ثانیه های خاکستری...

[Ahmad Engineer]

محاله ادامه بدم بعد از این

واسه بار آخر منو باختی​

چه ویرونه ی بی نظیری ببین

تو این زندگی رو برام ساختی​

 

[♥@SH!M♥]

تو موج بودی و دست از کنار من شستی
ببخش بوسه به لبهای خشک ساحل من

 

[♥@SH!M♥]

غافل دادیم دل به دستت

ما را یاد و تورا فراموش

 

[aynaz.m]

از کجا به کجا رسیدم
تنها کافیه به قلبم نگاه کنم
روزی داشتمش و
الان تا درد نگیرد حس بودنش را نمیکنم!

 

[♥@SH!M♥]

دیگر چیزی برای صحبت کردن وجود نداشت
تنها چیزی که مانده بود
"رفتن" بود

 

[♥@SH!M♥]

ومن...
درقاب ِ خالی تو
به روشن ترین
غروبِ جهان
پناه می برم...

 

[sara23]

چترم را جا گذاشته ام
راه طولانی،
انبوه ابرها خاکستری...

 

[♥@SH!M♥]

همیشه زخم بر زخمم همیشه رنج بر رنجم

به خون آغشته ام،آشفته ام،ایرانم انگاری

 

[essyh2003]

بعضی زخم‌ها خوب نمی‌شوند، فقط با بقیه‌ وجود هماهنگ می‌شوند.
آدم ها از بعضی غم‌ها عبور نمی‌کنند؛ همان‌جا می‌مانند و فقط یاد می‌گیرند از بیرون عادی به نظر برسند.

 

[Bahar5746]

«روحِ من در آن اتفاق ماند، و جسمم شروع به حرکت در زمان کرد. مثل اینکه مدت زیادی گذشته بود، ولی روحم طوری آن اتفاق را به یاد می‌آورد که انگار همین دیروز رخ داده بود.»

 

[♥@SH!M♥]

آنکه میگفت منم بهر تو غمخوارترین
چه دل آزار ترین شد،چه دل آزار ترین…
#فریدون مشیری

 

[Ahmad Engineer]

به امید رویای بوسیدنت

به عشق تو چشمامو خواب میکنم

اگه صددفعه به دنیا بیام

میدونم تورو انتخاب میکنم

 

[essyh2003]

درد، رفیقی خاموش و وفادار؛
نه وعده می‌دهد و نه از عهد برمی‌گردد،
اما هر کجا که بروی
سایه‌وار در کنارت می‌ماند.

دیگران
در روزهای روشن می‌آیند و می‌روند،
با خنده‌ای کوتاه
و خاطره‌ای ناتمام؛
اما درد
شب‌های بلند را می‌شناسد
و تا سحر
پهلوی دل می‌نشیند.

نه شکایتی دارد
نه تمنایی؛
تنها گاهی
آهسته بر شانه‌ات می‌زند
تا یادت نرود
هنوز زنده‌ای.

چه رفیق عجیبی‌ست درد؛
بی‌دعوت می‌آید
بی‌خداحافظی می‌ماند
و از همه وفادارتر است
به دل تنهای من.

 

[♥@SH!M♥]

ما چون ز دری پای کشیدیم،کشیدیم
امید ز هرکس که بریدیم،بریدیم
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
از‌گوشه ی بامی‌‌ که پریدیم،پریدیم