تقدیم به آناهیتای عزیزم:
من نه عاشق بودم / و نه محتاج نگاهي که بلغزد بر من / من خودم بودم و تنهايي و يک حس غريب / که به صد عشق و هوس مي ارزيد / من خودم بودم دستي که صداقت مي کاشت / گر چه در حسرت گندم پوسيد / من خودم بودم هر پنجره اي / که به سرسبزترين نقطه بودن وا بود / و خدا مي داند سادگي از ته...