گپ و گفتگوی خودمانی مهندسین مواد و متالورژی

[m4material]

اى بلند اختر كه ناموس خداى اكبرى***عقلِ كل را دخترى و علمِ كل را همسرى
زينت عرش خدا پرورده دامان توست***يازده خورشيد چرخ معرفت را مادرى
آن كه بُد منت وجودش بر تمام ما سوى***گشت ممنون عطاى حق كه دادش كوثرى
تاج فرق عالم و آدم بود ختم رسل***بر سر آن سرور كون و مكان تو افسرى
از گلستان تو يك گُل خامس آل عباست***اى كه در آغوش خود خون خدا مى‌پرورى
مقتداى حضرت عيسى بود فرزند تو***آن چه در وصف تو گويم باز از آن برترى
در قيامت اولين و آخرين سرها به زير***تا تو با جاه و جلال حق، زمحشر بگذرى
بر بساط قرب بگذارد قدم چون مصطفى***تو بر او هستى مقدم ، گرچه او را دخترى
كهنه پيراهن چو بر سر افكنى در روز حشر***غرقه در خون خدا برپا نمايى محشرى
با چه ذنبى كشته شد مؤوده آل رسول***بود آيا اينچنين، أجرِ چنان پيغمبرى
قدر تو مجهول و مخفى قبر تو تا روز حشر***جز خدا در حق تو كس را نشايد داورى

* * *
شمع جمع آل طه بضعه خير الورى***دختر شمس الضحا و همسر بدر الدّجى
آفتاب برج عصمت گوهر درج شرف***ليلة القدر وجود و سرّ و ناموس خدا
آن كه بنشاندش به جاى خود امام الانبياء***وان كه بُد آمينِ او شرط دعاى مصطفى
مبدأ جسمش بُد از اثمار اشجار بهشت***منتهاى روح پاك او حريم كبريا
ز آدم و عيسى نبودش كفو و مانندى به دهر***شد در اوصاف كمال او هم تراز مرتضى
در مديحش عقل شد حيران و سرگردان چو ديد***هست مدّاحش خدا، وصف مقامش هل أتى
پا ورم كرد از نماز و دست و بازو از جهاد***سينه او شد سپر در راه حق روز بلا
رفت از دار فنا بشكسته دل آزرده تن***آن كه بُد آزردنش ايذاء ختم الانبياء
گفت حيدر در غروب آفتاب عمر او***تار شد دنيا و روشن شد به تو دار بقاء

* * *
دختر خير الورى و همسر فخر بشر***علم مخزون، غيب مكنون در ضميرش مستتَر
ليلة القدر، نزول كل قرآن مبين***مطلع الفجر ظهور منجى دنيا و دين
آسمان يازده خورشيد تابان وجود***روشن از نور جمالش عالم غيب و شهود
شمع جمع اهل بيت و نور چشم مصطفى***مهجه قلبى كه آن دل بود قلب ماسوى
آيه تطهير وصف عصمت كبراى او***هل أتى تفسيرى از دنيا و از عقباى او
تا قيامت شد به او روشن چراغ عقل و دين***منتشر از او به دنيا نسل خير المرسلين
اندر آن روزى كه وا نفسا بگويند انبيا***شيعتى گويان بيايد او به درگاه خدا
مصحف او لوح محفوظ قضاء است و قدر***در حديث لوحِ او برنامه اثنى عشر
علم ما كان و يكون ثبت است اندر دفترش***نى سلونى گفته در عالم كسى جز همسرش
اوست مشكاة دو مصباحى كه شد عرش برين***زينت از آن دو، چراغ راه رب العالمين
ميوه باغ وجودش حلم و جود مجتبى است***حاصل آن عمر كوتاهش شهيد كربلا است
زينب آن اسطوره صبر و شجاعت دخترش***گوى سبقت برده در اسلام و ايمان مادرش
دامنش جان جهان و يك جهان جان پروريد***وه چه جانى كه خداوند جهان او را خريد
خون بهاى خون او شد ذات قدّوس خدا***گشت كشتى نجات خلق و مصباح الهدى
منقطع شد وحى بعد از رحلت خير الأنام***ليك جبريل امين بنمود در كويش مقام
بود امين وحى دائم در صعود و در نزول***تا گذارد مرحمى بر قلب مجروح بتول
دل شكسته بود و از هجر پدر بيمار بود***پشت و پهلو هم شكسته از در و ديوار بود
تسليت مى‌داد او را ذات پاك ذو الجلال***تا بكاهد زان غم و آن رنج و آن درد و ملال
عطر و بوى و رنگ و روى و خُلق و خَلق عقل كل***ساطع و لامع بُد از آن بضعه ختم رسل
زين سبب روح القدس شد در حريم او مقيم***تا در آن آئينه بيند صاحب خُلق عظيم
زين قفس چون مرغ روحش رو به رضوان پر كشيد***رفت جبريل امين و از مدينه دل بريد
مرتضى آن قطب عالم لنگر دنيا و دين***عرش علم و روح ايمان و اميرالمؤمنين
آنكه در تسليم و صبرش عقل شد مبهوت و مات***كرد در فقدان اين همسر تمناى ممات
بود زهرا ركن آن ركن زمين و آسمان***رفت و ويران شد سر و سامان آن شاه جهان

* * *
صورتى كو خَلق و خُلق عقل كل را مى‌نمود***گشت پنهان نيمه شب در خاك غم، امّا كبود
ماهتاب آسمان عصمت و عفّت گرفت***كس نداند جز على آخر چه بگذشت و چه بود

* * *
ديده عالم نديده زهره‌اى مانند زهرا***دخترى مادر نزاده كو شود اُمّ ابيها
شد خدا راضى به آنچه فاطمه راضى به آن شد***متفق شد در رضا و در غضب با حق تعالى

آيت‌الله وحيد خراساني

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[Nimitzo]

سلام مهندس!
من اینجام، کافیم دیگه! ولی میخوام برم

سلام .

تسليت ميگم

خب داري ميري ديگه .....

 

[m4material]

 

[m4material]

 

[m4material]

از آن روزی که سوزاندندباغ خانه مارا​

به جز غم کس نمی گیرد سراغ خانه مارا​

نه ایوب ونه یعقوب ونه ابراهیم ونه یحیی​

کند یکدم تحمل دردوداغ خانه مارا​

شود هرچند سوزش بیشترکمتر شود نورش​

چه طوفانی فکند از پا چراغ خانه مارا​

چه جای شکوه زین مردم که گرداندند روازما​

چرا سلمان نمی گیرد سراغ خانه مارا

​

 

[m4material]

الهی كوثرم كو دلبرم كو​

گلم كو؟ هستى ام كو؟ گوهرم كو؟​

على تنها و دلخون مانده افسوس​

يگانه مونس و تاج سرم كو؟​

الهى! كلبه ام را غم گرفته​

دل محزون من ماتم گرفته​

شرار شعله هاى در نديدم​

گلم را خصم از دستم گرفته​

الهى! سينه من كوى درد است​

گلستان سرورم سرد سرد است​

عزيزم فاطمه از رنج مسمار​

رخ مهتابى اش غمگين و زرد است​

الهى! دست من را بسته بودند​

حريم خانه ام بشكسته بودند​

به ضرب تازيانه آن جماعت​

تن مرضيه را آزرده بودند​

الهى! غمگسارم، سوگوارم​

شبست و طاقت رفتن ندارم​

فلك با من سرسازش ندارد​

بدون فاطمه نالان و زارم​

​

​

 

[m4material]

امشب به نخل آرزويم برگ پيداست ​

بر چهره زردم نشان مرگ پيداست​

امشب مرا در بستر خود واگذاريد ​

بيمار بيت وحى را، تنها گذاريد​

دوران هجرم رو به اتمامست امشب ​

خورشيد عمرم بر لب بامست امشب​

چون روز آخر بود، كارِ خانه كردم ​

گيسوى فرزندان خود را شانه كردم​

ديدى چه حالى در نمازم بود اَسْما؟! ​

اين آخرين راز و نيازم بود، اَسْما!​

آخر نگاه خويش را، سويم بيفكن ​

مى خوابم اينك، پرده بر رويم بيفكن​

ديدى اگر خامش به بستر خفته ام من ​

راحت شدم، پيش پيمبر رفته ام من!​

شب ها برايم بزم اشك و غم بگيريد ​

در خانه آتش زده، ماتم بگيريد!​

از من بگو با زينب آزاده من ​

برچيده نگذارد شود سجّاده من​

من رفتم امّا، يادگارم ـ زينب ـ اين جاست ​

روح مناجات و دعايم، هرشب اين جاست​

 

[m4material]

اى هماى ملكوتى كه شكسته پر تو​

كه به زير پر و بال ست ز محنت، سر تو!​

اى بهارى كه شد از فيض تو، هستى خرّم ​

گشته پژمرده چو پاييز چرا منظر تو؟!​

ترجمان غم پنهانى و رنجورى توست ​

اين همه گريه اطفال تو بر بستر تو​

سبب رنج و دواى تو ز من مى طلبند ​

پرسش انگيزْ نگاه پسر و دختر تو​

چهره از من ز چه پنهان كنى اى دخت رسول؟! ​

عليّم من، پسرِ عمّ تو و همسر تو!​

واى از آن لحظه و آن منظره طاقت سوز ​

ديدن ميخ در و غرقه به خون پيكر تو​

درد دل هاى تو با جسم تو شد دفن به خاك ​

سوخت جان على از قصّه دردآور تو​

​

 

[m4material]

ای بقیع نیمه شبی قهر آمیز​

شد بهار گل حیدر پاییز​

یارمن سینه پر ازدرد شده​

باغ سرسبز علی زرد شده​

یار از دیده نهان است نهان​

چه کنم با دل و چشم نگران​

چه کنم خاک مرا خاک ربود​

همه دل خوشیم زهرا بود​

دهر بی فاطمه زندان من است​

فاطمه روح من وجان من است​

غم او کوه غمی ساخت مرا​

مر گ او از نفس انداخت مرا​

جز غم وغصه من هیچ ندید​

سالها فاطمه ام رنج کشید​

یاد آن پنجه ودستاس بخیر​

یاد آن گرمی و احساس بخیر​

یاد آن روز که در پای تنور​

مهربان همسر من داشت حضور​

راز بالندگیم زهرا بود​

نمک زندگی ام زهرا بود​

ای بقیع خانه و خلوتگه راز​

هیجده ساله گلم را بنواز​

صورت فاطمه و بستر خاک​

خاکها باد به فرق افلاک​

من که با غصه قرین خواهم شد​

بعد او خانه نشین خواهم شد​

شعر (خوشزاد)تسلای دل است​

گرچه از فاطمه رویش خجل است​

 

[m4material]

آن كه بعد پدر در همه جا تنها بود​

نور چشمان نبى، فاطمه زهرا بود!​

گل مينوى بهشتى به جوانى پژمرد ​

آن كه عطر نفسش، بوى خوش گلها بود​

پاره جسم نبى را ز جفا آزردند ​

مأمن فاطمه، بيت الحزَن صحرا بود!​

همه گفتند: على بعد وى از پا افتاد ​

كوه صبرى كه چنان ثابت و پابرجا بود!​

تا جگر گوشه محراب خدا را كشتند ​

چشم حيدر ز غمش يكسره خون پالا بود​

رفت زهرا و على زآتش داغش همه عمر ​

سوخت چون شمع سراپاى، اگر بر پا بود!​

بارد از ديده خود خون جگر «جيرودى» ​

بس كه آن ماتم جانسوز، توان فرسا بود​

 

[m4material]

امشب بیایید ای رفیقان جمع گردیم ​

در این شب تاریک مثل شمع گردیم​

امشب پی اذن ورود از یار باشیم​

آماده تشیع یک دلدار باشیم​

باید شبیه طفل مادرمرده باشیم​

در زیر تابوت گلی پژمرده باشیم​

امشب غریبی از خدا خواهان صبر است​

با دست لرزان در پی تجهیز قبر است​

هنگامه غسل تنی آزرده آمد​

اشک علی بر روی سیلی خورده آمد​

امشب ملائک مضطر این غسل باشند​

دو نازنین آب آور این غسل باشند​

امشب خدا ویرانه ای را کرده معلوم​

گنجی نهان سازد در آن با دست مظلوم​

گنجی که امشب دفن گردد مخفیانه​

غارت شده با ضربهای تازیانه​

گنج خدا این لیله القدر پیمبر​

هستی خود را داده یکجا بهر حیدر​

حیدر که دیگر نیست در چشمش امیدی​

آهسته شوید ای موی سپیدی​

موی سپید فاطمه در این سیاهی​

بر پاکی زهرای اطهر شد گواهی​

آهسته شوید گوشه چشم کبودی​

آهسته گوید ای که تو معصومه بودی​

جز موی تو جسم تو نیلی و سیاه است​

با که بگویم این گل من بی گناه است​

از بعد صورت دستهایت را بشویم​

از زخم بازویت چه با زینب بگویم​

امشب خدایا زنده ماندن سخت باشد​

این غسل را پایان رساندن سخت باشد​

باقی جسمت را دگر آهسته شویم​

با دست خود من پهلوی بشکسته شویم​

زینب به دستش بخچه ای سربسته باشد​

زیر لب او نام تو پیوسته باشد​

زینب کفن آورده جسمت را بشویم​

من خود ز جام زینب تو صبر پوشم​

جسم کبودت را کفن پوشاندم امشب​

بهر وداعت غنچه ها را خواندم امشب​

​

​

 

[m4material]

یارب این سیلی پر از سوز و درد​

با رخ همچون گل زهرا چه کرد ​

چون غبار کوچه بنشست بر زمین​

حق تعالی دید و جبریل امین​

بر رخ زهرا نشان پنجه بود​

از دل مولا اثر باقی نبود​

آمد از کوچه برون زهرا ولی​

زیر لب با هر قدم می گفت علی​

با سر چادر به چشمش می کشید​

از کنار دیده اش خون می چکید​

تا قدم در خانه حیدر نهاد​

زینب او را دید و زد از غصه داد​

چادرت مادر چرا خاکی شده​

پنجه روی تو حکاکی شده​

پیش من چادر به سر افکنده ای​

گو مگر از زینبت رنجیده ای​

رفتی از خانه برون چون آمدی​

از چه با دست پر از خون آمدی​

گر ببیند باب من این روی تو​

می چکد خون از سر و از روی تو​

در همین جا جان دهد بر پای تو​

جان فشاند بر سر غمهای تو​

از کفت مادر چرا چاره شده​

گو به من گوشت چرا پاره شده​

 

[m4material]

ماندنم در دل این خانه حرام است علی​

به خدا کار من خسته تمام است علی​

طایر عشق تو را نیست مگر بال و پری ​

مرغ روحم به خدا بر لب بام است علی​

غم مخور هیچ که در شهر سلامت ندهند​

به لب بسته من باغ سلام است علی​

با اشاره غم دل با پسرم می گویم​

ذوالفقار سخن من به نیام است علی​

تو طبیبانه به بهبود من زار نکوش​

عمر بیمار تو امروز تمام است علی​

تو و اطفال بگریید به حالم پس از این​

به دل قاتل من عیش مدام است علی​

شب تشییع تنم را تو از آن کوچه مبر​

آخرین خواهشم و ختم کلام است علی​

 

[m4material]

لاله ها پژمرده بلبل را دگر آوا نبود​

هیچ کس در باغ مثل باغبان تنها نبود​

یک مدینه دشمن و یک خانه بی فاطمه​

بانوی این خانه غیر از زینب کبری نبود​

نیست جایی خانه کفار را آتش زنند​

نامسمانان مسلمان بود زهرا یا نبود​

من نمی دانم چه شد گویند در چشم همه​

سیل دشمن بود پیدا فاطمه پیدا نبود​

​

 

[m4material]

نام گل بردىّ و بلبل گشت خاموش اى بلال​

مادر مظلومه ما رفت از هوش، اى بلال!​

بوستان وحى را بيت الحزن كردى، بس ست ​

با اذان خود مكن ما را سيه پوش، اى بلال!​

دير اگر خاموش گردى، زودتر گردد ز تو​

مادر ما را چراغ عمر، خاموش، اى بلال!​

مادر ما بر اذانت گوش داد، اينك تو هم ​

بر صداى گريه زينب بده گوش، اى بلال!​

مرگ پيغمبر، شكسته قامت ما را به هم ​

بار غم مگذار ما را بر سر دوش، اى بلال!​

غنچه، پرپر گشت و گل از دست رفت و باغ، سوخت​

كرد حقّ باغبان، گلچين فراموش، اى بلال!​

گرد غم بر روى ما بنشسته و، دانسته ايم ​

خاك گيرد لاله ما را در آغوش، اى بلال!​

تا زبان حال ما يكسر به نظم «ميثم» است ​

اشك و خون از چشم اهل دل زند جوش، اى بلال!​

 

[m4material]

همسرم راز نهان خویش با حیدر بگو​

جال من از آنچه آمد بر سرت دیگر بگو​

رازهای خویش را دیگر مبر در خاک گور​

یا ز سر سینه یا از رمز میخ در بگو​

از چه دائم میروی از هوش و بازآیی به هوش​

از چه می پیچی به خود پیوسته در بستر بگو​

رخ اگر می پوشی از من دیگر از زینب بپوش​

ماجرای کوچه با آن نازنین دختر بگو​

محسنت بین درو دیوار با قاتل چه گفت ​

لاله پژمرده ام از غنچه پرپر بگو​

ماجرای گوشواره بر کف دستت چه بود ​

رازی از این غصه سربسته با حیدر بگو​

ای بهشت من که گکشتی عازم باغ بهشت​

آنچه را با من نمی گوئی به پیغمبر بگو​

 

[m4material]

علی آهسته در راز و نیازه​

چه سازه بهر تشیع جنازه​

بمیرم از غریبی تو مولا​

غریبم وا غریبم وا غریبا​

یتیمان پیرهن بر لب گرفتند​

فغان و ناله را در دل نهفتند​

مرو تازه جوان ای مادر ما​

غریبم وا غریبم وا غریبا​

علی زخم رخ او را بشوید​

علی خونابه پهلو را بشوید​

علی جان می دهد از داغ زهرا​

غریبم وا غریبم وا غریبا​

خدا داند که زهرا بی گناه است​

ولی مویش سفید رویش سیاه است​

علی چون گفت طفلانم بیایید ​

وداع آخرتان را نمائید​

 

[m4material]

زینب ای دختر دردانه من​

ای تو جان من و جانه من​

ای گل سرسبد کشور عشق​

نقطه دایره و محور عشق​

پس از این بانوی این خانه تویی​

شمع این محفل و کاشانه تویی​

گریه کم کن منما آه و خروش​

بر وصایای من از جان کن گوش​

دیگر ای دختر شیرین سخنم​

مادری کن به حسین و حسنم​

سفر کرب و بلا در پیش است ​

دلم از بهر تو در تشویش است​

 

[m4material]

دید دشمن فاطمه جان علی است ​

بلکه با جانش نگهبان علی است​

گفت باید جان حیدر را گرفت​

از علی دخت پیمبر را گرفت​

دید جان مرتضی پشت در است​

از امام خویش هم تنها تر است​

پای تا سر بغز و خشم و کینه بود​

کینه هایش کینه دیرینه بود​

بغز حیدر شعله ور در سینه داشت​

سنگ بود و جنگ با آئینه داشت​

سنگ و آئینه نمیدانم چه شد​

آهن و سینه نمیدانم چه شد​

آن قدر گویم که در بیت الولا​

قل هو الله گشت از قرآن جدا​

آرزوی حیدر آنجا کشته شد​

هم پسر هم مادر آنجا گشته شد​

بر گلستان ولایت تاختند​

غنچه را با لاله پرپر ساختند​

لاله زیر خار و خس افتاده بود​

باغبان هم از نفس افتاده بود​

طلم و طغیان تا قیامت زاده شد​

این چنین مزد رسالت داده شد​

 

[m4material]

خداحافظ ای روح شرم و عفاف​

خداحافظ ای جان حج و طواف​

خداحافظ ای لاله پرپرم​

خداحافظ ای سوره کوثرم​

خداحافظ ای درد من را طبیب​

خداحافظ ای آشیان غریب​

خداحافظ ای طایر نیمه جان​

خداحافظ ای پوست و استخوان​

خداحافظ ای به ز جان علی​

قرار و بهار و توان علی​

خداحافظ ای بانوی خانه ام​

پرستوی پر بسته لانه ام​

خداحافظ ای پیکر خسته اش​

خداحافظ ای دست بشکسته اش​

خداحافظ ای سینه چاک چاک​

خداحافظ ای چادر پر زخاک​

تو ماه تمام منی فاطمه​

جواب سلام منی فاطمه​

تو بودی به در دلم آشنا​

به مشکل گشایی تو مشکل گشا​

قسم بر تو و عمر کوتاه تو​

به آن سینه غرق در آه تو​

به آن چشم در موج خون خفته ات​

به آن درد دلهای ناگفته ات​

ز بعد تو ای شمع افروخته​

علی ماند و یک در سوخته​

غمت تار و پود من از هم گسست​

ببین فاتح بدر از پا نشست​

چکیده به رخ اشک تنهائیم​

تماشایم من تماشائیم​

ندانی چه بر روزم آورده ای​

در این شهر تنهاترم کرده ای​

مرا موج غم هر طرف می کشد​

فراغ تو آخر مرا می کشد​

 

[m4material]

 

[m4material]

سلام .

تسليت ميگم

خب داري ميري ديگه .....

منم این مصیبت عظیم رو تسلیت میگم.
بله دارم میرم، برا مدت طولانی هم میرم!
حق نگهدارتون

 

[Nimitzo]

منم این مصیبت عظیم رو تسلیت میگم.
بله دارم میرم، برا مدت طولانی هم میرم!
حق نگهدارتون

مدت طولاني ........

 

[mahnaz -A]

یا علی قبر پرستویت کجاست؟
آن گل صد برگ خوش بویت کجاست؟
شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) تسلیت باد.​