دیاری دیگر
میان لحظه و خاک، ساقه گرانبار هراسی نیست.
همراه! ما به ابدیت گل ها پیوسته ایم.
تابش چشمانت را به ریگ و ستاره بسپار:
تراوش رمزی در شیار تماشا نیست.
نه در این خاک رس نشانه ترس
و نه بر لاجورد بالا نقش شگفت.
در صدای پرنده فرو شو.
اظطراب بال و پری سیمای تو را سایه نمی کند.
در پرواز عقاب...