ای به در ماندگی پناه همه
کرم توست عذر خواه همه
.
دل می رود ز دستم صاحبدلان خداراالا يا ايها الساقى ادر كاسا و ناولها
كه عشق آسان نموداول ولى افتاد مشكلها
فکر کنم باید با الف شرو میکردیدل می رود ز دستم صاحبدلان خدارا
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
حرف آخر حرف اول شعر قبلی باید باشهفکر کنم باید با الف شرو میکردی
صبر کن حافظ به سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را
اگر چه باید اخر شعر تون گ می بود....فغان که آن مه نامهربان مهرگسل
به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت
من جسارت نمی کنم اما دیروز شما به جای شعر ترانه نوشته بودید!
ای آن که نتیجه چهار و هفتی
وز هفت و چهار دايم اندر تفتی
می خور که هزار باره بيش ات گفتم
باز آمدنت نيست چو رفتی ، رفتی