ميكنند. اين امر موجب سرعت بيشتر آنها به هنگام بازگشت به زمين ميشود.
مسيرهاي برگشت يك فضاپيما چه حامل سرنشين باشد و چه بدون سرنشين باشد، براي بازگشت به جو زمين، 3راه بيشتر پيش رو ندارد: استفاده از مسير بالستيك، حركت با موتور خاموش (سرخوردن) و حركت با شتاب. تفاوت اصلي ميان اين مسيرها به اختلاف مسافت اولين نقطه برخورد فضاپيما با جو زمين و نقطهاي كه سپس در آن فرود ميآيد، بستگي دارد. اين مسافت تا حد زيادي با مقدار نيروي برآيي كه فضاپيما به هنگام پيمودن جو زمين توليد ميكند رابطه دارد.
بالستيك: بهطور معمول اكثر فضاپيماها به هنگام ورود به زمين ، يك مسير بالستيك را ميپيمايند. در اين صورت در هنگام ورود، فضا پيما نيروي بالابرنده آيرو ديناميكي كمي توليد ميكند، بهطوري كه نسبت نيروي برآ به نيروي پسا كمتر از عدد يك است. چنين فضاپيمايي به جاي آنكه به داخل جو زمين غوطه ور شود بر اثر نيروي جاذبه زمين و نيروي برآ، پايين ميآيد. تساوي 2 نيروي پسا و برآ باعث ميشود تا سرعت فضاپيما كاهش يابد و چترهاي نجات آن براي يك فرود آرام باز شود. نقطه فرود فضاپيما روي زمين با توجه به شرايط فضاپيما و مختصات آن به هنگام ورود اوليهاش به جو زمين تعيين ميشود. در اين شرايط فضاپيما هيچگونه كنترلي بر مسير خود به هنگامي كه مدار زمين را ترك ميكند و جهت ورود به زمين، وارد مسير بالستيك ميشود، ندارد.
سر خوردن: يك شيوه بازگشت به زمين، ورود به جو زمين با موتور خاموش است كه در آن فضاپيما در ميان لايههاي جوي شبيه به يك هواپيما پرواز ميكند.
فضاپيما با زاويه حمله بالا وارد اتمفسر ميشود و نيروي بالابرنده برآ توليد ميكند. در چنين حالتي نسبت نيروي برآ به نيروي پساي فضاپيما بيشتر از 4 است كه به آن اجازه ميدهد تا از يك سفينه با مسير بالستيك پايينتر بيايد. مزيت عمده اين روش اين است كه سرنشين به مراتب كنترل بيشتري روي مسير پروازي دارد و ميتواند مركز فرود خود را انتخاب كند. بهعلاوه سفينه ممكن است بهطور نمونه در يك شاهراه سالم فرود بيايد و دوباره مورد استفاده قراربگيرد.
ورود با شتاب: يك انتخاب ديگر براي ورود به جو كه كمتر مورد استفاده قرار ميگيرد و تركيبي از هر دو روش بالستيك و سرخوردن است، روش ورود با شتاب است. در اين حالت، ابتدا فضاپيما با قسمتهاي بالايي جو تماس پيدا ميكند كه در نتيجه همين تماس نيروي پساي ايجاد شده، تا اندازهاي فرود فضاپيما را آهسته ميكند.
با وجود اين، نسبت نيروي پسا به نيروي برآ كه توليد ميشود ، بين يك و4 است. از اين نيروي برآ، براي خروج دوباره از جو استفاده ميشود. اين فرايند براي چند بار تكرار ميشود. بهطوري كه فضا پيما همانند سنگي كه باشتاب روي سطح آب حركت ميكند، وارد لايههاي بالايي جو ميشود.
اين ورود با شتاب به تدريج حركت فضاپيما را كند ميكند تا زماني كه بتواند به سلامت وارد جو شود. در اين زمان فضاپيما براي فرود، مسيري بالستيك را طي ميكند. جذابيت اين شيوه در اين است كه فضاپيما ميتواند نسبت به 2شيوه قبل در ارتفاع به مراتب پايينتري حركت كند.
اما عيب عمده اين روش اين است كه بهطور قابل ملاحظهاي با مسئله افزايش گرماي آيروديناميكي مواجه است. چرا كه در هنگام ورود سريع به جو ، گرماي ناشي از اصطكاك در حد وسيعي بالا ميرود و براي محافظت از فضاپيما نياز به حفاظ سنگين تري است.
صرفنظر از شيوه پروازي انتخاب شده جهت ورود به جو زمين، نبايد سرعت فضاپيما به هنگام ورود سريعا كاهش يابد يا فضا پيما بيش از اندازه گرم شود. مجموع اين عوامل نقش تعيينكنندهاي در تعيين ميزان شيب لازم يك شيء براي ورود به جو و فرود سالم ايفا ميكنند.
مواردي كه اگر به درستي محاسبه و رعايت نشوند، حتي ممكن است موجب متلاشي شدن فضاپيما و آتش گرفتن آن هنگام ورود به جو شوند.
شاتل فضايي اولين فضاپيماي جهان است كه قابليت به كارگيري دوباره را دارد.
شاتل همچون يك راكت پرتاب ميشود، در مدار همچون يك فضاپيما حركت ميكند و همچون يك هواپيما به زمين مينشيند. شاتل تنها وسيلهاي كه ميتواند تجهيزات بزرگ را به ايستگاه بينالمللي ببرد و از آنجا به زمين بياورد.
كلمبيا اولين شاتلي بود كه در سال 1981 به فضا پرتاب شد. شاتل نقش بسيار اساسي در كار ساخت و ساز ايستگاه بينالمللي دارد. اين فضاپيماي علاوه بر آن در پيشبرد پروژه تلسكوپ فضايي هابل نقش داشته است و بدون حضور آن پروژههاي ارسال فضاپيما به مشتري، زحل و خورشيد امكانپذير نبود.
در آزمايشگاههاي درون شاتل صدها آزمايش انجام شده است كه به دانشمندان اطلاعات با ارزشي در مورد گرانش زمين داده است.
در عرشه كنترل اين فضاپيما 4 صندلي قرار دارد كه با نشستن در هركدام از آنها ميتوان فضاپيما را كنترل كرد؛ اين حالت براي مواقع اظطراري در نظر گرفته شده است. در عرشه كنترل شاتل بيش از 2020 نشانگر و صفحه كنترل مجزا قرار دارد. از اين نشانگرها براي كنترل شاتل و بازگذاري آن درايستگاه بينالمللي فضايي استفاده ميشود.
هر كدام از شاتلهايي كه در حال حاضر به كار گرفته ميشونند – ديسكاوري، آتلانتيس و اينديوور- براي انجام حداقل 100 ماموريت ساخته شدهاند. تا به حال دو شاتل كلمبيا و چلنجر از هر دو به خاطر انفجار از رده خارج شدهاند. چلنجر در سال 1986 و لحظاتي پس از پرتاب منفجر شد و كلمبيا در سال 2003 هنگام ورود دوباره به جو زمين متلاشي شد.
خدمه شاتل بين دو تا هشت نفر متغير هستند اما معمولا در هر سفر شاتل 7 سرنشين دارد.
جام جم آنلاين: اخترشناسان ژاپني موفق شدند براي اولين بار گلوله هاي بزرگ آتشين با حرارتي 10 هزار بار بيشتر از خورشيد را که طي يکي از قدرتمندترين انفجارهاي کيهاني در جهان هستي از يک ابرنواختر به وجود آمده اند را رصد کنند.
رصدخانه ژاپني سوزوکو اين پديده هاي غير طبيعي را در سحابي عروس دريايي در فاصله پنج هزار سال نوري از زمين رصد کرده است. به گفته اخترشناسان ژاپني اين اولين نشانه از بقاياي نوعي جديد از يک ابرنواختر است.
اين بقايا معمولا پس از انفجار به دليل سرعت بالاي پرتاب شدن به مسافتهاي طولاني فورا سرد مي شوند و به تدريج و پس از گذشت هزاران سال با جذب گازهاي بين ستاره اي مجددا داغ مي شوند.
اخترشناسان ژاپني با توجه به طيف سنج سوزوکو متوجه حضور حجم زيادي از سيليکون و سولفور شدند که حضور اين مواد نيازمند درجه حرارتي بالاتر از 17 ميليون درجه سيلسيوس بوده و به همين دليل تنها بلافاصله پس از وقوع انفجار قادر به شکل گرفتن خواهند بود.
"ميدوري اوزاوا" يکي از اخترشناساني که در اين کشف کيهاني حضور داشته معتقد است رصدخانه سوزوکو توانسته است "قلب داغ سحابي عروس دريايي" را مشاهده کند.
بر اساس گزارش زي نيوز، بقاياي اين گلوله هاي آتشين همچنان در درجه حرارت 10 هزار برابر حرارت خورشيد و هزاران سال پس از وقوع انفجار ابرنواختري که منجر به شکل گيري اين گلوله ها شده است قابل مشاهده اند.
جام جم آنلاين: محققان آژانس فضايي ژاپن موفق به کشف حفره اي گدازه اي در کره ماه شده اند که به باور آنها اين حفره مکاني مناسب براي ساخت اقامتگاههاي فضايي در آينده اي نه چندان دور خواهد بود.
ساختن خانه اي در نزديکي يک حفره يا يک دريا در ماه شايد زيبا و رويايي به نظر بيايد اما گروه هايي که قصد زندگي در کره ماه را دارند شايد در صورت زندگي در يک حفره شانس نجات بيشتري داشته باشند. اين پيام توسط گروهي از دانشمندان ارائه شده است که موفق به کشف حفره اي عظيم و عميق در اين کره شده اند و به اعتقاد آنها اين حفره مي تواند بهترين مکان براي سکونت در ماه باشد.
اين حفره عمودي که در منطقه آتشفشاني تپه هاي ماريوس قرار گرفته است وسعتي برابر 64 متر داشته و عمق آن بيش از 79 متر تخمين زده شده است. از آن مهمتر دانشمندان اعلام کرده اند اين حفره به واسطه لايه اي نازک از مواد آتشفشاني از برخوردهاي کيهاني که در ماه رواج فراواني دارند و از آب و هوا و حرارت غير قابل تحمل کره ماه در امان است. اين ويژگي حفره کشف شده را به گزينه اي مناسب براي انجام اکتشافات بيشتر و مکاني براي اقامت احتمالي فضانورداني که در آينده به کره ماه سفر خواهند کرد، تبديل مي کند.
به گفته محققان آژانس فضايي ژاپن، حفره هاي گدازه اي کره ماه مکانهايي با ارزش و مهم براي پايگاه هاي قمري آينده به شمار مي روند که به منظور اکتشافات محلي و توسعه سازه ها و همچنين ماموريتهاي دوردست در اين کره احداث خواهند شد. هر نوع حفره گدازه اي در اين کره مي تواند به عنوان پناهگاهي بالقوه مورد استفاده قرار گيرد و فضانوردان را در تغييرات شديد آب و هوايي و از برخوردهاي کيهاني حفظ کند.
حفره هاي گدازه اي در گذشته نيز در کره ماه يافت شده بودند اما دانشمندان معتقدند اين حفره جديد به دليل ويژگي هاي خاص لايه گدازه اي مقاومي که دارد از اهميت بيشتري برخوردار است. اين نوع از حفره ها در زمين و مريخ نيز وجود دارند. اين حفره ها در اثر جريان گدازه ها، انفجارات آتشفشاني، فعاليتهاي ارتعاشي سياره و يا تخريبهاي زميني در اثر برخورد شهابسنگها به وجود مي آيند. دانشمندان با استفاده از تصاوير با کيفيت از مدارگرد ژاپني SELENE موفق به کشف اين حفره گدازه اي شده اند.
بر اساس گزارش سي ان ان، سازمان فضايي آمريکا در حال حاضر به صورت مداوم در تلاش براي ارائه برنامه هايي جامع براي بازگرداندن انسان به کره ماه است. اين سازمان علاوه بر مشکلاتي که براي طرح اين برنامه ها در پيش رو دارد با مشکلي بزرگ و در حال حاضر حل نشدني به نام سرمايه اجرا نيز مواجه است.
در ادامه جستجو سیارات فراخورشیدی این بار سیاره زمین-سان دیگری کشف و ثبت شد. اما ویژگی جالب این زمین غول آسا وجود جو در اطراف آن است؛ که احتمالاً از بخار آب تشکیل شده است.
این سیاره فراخورشیدی اولین سیاره فراخورشیدی با ساختار سنگی می باشد که دارای جو است. بعلاوه این سیاره دومین سیاره زمبن-سان است که جرم و سرعت شعاعی آن اندازه گیری شده است. سیاره TCoRoT-7b، اولین سیاره زمین-سان بود که جرم و سرعت شعاعی آن اندازه گیری شد.TCoRoT-7b 22،900 کیلومتر قطر و 5 برابر سیاره زمین جرم دارد؛ بعلاوه این سیاره در فاصله 57/2 میلیون کیلو متری از ستاره میزبانش در حال گردش است.
اما سیاره تازه کشف شده کهGJ 1214b نام دارد، به روش گذر-سیاره ای و توسط پروژه میرثثبت شده است. پروژهمیرثاز 8 تلسکوپ 16 اینچی واقع در کوهستان هاپکینز آریزونا بهره می برد. این پروژه برای کشف سیارات فراخورشیدی 2000 کوتوله سرخ را تحت نظر دارد.
سیاره مذکور در رده سیارات زمین-سان غول آسا قرار می گیرد. این به اصطلاحزمینهای غول آسا از لحاظ ابعادی بزرگتر از زمین و کوچکتر از اورانوس هستند. بر اساس اطلاعات بدست آمده از گذر این سیاره از جلوی ستاره میزبانش قطر آن در حدود 34،441 کیلومتر تخمین زده می شود. در نظر داشته باشید که قطر سیاره زمین در استوا برابر با 12،756 کیلومتر است.GJ 1214bستاره میزبان خود را در 38 ساعت دور می زند! و در فاصله 2 میلیون کیلومتری از آن قرار دارد. فاصله زمین تا خورشید حدود 6/149 کیلو متر است. ستاره میزبان این سیاره یک کوتوله سرخ سرد با دما سطحی در حدود 2،700 درجه سانتی گراد می باشد با این وجود دما در سطحGJ 1214b حدود 200 درجه سانتی گراد است.
نکته جالب اینجاست که بر اساس اندازه گیری های انجام شده توسط ستاره شناسان این سیاره 6 برابر زمین جرم دارد. بنابراین نیروی جاذبه در سطح آن 8 برابر نیروی جاذبه در سطح زمین است. با توجه به جرم و شعاع محاسبه شده برایGJ 1214bستاره شناسان بر این گمان هستند که بخش عظیمی از آن از یخ-آب تشکیل شده و شامل مقداری سیلیکات و آهن نیز می باشد. اما دمای سطحی سیاره احتمال وجود اقیانوس هایی از آب را رد می کند و این دما هر اقیانوس احتمالی را به بخار تبدیل می کند؛ در نتیجه شرایط موجود برای این سیاره جوی از بخار آب به ارمغان می آورد. از طرفی قطر محاسبه شده برای این سیاره بر اساس رصد های صورت گرفته با محاسبات تئوری در تضاد است. بر اساس محاسبات رصدی قطر این سیاره 400 کیلو متر بزرگتر از محاسبات تئوری آن می باشد. و تنها دلیل موجود برای توضیح این تضاد وجود جوی با ضخامنت 200 کیلومتر است که اطرافGJ 1214bرا احاطه کرده است. در زیر جو بخار آلود این زمین غول آسا جاذبه قوی آن، آب موجود درون سیاره را به نوع نادری از کریستال به نامیخ هفتتبدیل می کند.یخ هفتنوعی کریستال است که در فشاری معادل با 20،000 برابر فشار در سطح زمین تشکیل می شود.
تایید وجود آب مایع در سطح مریخ؛ وجود آب در ماه، رصد دوردستترین اجرام عالم، تعمیر و پرتاب چندین تلسکوپ فضایی دیگر و یافتن روشهای بهتر سفر به فضا، از مهمترین تیترهای خبری دنیای نجوم در سال 2009 بود.
به گزارش خبر انلاین سال گذشته میلادی سرشار از رویدادهای مهم در دنیای علم بود؛ اما جذابیت رویدادهای خارج از مرزهای زمین بسیار بیشتر از دیگر رویدادهای علمی است. نشریه نیوساینتیست به سنت هرسال، 11 رویداد برتر دنیای نجوم و اخترشناسی را انتخاب کرده است که در ادامه میبینید. البته در این فهرست، جای خبرهایی چون تعمیر تلسکوپ فضایی هابل یا تصویر فراژرف هابل، کشفیات فضاپیماهای مسنجر (که به دور عطار میگردد) یا کاسینی (که به دور زحل میگردد) خالی است.
آب مایع در مریخ
مریخ دارای منابع آب یخزدهای است که قطبهای آن را پوشانده یا در زیر سطح آن دفن شده است. اکنون بر اساس تصاویر گرفته شده توسط مریخنشین فینیکس، احتمال دارد آب مایع نیز در این سیاره وجود داشته باشد. تصاویر پایههای سفینه نشان میدهد فضاپیما ممکن است هنگام فرود بر سطح سیاره در بهار 2008 / 1387 با قطرات ریز آب مایع برخورد کرده باشد.
ماده شیمیایی پرکلرات که در محل فرود مریخنورد یافت شد، میتواند به عنوان ضدیخ عمل کند و آب را به صورت مایع نگهدارد. اما پرکلرات میتواند قطرات آب را به حدی شور کند که برای حیات مناسب نباشد. قطرات آب با شوری کمتر ممکن است زیر برف و یخ مریخ وجود داشته باشد و در نتیجه شکلی از اثر گلخانهای گرم شده باشد.
آب بر روی ماه
جستجوی آب بر روی ماه دههها طول کشیده است. امسال سه فضاپیمای مختلف شواهدی مبنی بر وجود آب در خاک سطح ماه یافتند. تصور میشود برخورد هیدروژن موجود در بادهای خورشیدی با مواد سرشار از اکسیژن سطح ماه، سبب تولید آب شده باشد. اگر چه آب یافت شده کم است، اما برخی محققان عقیده دارند همین مقدار آب نیز از طریق گرم کردن خاک توسط امواج مایکروویو قابل استحصال است.
بزرگترین منبع آب ماه احتمالاً در قطبین آن قرار دارد. این منابع در ماه اکتبر / مهر، هنگامی یافت شد که ماهواره مشاهده و تشخیص دهانههای آتشفشانی ماه، الکراس، یکی از راکتهای مصرف شده خود را به سمت دهانهای آتشفشانی واقع در بخش تاریک قطب شمال ماه پرتاب کرد.
پروژههای آینده ناسا
با آب یا بدون آب، ماه احتمالاً انتخاب اصلی ناسا برای اکتشافات آینده نخواهد بود. در ماه می / اردیبهشت، رییسجمهور ایالات متحده، باراک اوباما دستور داد تا کمیته ویژهای برنامههای ناسا را بازبینی کند. در ماه اکتبر / مهر، این کمیته گزارش نهایی خود را منتشر و تعدادی از اهداف احتمالی را فهرست کرد که شامل نقاط لاگرانژی مدار زمین در فضا و مدار مریخ میشد.
بر اساس گزارش این کمیته، ناسا حداقل 3 میلیارد دلار بودجه در سال برای فرستادن فضانوردان به ماورای مدارهای کمارتفاع (LEO) نیاز دارد. این گزارش پروژه Ares I ناسا را نیز زیر سوال برده است. آرس 1، راکتی است که جهت حملونقل فضانوردان به مدار زمین پس از بازنشستگی فضاپیمای شاتل در سال 2010 طراحی شده است. این فضاپیما ممکن است تا سال 2017 (دو سال بعد از پایان کار ایستگاه فضایی بینالمللی) آماده نشود. ناسا هنوز منتطر تصمیم اوباما در خصوص مسیر آینده خود است.
تصادف ماهوارهها
مساله زبالههای فضایی با برخورد دو فضاپیما به یکدیگر به یک معضل جدی تبدیل شد. در تصادف ماه فوریه / بهمن 1387 بین یک ماهواره روسی (Cosmos 2251) و ماهواره ارتباطی آمریکایی (Iridium 33) بیش از 1500 قطعه جدید بزرگتر ار 10 سانتیمتر ایجاد شده است. مساله زبالههای فضایی یک مساله رو به رشد است. نیروی هوایی آمریکا تا کنون بیش از نوزدههزار جسم مدارگرد را با اندازه بیش از 10 سانتیمتر ردیابی کرده است. سازمان ملل و تعدادی از آژانسهای فضایی ملی در خصوص اقدامات لازم برای کاهش میزان رشد زبالههای فضایی توافق کردهاند. با این وجود تصادفها و برخوردهای آینده اجتناب ناپذیر خواهد بود.
تلسکوپهای فضایی جدید
در یک ماموریت 2 میلیارد دلاری، آژانس فضایی اروپا با موفقیت دو تلسکوپ جستجوگر را در ماه می / اردیبهشت به فضا فرستاد. تلسکوپ فروسرخ هرشل با آینهای چهار برابر تلسکوپ اسپیتزر ناسا، بزرگترین تلسکوپی است که تاکنون در مدار قرار گرفته است. این تلسکوپ اجرام سرد سماوی را، از سیارکها و دنبالهدارهای منظومه شمسی گرفته تا دوردستترین کهکشانها مطالعه میکند.
تلسکوپ پلانک که همراه تلسکوپ هرشل به فضا پرتاب شد، از تابش زمینه کیهانی (CMS) با دقتی حدود 10 برابر ماهواره WMAP ناسا نقشهبرداری میکند. فعالیت پلانک میتواند منجر به دستیابی به مدارک درباره امواج گرانشی شود. پلانک یکی از پیشرفتهترین و نوآورانهترین ماهوارههایی است که تاکنون به فضا پرتاب شده است.
مریخنورد اسپیریت برای بقا میجنگد
سال 2009 سال خوبی برای مریخنورد اسپیریت نبود. بعد از 5 سال کاوش در سیاره سرخ، این کاوشگر دلیر در ماه آوریل / فروردین با فرو رفتن چرخهایش در ماسه نرم متوقف شد. به دلیل ترس از بدتر شدن اوضاع با حرکت مریخنورد، ناسا از دو مدل آزمایشگاهی برای آزمایش مانور فرار استفاده کرد. این مریخنورد نخستین تلاش خود را برای رهایی در ماه نوامبر / آبان، حدود 7 ماه بعد از به دام افتادن انجام داد.
مدیران پروژه احتمال این را که مریخنورد شاید نتواند از این وضعیت نجات پیدا کند، تایید میکنند. زمستان در راه است و ممکن است منجر به کاهش شدید توان باتریهای خورشیدی مریخنورد، پیش از فرار آن شود. مریخنورد همچنین با مشکل فنی جدیدی مواجه شده است. یکی از چرخهای مریخنورد از سال 2006 از کار افتاده بود و چرخ دوم نیز در ماه نوامبر / آبان از کار افتاد. اگر این چرخ مجدداً بهکار نیفتد، شاید مریخنورد برای همیشه به گل نشیند.
دوردستترین جرم سماوی
تابشهای رسیده از یک فورانگر پرتوی گاما که توسط ماهواره سویفت در ماه آوریل / فروردین ثبت شد، مربوط به دوردستترین جرمی است که تاکنون کشف شده است. این تابش ناشی از انفجار ابرنواختری یک ستاره بسیار سنگین است که 630 میلیون سال بعد از مهبانگ اتفاق افتاد و هرچند که با توجه به بعد فاصلهاش، اکنون مرده است؛ اما نخستین جرم کشفشده دوره بازیونیزاسیون است که در یک میلیارد سال اول بعد از مهبانگ رخ داده است. کشف تعداد بیشتری از این انفجارها میتواند منجر به روشنتر شدن این دوره شود.
دنیاهای بیگانه
اغلب سیارات فراخورشیدی با جرمی تا 10 برابر جرم زمین، امسال کشف شدند. اما سیارات با ابعاد زمین که به طور بالقوه بهترین محیط برای زندگی هستند، هنوز ناشناخته ماندهاند. سبکترین این سیارات که به دور ستارهای متعارف میچرخد MOA-2007-BLG-192-L b. نام دارد. در ابتدا تصور میشد این سیاره 3 برابر زمین جرم دارد، اما اکنون گمان میرود که سنگینی آن تنها 1.4 برابر زمین باشد.
در این سال حوادث مهم دیگری در زمینه تحقیقات سیارات فراخورشیدی ثبت شده است. دو سیاره یافت شدند که در جهت خلاف معمول به دور ستارههای مادر خود در حال گردش هستند. یک گروه تحقیقاتی نیز ممکن است نخستین سیاره خارجی را در یک کهکشان دیگر یافته باشد. در ماه مارس / اسفند 1387، تلسکوپ کپلر به فضا پرتاب شد و جستجوی سیارات زمینمانندی را که در کمربند قابل سکونت اطراف ستاره مادر در حال چرخش هستند، آغاز کرد.
جوایز ناسا
امسال رقابت شرکتکنندگان در برنامه سده ناسا، با هدف توسعه فناوریهای جدید به شدت داغ شده است. تصمیم برگزارکنندگان رقابت ماهنورد در خصوص اعطای وقت اضافه به یکی از تیمها برای کسب جایزه 1 میلیون دلاری اول، منجر به بروز مناقشه شدیدی شد.
در این سال همچنین یک روبات با حفاری و حمل بیش از 440 کیلوگرم از غبار شبیهسازی شده ماه، موفق به بردن جایزه نخست رقابت خاکبرداری ناسا شد. در ماه نوامبر / آذر نیز دو طراح جایز 350 هزار دلاری ناسا را برای ارائه مدلی بهتر نسبت به مدل رباتهای ناسا از آن خود کردند.
نخستین آزمایش بالابرهای فضایی نیز با موفقیت برگزار شد و پس از پنج سال، یک گروه توانست جایزه نهصدهزاری را از آن خود کند.
حملهای از دوردست
امسال، دو رکورد جدید در پرتوهای کیهانی ثبت شد. بر اساس اندازهگیریهای سفینههای کاوشگر پیشرفته ناسا، پرتوهای کیهانی در مقایسه با 50 سال گذشته 19 درصد بیشتر شده است. متهم ردیف اول در این خصوص، میدان مغناطیسی خورشید است که منظومه شمسی را از پرتوهای کیهانی محافظت میکند. امسال خورشید در حداقل فعالیت دورههای 11 ساله فعالیت مغناطیسی خود قرار داشت و این کاهش منحصر بهفرد بیشتر از مقادیر مشابه در یک قرن گذشته است.
ماده تاریک
در ماه دسامبر / آذر، آشکارسازهای مستقر در یک معدن آهن متروکه در مینهسوتا، موردی را گزارش دادند که میتواند دال بر وجود ماده سیاه باشد. ماده تاریک، موجود مرموزی است که تاکنون فقط اثرات گرانشی آن دیده شده و تصور میشود تا شش برابر ماده روشنی باشد که در عالم دیده میشود. آشکارسازهای این آزمایش در دادههای سال 2007 و 2008، دو برخورد احتمالی را شمارش کردهاند که احتمال وقوع آن تنها 0.8 درصد است. البته این نتایج از نظر آماری مهم نیست، اما دادههای بیشتری در راه است. همچنین انتظار میرود که آزمایشها نیز نتایج بهدست آمده را تایید کند.
برخورد دهنده بزرگ هاردون، ال.اچ.سی که در ماه نوامبر / آذر بعد از یک سال تاخیر آغاز بهکار کرد، در سال آینده به تلاشها برای جستجوی ماده سیاه میپیوندد.
دبير انجمن نجوم اهواز خبرداد: بارش شهابي ربعي ،امشب
جام جم آنلاين: خسرو جعفرزاده دبير انجمن نجوم اهواز از بارش شهابي ربعي در دي ماه خبر داد و گفت: بارش شهاب ربعي امشب 13 دي ماه به اوج خود مي رسد و بهترين زمان رصد آن بامداد 15 دي ماه است.
دبير انجمن نجوم اهواز در گفتگو با مهر با بيان اينکه بارش شهابي ربعي در دي ماه هر سال رخ مي دهد، افزود: اين بارش شهابي در بازه زماني چند روزه فعاليت مي کند و امسال نيز امشب 13 دي ماه در ساعت 22 و 30 دقيقه به اوج خود مي رسيد.
وي افزود: «ربعي» نام صورت فلکي است که امروزه جايي در نقشه هاي ستاره شناسي ندارد اما در گذشته مکان آن بين صورت فلکي «گاوچران» (عواء) و اژدها قرار داشته است. اين صورت فلکي داراي يکي از بارش هاي معروف سال است.
جعفرزاده به جزئيات اين بارش اشاره کرد و اظهار داشت: اين بارش در روز 13 دي ماه به اوج فعاليت خود مي رسد که در اين زمان بين 60 تا 200 شهاب در ساعت خواهد داشت. وي خاطرنشان کرد: کانون اين بارش در ساعت 24 و 40 دقيقه طلوع مي کند و بهترين زمان براي رصد اين بارش بامداد روز 15 دي ماه است.
پايان سال جهاني نجوم دستاوردهاي ايران در سال جهاني نجوم
جام جم آنلاين: سال 2009 ميلادي از سوي اتحاديه جهاني نجوم (IAU) و سازمان علمي، فرهنگي و هنري ملل متحد (UNESCO) و با تاييد مجمع عمومي سازمان ملل متحد به نام سال جهاني نجوم نامگذاري شده بود.
براساس بيانيه نامگذاري اين سال، اهداف ويژهاي در طرح سال جهاني نجوم كه از آن به 2009 IYA ياد ميشود، مطرح شده بود كه اعضا بايد براي تحقق آن تلاش ميكردند. تعداد زيادي از كشورها از ابتداي مطرح شدن آن به اين طرح پيوستند. در ايران نيز جنب و جوش فراواني در اين خصوص به چشم ميخورد بويژه آن كه جامعه نجوم آماتوري ايران در سالهاي اخير رشد چشمگيري را تجربه كرده بود و اميد ميرفت برگزاري اين سال در ايران به نقطه عطف بزرگي در جهش جامعه نجوم كشور چه در بخش حرفهاي
و چه در بخش آماتوري تبديل شود. همين عوامل بود كه باعث شد روزنامه جامجم در ويژهنامهاي 16 صفحهاي ابتداي اين سال به استقبال آن برود. اينك در پايان سال ميلادي 2009 نگاه كلي به آنچه در اين سال گذشت، نخستين گزارش از مجموعه مطالبي است كه چند هفته آينده در اين ارتباط منتشر خواهيم كرد.
سال جهاني نجوم از اول ژانويه سال 2009 آغاز شد، البته آيين افتتاح آن چند روز پس از آن در پاريس برگزار شد تا طرحهايي كه براي اين سال طراحي شده بود به طور رسمي آغاز شود.
اگرچه پيش از آن در بامداد نخستين روز ژانويه سال 2009، طرحي به نام سپيدهدم برگزار شده بود، طرحي كه در آن گروههاي مختلف نجومي، طلوع خورشيد سال جديد را همراه مردم عادي رصد كردند تا سلامي به سال جهاني نجوم داشته باشند، سالي كه بهانه نامگذاري آن چهارصدمين سالگرد استفاده گاليله از تلسكوپ براي رصد آسمان بود، اتفاقي كه عصر جديد ستارهشناسي را آغاز كرد و نقطه عطفي در تاريخ علم به وجود آورد. عصر نجوم پس از گاليله به واسطه آغاز استفاده از اپتيكها در نجوم، عصري بسيار شكوفا شد كه سرعت رشد آن را به هيچوجه نميتوان با تاريخچه غني نجوم در دوران باستان و دوره تاريخي مقايسه كرد. دبيرخانه طرح سال جهاني نجوم هم اين رويداد را بهترين بهانه ميدانست تا نهتنها نجوم را به مردم عادي معرفي كند كه اهدافي بلندتر را نيز در دستوركار خود قرار دهد: ترويج علم به طور كلي، تحريك كردن كنجكاوي مردم در مسائل علمي و زنده كردن شور كشف ميان مردمي كه اين احساس خود را در هزارتوهاي زندگي روزمره فراموش كردهاند. در كنار اينها البته بخشهاي خاصتري هم در قالب طرحهاي ويژه و بنيادين سال نجوم دنبال ميشد تا مردم و بخصوص علاقهمندان نجوم را به هم نزديكتر كند و چهره واقعي يك دانشمند ستارهشناس را به مردم نشان دهد.
كشورهايي كه به دعوت سازمان ملل پاسخ داده بودند، فعاليت متفاوتي را از خود نشان ميدادند. بعضي از آنها فقط نمايندهاي را به اين مجموعه معرفي كرده بودند تا هماهنگكننده برنامههاي آنها در كشورهاي خود باشند و برخي ديگر، فعاليتهايي حتي گستردهتر از فعاليتهاي دبيرخانه را در تقويم سالانه قرار داده بودند. در ايران هم نه تنها رياست انجمن نجوم ايران نقش هماهنگكننده ملي را در اين برنامه پذيرفت كه ستادي ملي اگرچه ديرهنگام براي برگزاري اين سال تشكيل شد. در ضمن دهها طرح براي اين سال از سوي انجمن نجوم ايران و شاخه آماتوري آن و همچنين گروهها و سازمانهاي ديگر به اين ستاد معرفي شد كه البته بيشتر آنها به بنبستي به نام بودجه برخورد كردند.
با وجود اين، فعاليتهاي سالانه ايران در حوزه نجوم، امسال رنگ و بويي متناسب با سال جهاني نجوم گرفت. غير از برنامههاي مستقل گروههاي نجوم آماتوري، سمينارها و كنفرانسهاي سالانه نجوم حرفهاي كشور كه زيرنام سال جهاني نجوم برگزار شدند، برنامههاي تقويم سالانه شاخه آماتوري انجمن نجوم ايران نيز با جهتگيري اين سال برگزار شد؛ برنامههايي مانند رقابت رصدي مسير ايران، رقابت رصدي عبدالرحمن صوفي رازي، جشنواره ساعتهاي آفتابي، روز نجوم، روز فضا و باشگاههاي نجوم ماهانه سراسر كشور. اگرچه اين برنامهها هر سال برگزار ميشد، اما در نهايت باعث شد تقويم فعاليتهاي رسمي ايران در اين سال رشد چشمگيري داشته باشد. در كنار اين فعاليتها، مشاركت ايرانيان در كل طرحهاي سال نيز اگر چه از حمايتي خاص برخوردار نبود ولي بسيار چشمگير بود. ترجمه بسياري از اقلام سايت دبيرخانه طرح سال نجوم ازجمله پوسترها، بروشورها و نمايش اسلايدها به زبان فارسي برگردانده و منتشر شد و ايرانيان دستكم در 2 طرح ويژه نقش كليدي داشتند.
طرحهاي بينالمللي ايرانيان
در ميان طرحهاي ويژه سال جهاني نجوم دوپروژه با محوريت منجمان ايراني وجود داشت نخست طرحي به نام جهان در شب يا TWAN. عكاسي كه بابك امين تفرشي، روزنامهنگار علمي و عكاس باتجربه ايراني آن را از پيش از شروع اين سال آغاز كرده و از حمايت انجمن منجمان بدون مرز AWB نيز برخوردار بود. اين طرح، گروهي از بهترين عكاسهاي نجومي جهان را گردهم آورد كه قصد داشتند زيباييهاي آسمان شب را در تركيب با زيباييها و جذابيتهاي فرهنگي، تاريخي و طبيعي زمين به نمايش بگذارند؛ جذابيتهايي كه به مرور زمان فراموش شده يا انسانهاي امروز به دليل مشغلههاي روزمره خود امكان مشاهده مستقيم آنها را ندارند. به همين دليل اين طرح در حقيقت آنها را به سفري شگفتانگيز در سراسر جهان دعوت ميكند تا چهره كمتر ديده شده زمين و آسمان را در پيوند با يكديگر پيش چشم آنها به نمايش بگذارد. اين ايده به يكي از نخستين طرحهاي ويژه سال جهاني نجوم تبديل شد و در عين حال يكي از طرحهاي فعال و مستمر سال نجوم نيز به شمار ميرود كه با پايان سال جهاني نجوم به مسير خود ادامه خواهد داد. طراحي همين طرح و عكسهاي شگفتانگيزي كه طراح آن، بابك امين تفرشي بود باعث شد بنياد لئونارت نلسون، جايزه سالانه خود را كه معتبرترين جايزه عكاسي با گرايش علمي درجهان است به طور مشترك به بابك امين تفرشي، بنيانگذار طرح و مدير بخش عكاسي ماموريت فضايي كاسيني اهدا كند.
اما در كنار طرح TWAN كه ميتوانيد اطلاعات بيشتر و تصاوير آن را در نشاني twanight.org ببينيد طرح ديگري نيز در فهرست طرحهاي ويژه اين سال قرار گرفت كه طراحان آن را گروهي از منجمان آماتور و فعال ايراني تشكيل ميدادند. طرحي به نام صلح ستارگان يا Star Peace كه شايد نام خود را به طور طعنهآميزي در تضاد با فيلمهاي تاثيرگذار تاريخ سينما يعني جنگ ستارگان (star Wars) انتخاب كرده بود. اين طرح به نشاني (Starpeace.org) ايدهاي قديمي، اما بسيار اثرگذار و مهم را به عنوان بنيان و اصل خود انتخاب كرده بود. نگاه به آسمان و رصد ستارهها و تفكر به مقياسهايي كه در عالم ما حكمفرما هستند، انسان را به درك متفاوتي از جايگاه خود در كيهان ميرساند. سياره ما نقطه ناچيزي در ميان منظومه شمسي است كه دور خورشيد ميچرخد و در حالي كه كار منظومه شمسي ما در مقايسه با كهكشان راهشيري هيچ جايگاه قابل توجهي ندارد و كليت كهكشان راهشيري در جهان آشكار شده، بسيار ناچيز است. اين ديدگاه و اين درك ميتواند باعث شود مردم جهان متوجه اهميت همزيستي دوستانه با يكديگر بر سيارهاي شوند كه تنها خانه آنهاست. طرح صلح ستارگان با اميد به ترويج چنين ديدگاهي و متوجه كردن نگاه مردم به آسمان بدون مرز بر فراز سر همه انسانها، مبني بر انجام رصدهاي مشترك در نزديكي نقاط صفر مرزي كشورهاي همسايه مطرح شد كه با تاييد دبيرخانه سال جهاني نجوم، به عنوان يكي از طرحهاي ويژه اين سال انتخاب گشت. اين پروژه در طول سال جهاني نجوم نهتنها در ايران، كه در نقاط مختلف جهان، برنامههاي رصدي متعددي را برگزار كرد و قرار است در پايان سال نجوم نيز به فعاليت خود ادامه دهد.
مشاركتهاي بزرگ
اما غير از 2 طرح ويژه سال جهاني كه ايرانيان در طراحي آن نقش داشتند، برخي ديگر از برنامهها طرحهاي ديگر سال جهاني نجوم نيز بود كه در ايران به طور مستقل و گاه با حمايت انجمن نجوم برگزار ميشد، نمونه آنها طرح نمايشگاهي از زمين تا آسمان بود كه سفري به فضا را در قالب مجموعهاي از نماهاي تصاوير تلسكوپهاي زميني و فضايي براي مخاطب رقم ميزد. اين طرح بارها در ايران و عمدتا با همكاري طرح صلح ستارگان برگزار شد. در كنار چنين برنامههايي 2 طرح بزرگ كه از آنها به موفقترين طرحهاي سال جهاني نجوم نيز ياد ميشود نيز در ايران به طور گستردهاي برگزار شد. 100 ساعت نجوم در فروردينماه و شبهاي گاليلهاي در پاييز فرصتهايي بودند كه در آن گروههاي نجوم آماتوري و مراكز علمي درهاي خود را به روي مردم علاقهمند باز كردند و ابزارهاي خود را ميان مردم بردند تا مردم فرصت نگاه به آسمان و آشنايي با اجرام آسمان شب را پيدا كنند. در هر يك از اين دو طرح كه بزرگترين رويدادهاي عمومي در اين سال بود، حدودا 70 گروه مختلف در نقاط مختلف كشور برنامههايي را برگزار كردند و در طرح صد ساعت نجوم، ايران از نظر تعداد برنامههايي كه برگزار كرد در رده چهارم جهان قرار داشت. اين طرحها اگرچه جرقه آشنايي بسياري از مردم با آسمان را زد، اما تشويق و حفظ اين علاقه در گامهاي بعدي نيازمند برنامههاي پشتيبان ديگري است كه هنوز به طور جدي به چشم نميآيند.
المپياد نجوم
رويداد مستقل ديگري كه در سال جهاني نجوم برگزار شد. ميزباني المپياد جهاني نجوم در تهران بود. المپيادي كه چندي پيش با حضور بيش از 10 كشور جهان در تهران برگزار شد تا فرصتي براي گرد هم آمدن دانشآموزان علاقهمند ستارهشناسي در سال نجوم فراهم آيد. البته برنامهريزي براي ميزباني اين المپياد كه اتفاقا در تاسيس آن نيز مديران تيمهاي سابق المپياد نجوم كشور نقش داشتند (در حقيقت المپياد اخترشناسي و اختر فيزيك كه ايران ميزبان آن بود دوره جديدي از المپيادهاي نجوم است كه سابقا توسط انجمن اروپايي آسيايي برگزار ميشد)، از سالها پيش اتفاق افتاده و ميزباني ايران نيز تصويب شده بود، اما همزماني آن با برگزاري سال جهاني نجوم باعث شد تا كارنامه ايران در تعداد برنامههاي سال جهاني نجوم بيشتر به چشم آيد.
موفقيت يا عدم موفقيت؟
تحليل و نتيجهگيري موفقيت يا عدم موفقيت برنامهاي مانند سال جهاني نجوم كه سالي با هدف ترويج علم است شايد غيرممكن باشد. واقعيت اين است كه ايران در مقايسه با بسياري از كشورها، كارنامه بسيار قابل قبولي در برگزاري اين سال دارد، تنوع و تعداد برنامههاي اجراشده و مشاركت در برنامههاي بينالمللي همه و همه ما را وسوسه ميكند تا اين سال را موفق ارزيابي كنيم، اما از نگاهي ديگر اگر فرصتها و پتانسيلها را بسنجيم، شايد نتوانيم چندان خوشبين باشيم، واقعيت اين است كه نجوم برخلاف علومي مانند رياضيات يا فيزيك دانشي غريبه با مردم نيست و امكانات وسيعتري را در اختيار مروجان قرار ميدهد.
از سوي ديگر پتانسيلهايي نظير انتشار حدود 2دهه مجله تخصصي ستارهشناسي آماتوري در ايران، وجود يك برنامه تلويزيوني ثابت و دهها وبسايت و بخشهاي متنوع در مطبوعات، در كنار فعاليت چندين هزار منجم آماتور فعال و دهها گروه نجوم آماتوري باسابقه و فعال در سراسر كشور انتظارات را بالا ميبرد. مديريتي قوي در صورتي كه بودجهاي اندك ولي مديريتشده را در اختيار داشت ميتوانست اين فرصت استثنايي را به نقطه عطفي در فعاليتهاي ترويجي كشور تبديل كند، ولي به هزار و يك دليل و از جمله بوروكراسي پيچيده حاكم بر مديريت اين سال باعث شده است تا از اين فرصت استفاده لازم نشود. شايد اين بار هم بايد اين سال را تجربهاي براي فرصتهاي بعدي بدانيم. فرصتهايي كه براي كشوري مانند ايران با جمعيت جوانش، طلايي و تكرارنشدني به نظر ميرسد.
اولين حادثه نجومي در سال 2010 رقم خورد عبور ستاره دنبالهدار از كنار خورشيد ....
جام جم آنلاين: يک ستاره شناس آماتور با کمک تصاوير ارسالي از ماهواره «سوهو» توانست عبور يک ستاره دنباله دار را از کنار خورشيد به عنوان اولين رويداد نجومي ، رصد کند.
ماهواره «سوهو» (رصدخانه هليوسفريک خورشيدي) که ثمره همکاري آژانس فضايي اروپا و آمريکا است در سوم ژانويه 2010 تصاويري را از نزديکي يک ستاره دنباله دار به خورشيد به ثبت رساند.
آلن واتسون يک ستاره شناس آماتور استراليايي است که از سالها قبل در ميان تصاوير ارسال توسط سوهو به دنبال اين ستارگان دنباله دار است. اين ستاره شناس به محض مشاهده اين رويداد اظهار داشت که اين ستاره دنباله دار از گروه «Kreutz Sungrazers» است.
اين گروه از ستارگان دنباله دار از کنار خورشيد عبور مي کنند و در يک نقطه مشخص ناپديد مي شوند و به نظر مي رسد که خورشيد دنباله دار را بلعيده است.
در تصاوير سوهو به وضوح ديده مي شود که دنباله دار از طرف چپ خورشيد به سمت نقطه مرکزي حرکت کرده و در ديسک مرکزي خورشيد ناپديد مي شود.
از ميان تمام اجرام آسماني کوچکي که در منظومه شمسي حضور دارند ستاره هاي دنباله دار اجرام بسيار ويژه اي هستند. اين ستاره ها از يک هسته جامد به قطر چند کيلومتر ساخته شده اند و از مواد سنگي و يخي تشکيل شده اند که در نزديکي خورشيد تبخير و در طيفهاي مختلفي گسترده مي شوند.
براساس گزارش «آي- تي واير» ، تاکنون ماهواره سوهو توانسته است دنباله دارهاي گروه Kreutz Sungrazers را رصد کند اما نخستين بار هنريش کراتس ستاره شناس آلماني در پايان قرن نوزدهم مدارهاي چند دنباله دار Sungrazers را که در آن زمان شناسايي شده بودند با هم مقايسه کرد.
مطالعات بعدي، نتايج بررسي هاي «کراتس» را تائيد کردند و به همين دليل نام اين دانشمند بر روي اين گروه از دنباله دارها گذاشته شد.
به گفته برخي از ستاره شناسان، قديمي ترين ستاره دنباله دار عضو اين خانواده از اجرام آسماني در 371 بعد از ميلاد رصد شده است
براثربرخورديکستارهدنبالهدار درعصريخبندان، زمين شاهد باران الماس بود ....
جام جم آنلاين: تحقيقات شيميايي جديد نشان مي دهد پس از آنکه در آسمان کانادا يک ستاره دنباله دار متلاشي شد و سراسر آمريکاي شمالي امروزي را به آتش کشيد، شرق آمريکا شاهد نابودي دستجمعي انسان ها و حيوانات و در ضمن باران الماس و فلزات قيمتي بوده است.
به گزارش سايت لايو ساينس، تجزيه هاي جديد الماس، طلا و نقره اي که در اوهايو و ايندياناي امريکا يافت شده از اين راز پرده برمي دارد که اين مواد کاني چند هزار سال قبل از کانادا به آنجا منتقل شده است، اما سوال اين است که چرا؟
الن وست، کارشناس ژئوفيزيک که در اين مطالعه نقش داشته است، مي گويد در اوهايو کسي از وجود معادن طلا و نقره چيزي نشنيده است، اما اينگونه معادن در کانادا فراوان است.
اين کشف فرضيه پيشنهادي وست و همکارانش را تاييد مي کند که بر اساس آن در حدود 12 هزار و 900 سال قبل، يک ستاره دنباله دار در پهنه اي به وسعت سه مايل بر روي يخچال هاي طبيعي و صفحات يخي شرق کانادا به زمين اصابت کرد و موجب نابودي انسان و حيوان شد.
او گفت " احتمالا وضعيت شبيه به آن بوده است که در آن واحد حدود ده هزار "تونگوسکا" در آسمان رها شود. منظور او انفجاري است که يک قرن قبل در آسمان سيبري صورت گرفت و احتمالا ناشي از اصابت يک شهاب سنگ بود.
طبق فرضيه وست، الماس ها، طلا و نقره احتمالا در اثناي اين انفجارها با شدت در آسمان به هر سو پرتاب شدند و يا رودخانه هايي که با آب حاصل از ذوب يخچالهاي طبيعي تشکيل شده بودند، آنها را با خود منتقل کردند.
طبق نظريه پژوهشگران، تا چند ماه بعد از برخورد ستاره دنباله دار، از آسمان سنگها و فلزات گرانبها مي باريد و ظرف اين مدت چندين و چند تن الماس به روي زمين پاشيد.
وست مي گويد: برخي اين الماسها مي توانند آنقدر ريز و ذرةاي بوده باشند که انسان مي توانسته آنها را استنشاق کند ، اما برخي ديگر کاملا قابل رويت بوده و برخي ديگر مي توانند آنقدر بزرگ بوده باشند که با برخورد به جانداران باعث نابودي يا اسيب آنها مي شده است.
به گفته وست، به نظر مي رسد الماسهاي درشت تر به چشم غيرمسلح نيز قابل رويت بوده چند ثانيه بعد از انفجار ها مانند تگرگ به زمين باريده است.
اما کوچکترين الماسها ، به اندازه ويروس سرماخوردگي، هفته ها و ماهها در جو باقي مي ماندند و در نهايت مانند دانه هاي برف بسيار ريز و غيرقابل رويت، بر زمين باريدند.
اين کارشناس ژئوفيزيک معتقد است تکه هاي شعله ور ستاره دنباله دار که به زمين اصابت کردند جنگلها را در نقاط مختلف جهان به آتش کشيدند . به نظر او حرارت حاصل از اين انفجارها هواي زمين را نيز آتش زد و مرغزارهاي سبز شمال قاره آمريکا، خز حيوانات، مو و پوشش انسانها همه آتش گرفتند.
وست و همکارانش اين نظريه را ارايه داده اند که اصابت ستاره دنباله دار به نابودي نسل چندين گونه زيستي در امريکاي شمالي کمک کرد که ماموت و فيل عصر حجر امريکايي به نام "ماستودون" از جمله آنها هستند . به عقيده آنها اين رويداد بزرگ به نابودي سريع فرهنگ "کلاويس" نيز انجاميد. آنها مردماني متعلق به عصر حجر بودند که به تازگي به قاره امريکا مهاجرت کرده بودند.
از اين گذشته، انفجارهاي هوايي متعدد باعث شد مقادير بسيار زيادي آب شيرين به داخل اقيانوس اطلس بريزد ، موقتا جريان رودخانه ها را مختل کرد و موجب يک سرماي ناگهاني در کره زمين شد که آن را دوره "درياس جوان Younger Dryas" مي نامند.
کن تانکرزلي، مردم شناسي که در دانشگاه سين سيناتي مشغول کار است و در انجام اين مطالعه شرکت داشته است گفت از شواهد موجود چنين برمي آيد که تغيير هوا ي کره زمين در اواخر آخرين عصر يخ ( 12هزار و 900سال قبل) حاصل يک رويداد فوق العاده بوده است.
البته وست مي گويد هرچند کشفيات انجام شده در اوهايو و اينديانا با تئوري اصابت ستاره دنباله دار با زمين در اثناي آخرين عصر يخ سازگاري دارد، اما نمي توان آن را يک سند قطعي در اين مورد دانست و اثبات ارتباط مستقيم ميان اين دو رويداد ، نياز به يافتن شواهد و مدارک بيشتري دارد.
نصب آینه های فضایی برای مقابله با گرم شدن زمین ...
معتبرترین نهاد علمی بریتانیا به نام انجمن سلطنتی قرار است چندین طرح بلندپروازانه را برای مقابله با گرم شدن آب و هوای زمین بررسی کند. یکی از این طرحها قرار دادن آینه های بزرگ در فضا برای منحرف کردن بخشی از اشعه های خورشید از زمین است. ایده دیگر کشت جلبک در اقیانوسها به منظور جذب دی اکسید کربن است.
انجمن سلطنتی می گوید می خواهد علم را از مطالب علمی تخیلی مجزا کند. برخی از ایده های پیشنهاد شده به این نهاد علمی شاید تخیلی به نظر آید، اما دانشمندان بریتانیایی مصمم هستند بفمند کدام ایده می تواند در کاهش گرمایش زمین موثر باشد.
یکی از ایده ها پاشیدن آب دریا بسوی ابرهاست تا سفیدتر شوند و بتوانند پرتوهای بیشتری از نور خورشید را منحرف کنند. ایده دیگر، رها کردن ذرات غبار در استراتوسفر است تا مانند سپر مقابل خورشید قرار بگیرد.
دانشمندان بریتانیایی علاوه بر ارزیابی این نکته که کدام طرح شایسته بررسی جدی تر است، اثرات منفی احتمالی این پیشنهادها را نیز بررسی خواهند کرد پروفسور اندرو واتسون از اعضای کار گروه انجمن سلطنتی بریتانیا می گوید: "یک راه احتمالی برای کاهش گرمایش زمین شاید منحرف کردن پرتوهای خورشید به کمک آینه باشد.
ما قصد داریم به مجموعه مفصلی از ایده های گوناگون برای مهندسی کردن آب و هوا بپردازیم. فکر می کنم اولین خط دفاع برای مقابله با این معضل کاهش تولید دی اکسد کربن است."فعالان محیط زیست اذعان می کنند که کاستن از گازهای گلخانه ای اولویت اصلی است.
در حقیقت آنها نگرانند که جستجو برای یافتن راه حلهای فنی شاید بهانه ای بشود تا برخی از دولتها از تولید گازهای گلخانه ای نکاهند.
دانشمندان می گویند نباید اجازه داد چنین حالتی پیش آید، چرا که این نوع فناوری تازه در مرحله آغازین قرار دارد. آنها قصد دارند گزارش خود را در اواسط سال آینده منتشر کنند..
شاتل انديور و اولين ماموريت سال 2010 جام جم آنلاين: شاتل انديور روز 6 ژانويه به منظور آماده سازي براي ماموريتي که اولين پرواز از پنج پرواز نهايي برنامه ريزي شده شاتلها در سال 2010 بوده و در تاريخ 7 فوريه آغاز مي شود، به سکوي پرتاب انتقال داده شد.
شاتل انديور با طي تقريبا 5.5 کيلومتر مسافت از ساختمان آشيانه اش تا سکوي پرتاب در روز چهارشنبه 6 ژانويه 2010 بر روي سکوي پرتاب قرار گرفت. 6 سرنشين اين شاتل در تاريخ 19 ژانويه به پايگاه فضايي کندي خواهند رفت تا برنامه هاي اضطراري را مورد بازبيني قرار داده و در تمرينهاي مرتبط با ماموريت شرکت کنند.
در حال حاضر برنامه آغاز اين ماموريت براي روز 7 فوريه و در ساعت 4:39 دقيقه بامداد اعلام شده است. هدف اوليه اين ماموريت انتقال و اتصال اتاقک مخصوص با فشار تنظيم شده آمريکا با نام اتاقک 3 يا "آرامش" است که در آن تجهيزات حياتي و ورزشي جا خواهند گرفت.
با در نظر گرفتن يک پرتاب به موقع، انديور در روز 9 فوريه در حدود ساعت 1:23 بامداد در ايستگاه کناره گرفته و اتاقک آرامش نيز طي يک راهپيمايي فضايي در تاريخ 10 فوريه به ايستگاه اتصال خواهد يافت. دو راهپيمايي ديگر نيز در روزهاي 12 و 15 فوريه در اين ماموريت برنامه ريزي شده و پس از اتمام اين راهپيمايي ها انديور دو روز بعد يعني در تاريخ 17 فوريه به زمين بازخواهد گشت.
پرواز انديور همانطور که گفته شد اولين پرواز از پنج پرواز نهايي برنامه ريزي شده شاتلهاي ناسا در سال 2010 است و پس از آن بر اساس تصميمها اين شاتلها بازنشسته خواهند شد. برنامه ديگر پروازها قبل از بازنشستگي شاتلهاي کهنه کار ناسا به اين ترتيب اعلام شده اند:
- شاتل ديسکاوري 1:34 عصر روز 18 مارس 2010 - شاتل آتلانتيس (آخرين پرواز) 2:28 عصر روز 14 مه 2010 - شاتل انديور (آخرين پرواز) 7:51 بامداد 29 ژوييه 2010 - شاتل ديسکاوري (آخرين پرواز) بامداد 16 سپتامبر 2010
جام جم آنلاين: سازمان ناسا قصد دارد به منظور تامين منابع انرژي مورد نياز فضانورداني که در آينده در کره ماه ساکن خواهند شد، نيروگاه هسته اي مجهز و فشرده اي را در اين قمر احداث کند.
مهندسان ناسا در حال تحقيق بر روي نيروگاه فوق فشرده هسته اي بر روي ماه هستند که مي تواند انرژي کافي براي تامين نيروي ايستگاه ها يا قرارگاه هاي تحقيقاتي در ماه را توليد کند. رآکتوري که در اين نيروگاه ساخته خواهد شد ابعادي برابر ابعاد يک سبد زباله دارد.
زماني که فضانوردان آپولو به ماه سفر کردند، تنها چند روز در آنجا باقي ماندند که باتري ها و سلولهاي تامين انرژي آن براي اين مدت کفايت مي کرد اما اکنون ناسا به اقامت چند هفته اي يا چند ماهي فضانوردان در ماه فکر مي کند که در اين صورت باتريها پاسخگوي نياز انرژي مورد مصرف نخواهند بود.
از اين رو فضانورداني که در ماه اقامت خواهند داشت، براي انجام و ادامه فعاليتهاي علمي و تحقيقاتي خود به منابع انرژي طولاني مدتي نيازمند خواهند بود متخصصان علوم فضايي در حال حاضر تمامي انواع منابع انرژي قابل استفاده را، از صفحات خورشيدي گرفته تا سلولهاي سوختي عظيم، مورد بررسي قرار داده اند.
بر اساس گزارش ديسکاوري، يکي از مناسب ترين ايده ها و طرح هاي ارائه شده استفاده از رآکتورهاي هسته اي کوچک است به اين شکل تمامي نيروگاه در تريلر 18 چرخ اتاق داري گنجانده خواهد شد که در اين صورت وزن کلي اين نيروگاه برابر وزن يک اتومبيل زرهي نظامي "هاموي" خواهد بود.
ملبورنیام دلشونو صابون نزنن نزدیکترین فاصله ای که ماه با خورشید داره همچین فاصله ایه، اونم [FONT="]یه نیم ساعتی [/FONT]بعد والبته باز جز خورشید چیزی دیده نمیشه!