معنی هوادار ورزشی چیه ؟
تماشاگران تعریفشون چی هست ؟
این تاپیک اختصاص به آسیب شناسی رفتار هواداران و تاثیر آن در فرهنگ ورزشی داره. چنانچه نظری داشتید ما را هم میهمان نقد و نظراتتان بفرمایید.
از آن روزی که مسابقات ورزشی ما نتیجه گرا شده, رفتار هواداران و تماشاگران طوری تغییر کرده که بشدت موجبات نگرانی جامعه را فراهم آورده.
ادبیات سخیف در شعار ها رخنه کرده و داره وجاهت فرهنگی ما رو هم تهدید میکنه.
رفتار نتیجه گرائی داره تبدیل به باور میشه و همین رفتار چنان عرصه را به سرمربیان تنگ کرده که اونا قبل مسابقات چنان دچار استرس میشن که واقعا از طراحی تاکتیکی تیم عاجز میشن و همیشه با روحیه ای نگران بازی تیمشان را مدیریت میکنند که صد البته تو این شرایط کار خیلی سخت میشه.
امسال هم باز هواداران استقلال با گرایش نتیجه گرایی چنان بلایی سر استقلال آورده اند که برای تخریب تیمشان دست رقبا که سهله حتی دست دشمن را هم از پشت بسته اند. علت این رفتار ها در پیوستن اکثریت هواداران به جمع نتیجه گرایان نهفته است.
چه معنی داره وقتی تیم پرسپولیس وارد فرودگاه تبریز میشه یه عده بیان و فحش و ناسزا هایی که در شان خودشونه به بچه ها و کادر تیم پرسپولیس بدهند ؟ این رفتار چه معنی داره ؟
این شعار بی محتوی رو تو ورزشگاهها میشنویم که ؛ پرسپولیس سرور استقلاله و یا استقلال سرور پرسپولیسه, چه کسانی باب کردند که روح زیبایی ورزش و مسابقات رو مکدر میکنه.
آخه این شعار بی سر و ته چه معنی داره ؟
قدیما هواداران برای دیدن بازی تیم محبوبشان و بازیکنان محبوبشان به ورزشگاه میآمدند. حالا برا چی میان ؟ که بیخودی کل کل بکنند و تیم رقیب رو بهش توهین کنند؟ چرا؟
قدیما تنها ایراد تماشاگران این بود که تو ورزشگاه نظافت رو رعایت نمیکردند و آشغال میریختند. الان هم آشغال میریزند هم به داور و تیم رقیب بد و بیراه میگن و گاهی وقتا هم به صندلی ها و سایر تاسیسات ورزشگاهها آسیب میزنن. علت چیه ؟
معنی هوادار همینه که هوای تیمش رو داشته باشه. هوای تیم رو داشتن یه مفهوم واضح داره, یعنی تزريق روحیه شاد و امیدبخش به تیم و ایجاد سینرژی. (انرژی گروهی)
چه نوع رفتار هایی باعث حضور مثبت هوادار در کنار تیم میشه ؟آیا هواداران ما به این مورد فکر کردن ؟
ساز و کار این حضور گرم و امید بخش چیا میتونه باشه ؟
چه تعداد از هواداران شرکت کننده در ورزشگاه بعد از پایان مسابقه روحیه شاد و فرحبخش دارن. حتی اگه تیمشان برنده هم نباشه ؟
علت مثبت یا منفی بودن روحیه بستگی به نوع ادراک و بینش و هدف گذاری ذهنی هوادار داره .
اینکه رسانه ها و مراکز تعلیم و تربیت تو این رخداد ها ورود نمیکنن, علتش چه میتونه باشه ؟ رسالت مراکز تربیتی و جامعه شناس و نظایر آن در اصلاح وضع موجود چیه ؟ و به چه دلیل اینا دست رو دست گذاشتن و تماشا میکنند ؟پس اینا اینهمه حقوق از بیت المال رو برا چی میگیرن ؟
معنی هوادار ورزشی چیه ؟
تماشاگران تعریفشون چی هست ؟
این تاپیک اختصاص به آسیب شناسی رفتار هواداران و تاثیر آن در فرهنگ ورزشی داره. چنانچه نظری داشتید ما را هم میهمان نقد و نظراتتان بفرمایید.
راستش من اطلاعی از مباحث فرهنگی ورزشی بصورت علمی ندارم
چیزی که شخصا دیدم نبود سازمان دهیدر ورزشگاه ها و باشگاه های فرهنگی ورزشی هست
از بازار سیاه بلیط فروشی تا نبودن تشکل های هواداری مقید به قوانین اخلاقی باشگاه
میشه صندلی ها رو شماره گذاری کرد بلیط ها رو بصورت فصلی فروخت (سازمان دهی تماشاگران در داخل استادیوم ) و نهایتا خانومها که نصف جمعیت یک کشور رو هم تشکیل میدن در این تفریح سالم شریک کرد
در کل فرهنگ ورزشی در ایران فقط بصورت شعار مردانگی مطرح میشه که در حد شعار باقی مونده و رشدی نکرده
هواداران و طرفداران تیم های ورزشی در کشور های مترقی برای لذت بردن از بازی تیم مورد علاقه شون میان ورزشگاه و تیم رو تشویق میکنند.
هواداران ایرانی هم میان تا هر بار ورزشکاری به عمد تمارض کرد و خودش رو انداخت بلافاصله داور رو هو کنند که چرا خطا نگرفته و.....
این دیدگاه چه جوری رشد کرده که هوادار دانسته خودش رو دور میزنه و میخواد با هیاهو تو قضاوت های داور بازی تاثیر بذاره ؟
این به اصطلاح لیدر های تیم که مدام به هوداران خط میدن رو کیا سازماندهی میکنن؟شنیدم درآمد خوبی هم دارن و هر گروهی از اینا منویات یه سری از افراد باشگاهها رو به مرحله اجرا درمیارن و تشکیلات مافیایی عریض و طویلی هم دارن.
چرا تو اروپا از اینا نیست ؟
هر موقع که بازی تیم منجر به زدن گل نمیشه, هوادارا با فریاد یاعلی یا فلانی باغیرت چنان استرسی بجان بازیکن میاندازن که اونا بازی خودشونم یادشون میره. کجای دنیا این شکلیه ؟
هواداران استقلال که سر سرمربی داد میزدند : حیا کن رها کن, واقعا هوادارن؟
اینا از تیم چی میخوان ؟
چرا اجازه نمیدن که سرمربی اعصابش سر جاش باشه و بتونه به وضعیت فکر بکنه؟
هواداران تیم های اروپایی میله و خط حایل بین خودشون و زمین بازی ندارن و با کمال ادب و احترام سر جاشون می نشینن و بازی رو تماشا میکنند. خبرنگاران ما هم هر موقع میخوان با هواداران مصاحبه کنن معمولا بینشون میله های شبیه میله های زندان یا تور فلزی قرار داره. حکایت غریبی است این فرهنگ ما.
علی منصوریان بنا داشت فرهنگ جدید سرمربیگری و بازی تیمی رو تو استقلال پیاده کنه.فرهنگ تعامل همزمان با بازیکنان بزرگ ستاره و بازیکنان جوان تازه جذب شده و قدرت تغییر انواع تاکتیکها در حین بازی و بازی کشیدن از همه اعضای تیم و خیلی کار های عالی که صد البته این کار هزینه هایی هم داره. یکیش اینه که تو شرایط جدید ممکنه تیم نتونه نتیجه گیری های موفقی داشته باشه. هوادار نخواست اینو بپذیره و بلایی سر تیم و سرمربی آورد که دشمن هم نمیاره.
هواداری که فقط نتیجه میخواد با رفتار خودش باعث ایجاد آشفتگی در تیم میشه و تیم از هم میپاشه. فهمیدن این موضوع خیلی سخت نیست اما هواداران ما ظاهرا براشون سخته.
هوادارانی که هنگام بدبیاری تیم اونو تنها میذارن, میشه گفت مشکلشان جای دیگه است. شاید اونا میخوان ناکامی های زندگی شان را با موفقیت های تیمشان پوشش بدهند. که تفکر زائدی است.
هوادارانی که با انداختن لیزر یا سنگ و ظرف آب و اینجور چیز ها به سمت بازیکنان حریف جو ورزشگاه رو متشنج میکنند, هنوز معنی میزبانی و مسابقه و ادب و فرهنگ رو نفهمیده اند. اینا غافل از این نکته مهم هستند که کل ایران دارن این رفتار ها رو میبینند.