شب تاریک و "بیم موج" وگردابی چنین هائل
***
کجا دانند حال ما (سبکباران ساحل ها)(حافظ)
***
در ان شب تاریک و ان گرداب هول انگیز
حافظ را
تشویش توفان بود و"بیم موج" دریا !
ما اینک از اعماق ان گرداب ,
از ژرفای ان غرقاب,
چنگال توفان بر گلو,
هر دم نهنگی روبرو,
هر لحظه در چاهی فرو,
تن پاره پاره نیمه جان , در موج ها اویخته,
در چنبر این هشت پایان دغل ,خون از سر و پا ریخته,
صد کوه موج از سر گذشته ,سخت سر گشته ,
هرچند امید رهایی مرده در دلها ,
سر می دهیم این اخرین فریاد درد آلودرا