نتایح جستجو

وقتی تو با منی گویی وجود من سکر آفرین نگاه تو را نوش می کند چشم تو آن شراب خلد شیراز است که هر چه مرد را مدهوش میکند...

ای مهربان تر از من با من در دست های تو آیا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟ کز من دریغ کردی

دیدار تو عید است ولی حال و هوایم مانند شب آخر ماه رمضان است..

یوسف شدم و مصر شد آماده به گوشم افسوس که از جانب کنعان خبری نیست

هر چه هستی باش! اما کاش... نه، جز اینم آرزویی نیست: هر چه هستی باش! اما باش!

تنها نه ز راز دل من پرده بر افتاد تا بود فلک شیوه او پرده دری بود

میل آن دانه خالم نظری بیش نبود چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

دل گفت فرو کش کنم این شهر به بویش بیچاره ندانست که یارش سفری بود

دیدی ای دل که غم عشق دگر بال چه کرد ؟؟ چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد؟؟

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

تو چیستی که من از موج هر تبسم تو به سان قایق سرگشته روی گردابم

دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله ی موی تو بود

آن یار کزو خانه ما جای پری بود سرتا قدمش چون پریاز عیب بری بود

تو آرزوی محالی و دست من کوتاه تو دور دست امیدی و پای من خسته ست همه وجود تو مهر است جان من محروم چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته ست...

شب بود وشمع بود و من بودم و غم شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم

راز دل با توی دیوانه چرا بار دل بر توی ویرانه چرا

دلم را سپردم به بنگاه دنیا هی آگهی دادم اینجا و آنجا و هر روز برای دلم مشتری آمد و رفت و هی این و آن سرسری آمد و رفت

شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن بامدادت که نبینم طمع شامم نیست..