yasaman_201
عضو جدید
مطلب در مورد سیستم عامل لینوکس می خواهم.البته بیشتر در مورد امنیت آن.
لینوکس چیست؟
- شروع کننده موضوع yasaman_201
- تاریخ شروع
نرمافزار آزاد يا متن باز چيست؟
نرمافزار با لوازم خانه، همانند ميز، صندلي و يا ساير اشياي مصنوع تفاوتهاي عمدهاي دارد. مهمترين تفاوت نرمافزار آن است که همگان طريقهي ساخت و نحوهي کارکرد صندلي را ميدانند، حال آنکه نحوهي ساخت و چگونگي کارکرد يک نرمافزار بدون در دست داشتن کد منبع (Source Code) آن مشخص نميباشد. شرکتهاي رايانهاي ما را وادار کردهاند که به نرمافزار نيز همانند اشياي مصنوع نگاه کنيم. آنها نرمافزارهايي را به ما ميفروشند، که ما حق دانستن طريقهي کار آنها را نداريم، از آنجايي که کد منبع نرمافزار در اختيار ما نميباشد، ما حق نداريم ايننرمافزارها را بهبود بخشيم. ما حق نداريم اين نرمافزارها را براي مصرف خودمان اختصاصيسازي کنيم. اين وضعيتي است که نرمافزارهاي انحصاري و غير آزاد به وجود آوردهاند. وضعيتي که ما کاربران فقط حق استفاده از يک نرمافزار بدان گونه که سازندهي آن در نظر گرفته را داريم. در ابتداي پيدايش صنعت رايانه، در اواخر دههي ۵۰، ۶۰ و حتي اوايل دهه ۷۰ ميلادي، دانشمندان آن زمان علم رايانه، ترسي نداشتند که کدشان را در اختيار ديگران قرار دهند. در آن زمانها، اين دانشمندان، که پايهگذاران فنآوريهاي امروز هستند؛ همگي در جهت اعتلاي دانش جامعه تلاش ميکردند و پيشرفت علم را به منافع شخصي خود ترجيح ميدادند. با گسترش صنعت رايانه، عدهاي در صدد آن برآمدند که بتوانند از اين ميان، تجارتهايي بسازند. اين افراد برخلاف نسل قبلشان، از در اختيار گذاشتن کدهاي خود به ديگران امتناع ورزيدند، و کد را اسرار شخصي خود تلقي کردند. بدين ترتيب بود که به مرور زمان فرهنگ همکاري ميان دانشمندان علوم رايانه از بين رفت؛ و شرکتهاي رايانهاي اقدام به عرضهي بستههايي سياه به عنوان نرمافزار نمودند.
اما عدهاي حاضر نشدند که اين وضع را بپذيرند، و از دست رفتن آزاديهايشان در زمينهي نرمافزاري که خريدهاند را قبول کنند. از اين جمله ريچارد استالمن يکي از متخصصين و برنامهنويسهاي دانشگاه MIT بود. او که با چشم خويش، شاهد از دست رفتن آزاديهايش بود، تصميم گرفت که به مبارزه با نرمافزارهاي انحصاري بپردازد. وي در سال ۱۹۸۴، بنياد نرمافزار آزاد را پايهگذاري کرد. هدف اوليهي اين بنياد، ساخت سيستمعاملي کاملاً آزاد بود. براي اين منظور پروژهي گنو تعريف گرديد. در آن زمان قرار شد که GNU مخفف GNU's Not Unix، سيستم عاملي شبيه يونيکس باشد، که بتواند تمامي قابليتها و امکانات ساير يونيکسها را در اختيار کاربرانش قرار دهد. پروژهي گنو، بسياري از برنامههاي لازم براي ساخت چنين سيستمي را نوشت، و در سال ۱۹۹۱ با اضافه شدن هسته لينوکس به ساير نرمافزارهاي گنو، سيستمعامل گنو/لينوکس عملاً قابل استفاده گرديد.
در ابتداي تاسيس بنياد نرمافزار آزاد، اکثر رسانههاي جمعي، هدف اين سازمان را خيالي واهي ميپنداشتند. آنان ميپرسيدند که "چگونه يک نفر به تنهايي ميتواند سيستم عامل بنويسد؟" اما استالمن تنها نماند. در طول سالهاي بعد، تعداد کثيري از کساني که اهداف و عقايدي مشترک با استالمن داشتند به او پيوستند، و پروژهي گنو تبديل به پروژهاي جهاني متشکل از خيل عظيم برنامهنويسان گرديد و تبديل به نمادي براي ساير پروژههاي نرمافزار آزاد شد. پس از آن دانشگاه برکلي تصميم گرفت که نسخهاي آزاد از سيستمعامل يونيکس خود با نام BSD را عرضه کند. اين کار پس از مشکلات بسيار در سال ۱۹۹۴ انجام شد، و بازماندگان آن سيستم عامل، با نامهاي Free BSD، Net BSD و Open BSD امروزه همچنان سيستمهايي بسيار محبوب و با قابليت ميباشند. در ۱۹۹۲، پروژهي XFree 86 با هدف ساخت نسخهاي آزاد از X Window System بنيان نهاده شد و چند سال بعد بنياد آپاچي (Apache) نيز که امروزه توليد کنندهي محبوبترين نرمافزار کارگزار وب در جهان است، شروع به کار کرد.
اما نرمافزار آزاد چيست؟ نرمافزار آزاد نرمافزاري است که کاربران آن مشخصا حقوق زير را داشته باشند:
۰. آزادي در اجراي برنامه، براي هر مقصودي.
۱. آزادي بررسي چگونگي کارکرد برنامه، و وفق آن با نيازهاي خود. دسترسي به کد منبع پيششرط اين مورد ميباشد.
۲. آزادي پخش مجدّد کپيهايي از برنامه.
۳. آزادي بهبود برنامه، و انتشار اصلاحات به عموم، تا تمام جامعه بهره مند گردد. دسترسي به کد منبع پيششرط اين مورد ميباشد.
در سال ۱۹۹۸، عدهاي که عقيده داشتند واژهي نرمافزار آزاد مناسب نميباشد، شروع به استفاده از واژه متن باز کردند. تفاوت اين گروه با طرفداران پروژهي گنو و نرمافزار آزاد در اين است که به عقيدهي اين گروه نرمافزار انحصاري اشکالي ندارد، اما نرمافزار متن باز صرفا بهتر است، حال آنکه به عقيدهي طرفداران نرمافزار آزاد، نرمافزار انحصاري غلط است و باعث عقب ماندن جامعه ميگردد. گروهي نيز به تازگي براي آنکه خود را به هيچ يک از اين کمپها نسبت ندهند، از عبارت Free/Libre Open Source Software يا FLOSS استفاده ميکنند که مجموعهاي از همهي واژههاي توصيف کنندهي نرمافزار آزاد ميباشد.
نرمافزار با لوازم خانه، همانند ميز، صندلي و يا ساير اشياي مصنوع تفاوتهاي عمدهاي دارد. مهمترين تفاوت نرمافزار آن است که همگان طريقهي ساخت و نحوهي کارکرد صندلي را ميدانند، حال آنکه نحوهي ساخت و چگونگي کارکرد يک نرمافزار بدون در دست داشتن کد منبع (Source Code) آن مشخص نميباشد. شرکتهاي رايانهاي ما را وادار کردهاند که به نرمافزار نيز همانند اشياي مصنوع نگاه کنيم. آنها نرمافزارهايي را به ما ميفروشند، که ما حق دانستن طريقهي کار آنها را نداريم، از آنجايي که کد منبع نرمافزار در اختيار ما نميباشد، ما حق نداريم ايننرمافزارها را بهبود بخشيم. ما حق نداريم اين نرمافزارها را براي مصرف خودمان اختصاصيسازي کنيم. اين وضعيتي است که نرمافزارهاي انحصاري و غير آزاد به وجود آوردهاند. وضعيتي که ما کاربران فقط حق استفاده از يک نرمافزار بدان گونه که سازندهي آن در نظر گرفته را داريم. در ابتداي پيدايش صنعت رايانه، در اواخر دههي ۵۰، ۶۰ و حتي اوايل دهه ۷۰ ميلادي، دانشمندان آن زمان علم رايانه، ترسي نداشتند که کدشان را در اختيار ديگران قرار دهند. در آن زمانها، اين دانشمندان، که پايهگذاران فنآوريهاي امروز هستند؛ همگي در جهت اعتلاي دانش جامعه تلاش ميکردند و پيشرفت علم را به منافع شخصي خود ترجيح ميدادند. با گسترش صنعت رايانه، عدهاي در صدد آن برآمدند که بتوانند از اين ميان، تجارتهايي بسازند. اين افراد برخلاف نسل قبلشان، از در اختيار گذاشتن کدهاي خود به ديگران امتناع ورزيدند، و کد را اسرار شخصي خود تلقي کردند. بدين ترتيب بود که به مرور زمان فرهنگ همکاري ميان دانشمندان علوم رايانه از بين رفت؛ و شرکتهاي رايانهاي اقدام به عرضهي بستههايي سياه به عنوان نرمافزار نمودند.
اما عدهاي حاضر نشدند که اين وضع را بپذيرند، و از دست رفتن آزاديهايشان در زمينهي نرمافزاري که خريدهاند را قبول کنند. از اين جمله ريچارد استالمن يکي از متخصصين و برنامهنويسهاي دانشگاه MIT بود. او که با چشم خويش، شاهد از دست رفتن آزاديهايش بود، تصميم گرفت که به مبارزه با نرمافزارهاي انحصاري بپردازد. وي در سال ۱۹۸۴، بنياد نرمافزار آزاد را پايهگذاري کرد. هدف اوليهي اين بنياد، ساخت سيستمعاملي کاملاً آزاد بود. براي اين منظور پروژهي گنو تعريف گرديد. در آن زمان قرار شد که GNU مخفف GNU's Not Unix، سيستم عاملي شبيه يونيکس باشد، که بتواند تمامي قابليتها و امکانات ساير يونيکسها را در اختيار کاربرانش قرار دهد. پروژهي گنو، بسياري از برنامههاي لازم براي ساخت چنين سيستمي را نوشت، و در سال ۱۹۹۱ با اضافه شدن هسته لينوکس به ساير نرمافزارهاي گنو، سيستمعامل گنو/لينوکس عملاً قابل استفاده گرديد.
در ابتداي تاسيس بنياد نرمافزار آزاد، اکثر رسانههاي جمعي، هدف اين سازمان را خيالي واهي ميپنداشتند. آنان ميپرسيدند که "چگونه يک نفر به تنهايي ميتواند سيستم عامل بنويسد؟" اما استالمن تنها نماند. در طول سالهاي بعد، تعداد کثيري از کساني که اهداف و عقايدي مشترک با استالمن داشتند به او پيوستند، و پروژهي گنو تبديل به پروژهاي جهاني متشکل از خيل عظيم برنامهنويسان گرديد و تبديل به نمادي براي ساير پروژههاي نرمافزار آزاد شد. پس از آن دانشگاه برکلي تصميم گرفت که نسخهاي آزاد از سيستمعامل يونيکس خود با نام BSD را عرضه کند. اين کار پس از مشکلات بسيار در سال ۱۹۹۴ انجام شد، و بازماندگان آن سيستم عامل، با نامهاي Free BSD، Net BSD و Open BSD امروزه همچنان سيستمهايي بسيار محبوب و با قابليت ميباشند. در ۱۹۹۲، پروژهي XFree 86 با هدف ساخت نسخهاي آزاد از X Window System بنيان نهاده شد و چند سال بعد بنياد آپاچي (Apache) نيز که امروزه توليد کنندهي محبوبترين نرمافزار کارگزار وب در جهان است، شروع به کار کرد.
اما نرمافزار آزاد چيست؟ نرمافزار آزاد نرمافزاري است که کاربران آن مشخصا حقوق زير را داشته باشند:
۰. آزادي در اجراي برنامه، براي هر مقصودي.
۱. آزادي بررسي چگونگي کارکرد برنامه، و وفق آن با نيازهاي خود. دسترسي به کد منبع پيششرط اين مورد ميباشد.
۲. آزادي پخش مجدّد کپيهايي از برنامه.
۳. آزادي بهبود برنامه، و انتشار اصلاحات به عموم، تا تمام جامعه بهره مند گردد. دسترسي به کد منبع پيششرط اين مورد ميباشد.
در سال ۱۹۹۸، عدهاي که عقيده داشتند واژهي نرمافزار آزاد مناسب نميباشد، شروع به استفاده از واژه متن باز کردند. تفاوت اين گروه با طرفداران پروژهي گنو و نرمافزار آزاد در اين است که به عقيدهي اين گروه نرمافزار انحصاري اشکالي ندارد، اما نرمافزار متن باز صرفا بهتر است، حال آنکه به عقيدهي طرفداران نرمافزار آزاد، نرمافزار انحصاري غلط است و باعث عقب ماندن جامعه ميگردد. گروهي نيز به تازگي براي آنکه خود را به هيچ يک از اين کمپها نسبت ندهند، از عبارت Free/Libre Open Source Software يا FLOSS استفاده ميکنند که مجموعهاي از همهي واژههاي توصيف کنندهي نرمافزار آزاد ميباشد.
گنو/لينوکس چيست؟
گنو/لينوکس يک سيستم عامل است. احتمالا شما هماکنون سيستم عاملي روي رايانه خود داريد و ميدانيد که سيستم عامل، مهمترين برنامهي رايانه است که وظيفهي مديريت ساير برنامهها، مديريت سختافزار و ارتباط ميان نرمافزار و سختافزار را بر عهده دارد. سيستم عامل شما ممکن است مايکروسافت ويندوز، نسخهاي از داس، اپل مکينتاش، يا نسخهاي از يونيکس باشد (سيستم عاملهاي ديگري نيز وجود دارند).
گنو/لينوکس يک سيستم عامل شبيه يونيکس است که هستهي آن توسط فردي با نام "لينوس توروالدز" که در اوايل دههي نود، دانشجوي دانشگاه هلسينکي فنلاند بود نوشته شد؛ و اولين نسخهي آن در سال ۱۹۹۱ انتشار يافت. سپس نرمافزارهايي که "پروژهي گنو" تهيه و توليد کرده بود، در کنار اين هسته قرار گرفت، و سيستم عامل گنو/لينوکس را تشکيل داد. از آن جايي که بسياري از نرمافزارهاي مهم درون اين سيستم، از محصولات پروژهي گنو ميباشد نام صحيح اين سيستم عامل "گنو/لينوکس" است.
گنو/لينوکس مزيتهاي بسياري نسبت به ساير سيستم عاملها دارد. به طور خلاصه ميتوان نقاط قوت گنو/لينوکس را مي توان به امنيت بسيار بالا به دليل وجود ديوارهي آتش در هسته سيستم عامل، وجود لايههاي امنيتي مختلف در آن، تعداد انگشت شمار ويروسهاي رايانهاي شناخته شده براي آن، پايداري بسيار بالا به دليل طراحي درست هسته، (بدين صورت که اشکال در يک نرمافزار باعث ناپايداري کل سيستم نميگردد)، سرعت بالاي سيستم عامل، به دليل در دسترس بودن کد متن برنامه، و در نتيجه امکان کامپايل برنامه براي يک سختافزار خاص، قيمت بسيار پايين آن، از آنجايي که خود سيستم عامل و اکثر نرمافزارهاي آن به رايگان در دسترس ميباشند؛ اشاره نمود.
لينوکس همچنين يک هستهي کاملا چند وظيفهاي ميباشد كه سالها قبل از آنکه ويندوز به وجودداشته باشد وحتي زماني که داس يک سيستم عامل تک وظيفهاي بود اين سيستم توانايي اجراي چند وظيفه به صورت همزمان را داشت. لينوکس سيستمي چند کاربري است و اين مفهوم را به حد اعلاي خود رسانده، زيرا چند کاربر، ميتوانند از يک سيستم به طور همزمان و بدون دخالت در وظايف يکديگر استفاده کنند.
مهمترين برتري گنو/لينوکس نسبت به سيستمعاملهاي انحصاري آن است که اين سيستم نرمافزار آزاد است. هيچ شرکت، دولت يا گروهي صاحب گنو/لينوکس نيست. شرکتها و گروههاي بسياري اقدام به توليد مجموعه نرمافزارهاي خود، با عنوان توزيع هاي لينوكس نموده اند. تعداد دقيق توزيعهاي گنو/لينوکس مشخص نيست اما آنچه که مسلم است آن است که بيش از ۲۰۰ توزيع ثبت شده گنو/لينوکس وجود دارد. هر شخصي، با کمي دانش فني و کمي وقت ميتواند سيستم عامل گنو/لينوکس خودش را درست کند. با اين وجود اکثرا افراد ترجيح ميدهند که از توزيعهاي از پيش ساخته شده استفاده کنند. از معروفترين توزيعهاي گنو/لينوکس ميتوان به دبيان (Debian) ، رد هت (RedHat) ، مندريک (Mandrake) ، زوزه (SuSE) و جنتو (Gentoo) اشاره کرد.
گنو/لينوکس يک سيستم عامل است. احتمالا شما هماکنون سيستم عاملي روي رايانه خود داريد و ميدانيد که سيستم عامل، مهمترين برنامهي رايانه است که وظيفهي مديريت ساير برنامهها، مديريت سختافزار و ارتباط ميان نرمافزار و سختافزار را بر عهده دارد. سيستم عامل شما ممکن است مايکروسافت ويندوز، نسخهاي از داس، اپل مکينتاش، يا نسخهاي از يونيکس باشد (سيستم عاملهاي ديگري نيز وجود دارند).
گنو/لينوکس يک سيستم عامل شبيه يونيکس است که هستهي آن توسط فردي با نام "لينوس توروالدز" که در اوايل دههي نود، دانشجوي دانشگاه هلسينکي فنلاند بود نوشته شد؛ و اولين نسخهي آن در سال ۱۹۹۱ انتشار يافت. سپس نرمافزارهايي که "پروژهي گنو" تهيه و توليد کرده بود، در کنار اين هسته قرار گرفت، و سيستم عامل گنو/لينوکس را تشکيل داد. از آن جايي که بسياري از نرمافزارهاي مهم درون اين سيستم، از محصولات پروژهي گنو ميباشد نام صحيح اين سيستم عامل "گنو/لينوکس" است.
گنو/لينوکس مزيتهاي بسياري نسبت به ساير سيستم عاملها دارد. به طور خلاصه ميتوان نقاط قوت گنو/لينوکس را مي توان به امنيت بسيار بالا به دليل وجود ديوارهي آتش در هسته سيستم عامل، وجود لايههاي امنيتي مختلف در آن، تعداد انگشت شمار ويروسهاي رايانهاي شناخته شده براي آن، پايداري بسيار بالا به دليل طراحي درست هسته، (بدين صورت که اشکال در يک نرمافزار باعث ناپايداري کل سيستم نميگردد)، سرعت بالاي سيستم عامل، به دليل در دسترس بودن کد متن برنامه، و در نتيجه امکان کامپايل برنامه براي يک سختافزار خاص، قيمت بسيار پايين آن، از آنجايي که خود سيستم عامل و اکثر نرمافزارهاي آن به رايگان در دسترس ميباشند؛ اشاره نمود.
لينوکس همچنين يک هستهي کاملا چند وظيفهاي ميباشد كه سالها قبل از آنکه ويندوز به وجودداشته باشد وحتي زماني که داس يک سيستم عامل تک وظيفهاي بود اين سيستم توانايي اجراي چند وظيفه به صورت همزمان را داشت. لينوکس سيستمي چند کاربري است و اين مفهوم را به حد اعلاي خود رسانده، زيرا چند کاربر، ميتوانند از يک سيستم به طور همزمان و بدون دخالت در وظايف يکديگر استفاده کنند.
مهمترين برتري گنو/لينوکس نسبت به سيستمعاملهاي انحصاري آن است که اين سيستم نرمافزار آزاد است. هيچ شرکت، دولت يا گروهي صاحب گنو/لينوکس نيست. شرکتها و گروههاي بسياري اقدام به توليد مجموعه نرمافزارهاي خود، با عنوان توزيع هاي لينوكس نموده اند. تعداد دقيق توزيعهاي گنو/لينوکس مشخص نيست اما آنچه که مسلم است آن است که بيش از ۲۰۰ توزيع ثبت شده گنو/لينوکس وجود دارد. هر شخصي، با کمي دانش فني و کمي وقت ميتواند سيستم عامل گنو/لينوکس خودش را درست کند. با اين وجود اکثرا افراد ترجيح ميدهند که از توزيعهاي از پيش ساخته شده استفاده کنند. از معروفترين توزيعهاي گنو/لينوکس ميتوان به دبيان (Debian) ، رد هت (RedHat) ، مندريک (Mandrake) ، زوزه (SuSE) و جنتو (Gentoo) اشاره کرد.
Similar threads
| Thread starter | عنوان | تالار | پاسخ ها | تاریخ |
|---|---|---|---|---|
| H | مزایای هاست لینوکس با پنل سی پنل cpanel | سیستم عامل | 0 | |
| H | هاست لینوکس و انواع هاست | سیستم عامل | 0 | |
| H | درباره هاست لینوکس ایران در هاست کد | سیستم عامل | 0 | |
| S | دوره آموزشی لینوکس LPIC-2 | سیستم عامل | 0 | |
| N | آموزش انتقال فایل در لینوکس | سیستم عامل | 0 |