تنهای عالم
نمی دونم تنهایی این آخرین برگزیده عالم به چه اندازه است
به اندازه تمام سالهای زندگی من ..............
به اندازه تمام لحظه های زندگی من.................((و همه آنها یی که سالها از بودن در کنار ایشان محروم بودند و هستند))
روز ها و لحظه هایی را که می توانستم در کنارشان باشم و نبودم
لحظه هایی که می توانستم به یادشان باشم و نبودم
لحظه از کدامین لحظه صحبت می کنم؟؟؟من حتی در روزی که به نام ایشان عید جمعه نامیده شده است در بی خبری و خواب شب تا ظهر جمعه هستم و بعد از آن میهمان تلویزیون و فیلم سینمایی عصر جمعه
یاد مولا و فکر به ایشان برایم همچون بازی کودکانه شده است و هر گاه که حال و حس داشتم
به یادشان هستم
و هرگاه مشکلی به در خانه ام آمد نشانی خانه جمکران را به او می دهم
ایشان صاحب زندگی من و زمان من است ........صاحب و پادشاه زندگیم ولی تنها ایشان را
شریک ونه اصلا صاحب غم ها و مشکلاتم می دانم
براستی جای ایشان در زندگیم کجاست ؟!
در لحظه های بیکاری؟؟!! در لحظه های تنهایی و بی کسی؟؟!!
نه دیگر نمی خواهم این گونه باشد
مولایم دیگر نمی خواهم غمی بر غم هایت باشم بلکه می خواهم غم خوار غم هایت باشم
دیگر نمی خواهم فقط در زمانهای بی کاری و تنهای به یاد شما باشم بلکه لحظه هایم را
در شلوغ ترین ساعات کاری و بودن در کنار بهترین دوستانم را تقدیم شما می کنم
تنها هدیه من به شما این است که حرام خدا را حرام و حلال خدا را حلال بدانم
مولایم تنها شرط موفقیت من در این راه دعای شما ست پس دعایتان را از ما دریغ نکنید











