نتایح جستجو

چشم ... حتمأ:)

http://www.www.www.iran-eng.ir/showthread.php/576433-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87

پا برهنه با قافله به نا معلوم میروم با پاهای کودکی ام! عطر پریکه ها مسحور سایه ی کوه که می‌برد با خود رنگ و نور را! پولک پای مرغ کفش نو کیف نو جهان هراسناک و کهنه و آه سوزناک سگ! سال های سال است که به دنبال تو میدوم پروانه زرد، وتو از شاخه ی روز به شاخه ی شب می‌پری و همچنان..

وقتی ما آمدیم اتفاق، اتفاق افتاده بود! حال هرکس به سلیقه خود چیزی می‌گوید و در تاریکی گم می‌شود.

مي دانم که عشق و سد مثل هم اند اگر بگذاری ترک کوچکي ايجاد که فقط باريکه اي از آن بگذرد اندک اندک تمام ديوارها فرو ميريزد و لحظه اي مي رسد که در آن هيچ کس نمي تواند جلو جريان آب را بگيرد. اگر ديوارها فرو بريزند عشق همه چيز را در اختيار مي گيرد.ديگر برايش مهم نيست که ممکن چيست و نا ممکن چيست...

شب و روزت همه بیدار که آید شاید، کور شد دیده بر این کوره ره شاید ها. شاید ای دل که مسیحا نفست آمد و رفت، باختی هستی خود بر سر می‌آید ها

وقتی به پایان “من و تو” اندیشیدی باورت نبود که پایان من و تو فقط پایان “ما” نیست آغاز دنیایی است بی “ما” و دنیا بدون “ما ” پر است از هزاران “من و تو” ی تنها!

آزاد، جسور، شاد آن سان که کودکی یتیم در اولین روز مرگ پدرش گل باران بوسه و سلام و دلداری می‌شود! در اولین دیدار با کلام تو این خواب ها را تعبیر شده خواهم یافت! با گرما و خیال یا سرما و عشق پیش کش آن که عطرش ملکه ی همه عطرهاست یک لبخند دو تار مو وسه سلام این چنین جهان در چشمان کهنه ام تازه می‌شود...

باید می‌دانستممرگی که همیشه در خواب‌هایم ناتمام می‌ماندربطی به ستاره‌ها نداردتو کم کم فراموش می‌شویو کمی از من هر شب در خوابی که تو برایم دیده‌ای می‌میرد

شعر ابله سنگ اندیشه به افلاک مزن دیوانه چونکه انسانی و از تیره سرتاسانی زهره گوید که شعور همه آفاقی تو مور داند که تو بر حافظه اش حیرانی در ره عشق دهی هم سر و هم سامان را چون به معشوقه رسی بی سر و بی سامانی راز در دیده نهان داری و باز از پی راز کشتی دیده به طوفان خطر میرانی مست از هندسه ی روشن...

چرا بايد زندگي را در نگاه يک آينه ديد ؟ سردي نگاهش و بي پروايي در سخنش مرا به اين باور مي دارد که او را نيز بايد ترک کرد من چه زود رازهاي پنهان قلبم را با او در ميان گذاردم چه زود اشکهايم را برايش ريختم و چه زود به او اعتماد کردم شيفته ء نگاه همدرد او شدم وعاشقانه دست مهربان دوستي را...

ایستاده و آرام به سمت آینه میخزم با اظطراب دلهره آور تعویض چشم ها وتازه می‌شود دل از تماشای دو مروارید درخشان بر کیسه پاره پوره ی صورتم. جهان پر از لبخند و پروانه سفید بود!!!!!! کدام بود؟ این آینده کدام بود که بهترین روزهای عمر را حرام دیدارش کردم؟

مهاباد ارومیه اصفهانم بد نیست :دی

به شبنمی‌می‌ماند آدمی و عمر چهل روایتش، به لحظه رویت نور بر سطح سبز برگی می‌لغزد و بر زمین می‌چکد.... تا باری دیگر و کی؟ و چگونه؟ و کجا؟

فیلانه وقتی ما آمدیم اتفاق، اتفاق افتاده بود! حال هرکس به سلیقه خود چیزی می‌گوید و در تاریکی گم می‌شود.

هم رشته ای خیلی خوشحال شدم از اینکه باهاتون هم صوبت شدم من برم چن تا پست بذارم فعال بشم :) تا دیداری دیگر بدرود

لعنت بر گردن عشق ساده ام که انگشترش نخی ست، گلوبند زمردین شعر مرا باور نمی‌کند کسی ... لعنت به شعر و من! زنده یاد پناهی

پروانه این همه نفی درد جان فرسای دگردیسی جهان است بر جان هنر، تا از کرم کور بی دست و پا پروانه ای بسازد هزار رنگ! حسین پناهی

[IMG]

برم اسفند دود کنم بیام ... چشم زدین : دی ....... حالا خیلی تأکید نباشه رو شما .. محض شوخی بود :)