نتایح جستجو

دوستی صادقت گشت نمایان من ............ " ای به فدای دلت " جمله ی پایان من تقدیم به شما دوست صادق و بزرگوارم. شبتون به خیر:gol::gol::gol:

تو ای جانا سزاوار " تشکر " های بسیاری ........... ولیکن هستم آخر شد ندارم قدرت یاری دوست عزیز ممنون که به من امتیاز دادین ببخشید که تشکرهام تموم شده و نمی تونم همراهیتون کنم این بیت شعر رو فی البداهه تقدیم به شما نوشتم که به بنده لطف کردین:gol::gol:

من از همراهیت جانا نگشتم سیر و صد افسوس ......... " تشکر " ها به سر آمد جزایت با رضای طوس شعر از خودم فی البداهه تقدیم به شما که بنده رو همراهی کردین. ببخشید که دارم میرم چون تشکرهام تموم شدن :gol:

مرا به علت بیگانگی ز خویش مران ........... که دوستان تو چندان که می کشی بیش اند ممنون از لطفتون. " و " دوم کدومه؟ منظورتون :بشد شادی و حسرت در بر آمد هست؟ این اشتباه تایپی برای سرعت تایپ بوده. بازم از نظر لطفتون ممنونم:gol:

زمان عیش و عشرت آخر آمد ................... بشد شادی و حسرت در بر آمد شعر فی البداهه از خودم

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم ............. دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

تا کی به تمنای وصال تو یگانه ............ اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

من عاشق رسوایم دل خسته و تنهایم ......... بر من نظری فرما جز دوست نمی خواهم

دارم چه شکایت ها از دست ستمکاران ........... ای کاش به پا خیزد از عدل تو غوغایی

قدم قدم پی من آمدی مشاعره کردی .......... کنون برفتی و روحم پر از مخاطره کردی شعر از خودم فی البداهه تقدیم به شما که منو همراهی کردین:gol::gol:

مغ بچه ای می گذشت راهزن دین و دل ............ در پی آن آشنا از همه بیگانه شد

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است ............ چو یار ناز نماید شما نیاز کنید

تا کی ای جان اثر وصل تو نتوان دیدن .............. که ندارد دل من طاقت هجران دیدن

ای همه ی هستی ام از آن تو .............. جان و دلم بسته ی پیمان تو

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد ............ نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

دیدی که رسوا شد دلم .......... غرق تمنا شد دلم

زمانه پندی آزادوار داد مرا ............ زمانه را چو نکو بنگری همه پند است به روز نیک کسان گفت تا تو غم مخوری .... بسا کسا که به روز تو آرزومند است

زاهد پشیمان را ذوق باده در جام است ......... عاقلا مکن کاری کاورد پشیمانی

یارب این نوگل خندان که سپردی به منش .......... می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند .......... گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند