چه دلنگرانی گاه ،
وقتی که با منی !
باشد خیالت آرام
آرام خیال منی
در سوسوی شب خیالت
آرام آرام
در جستجوی عطر تن تو
بو می کشم هوای بی تو بودن را
آنگاه تار دلم می نوازد ، نوای دلتنگی
من مست می شوم و گاه می خندم
آه چه خنده ای
که شاید ؛
قهقه گریه واری بیش نیست ...
چشمم ز اشک پر می شود و باز می خندم
نجوای طنین خنده ام در اوج می لرزد
آرام می رقصد
من مست می بارم
در رختخواب خیال تو
آرام می خوابم
با کش و قوس بدنم آرام می غلتم
آرام می بوسم
آرام می خندم ...
در گرمی آغوش تو آرام می گیرم
آرام می میرم ...