نتایح جستجو

تو را سریست که با ما فرو نمی​آید / مرا دلی که صبوری از او نمی​آید کدام دیده به روی تو باز شد همه عمر / که آب دیده به رویش فرو نمی​آید

یادت نمی​آید که او می کرد روزی گفت گو / می گفت بس دیگر مکن اندیشه گلزار من اندازه خود را بدان نامی مبر زین گلستان / این بس نباشد خود تو را کآگه شوی از خار من شرمنده تشکر قطع شد.

متشکرم

آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کند / پیش گشادتیر او وای اگر سپر برم آنک ز تاب روی او نور صفا به دل کشد / و آنک ز جوی حسن او آب سوی جگر برم

بالاخره نفهمیدیم امروز بود یا دیروز؟ مرد بود یا زن؟ ایستگاه کرج یا 15 خرداد؟ هر کدومشون یکی گفتن. ولی بهرحال از اطلاع رسانی شما متشکرم به هرحال هر خبری باید منبع موثقی داشته باشه که در وهله اول یافت نشد.

در سایت ایسنا همچین خبری منتشر نشده درحالی که سایت سیمرغ مدعی این امر است! بهرحال خدا بیامرزش خدا بر همه چیز آگاه است

گشته ایم ما یافت می نشود. لطف کنید لینک خبر رو بزارین

مبارک باشه. امیدوارم انسانیت از تو گرفته نشود.

نحوه استفاده از vpn موبایل؟

بر در میخانه عشق ای ملک تسبیح گوی / کاندر آن جا طینت آدم مخمر می​کنند صبحدم از عرش می​آمد خروشی عقل گفت / قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می​کنند خوش...

vpn??

نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد / آواره عشق ما آواره نخواهد شد آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز / وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می​کنند / چون به خلوت می​روند آن کار دیگر می​کنند مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس / توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می​کنند

ایول فداکار یعنی این نترس یعنی این این یعنی این یاد بگیرین

من از این دلق مرقع به درآیم روزی / تا همه خلق بدانند که زناری هست همه را هست همین داغ محبت که مراست / که نه مستم من و در دور تو هشیاری هست

روزیست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد / ابــر از رخ گـلـزار هـمـی شـوید گـرد بـلـبـل بــه زبـان پـهلوی بـا گـل زرد / فــریـاد هـمی زنـد کــه مـی بـایـد خـورد

ظاهری در کار نیست هستش خودم دیدم.

در اخرین تغییرات اعمال شده تالار ادبیات از بخش فرهنگی اخراج شد. این تالا با عقد قراردادی که مدت ان مشخص نیست به بخش علوم انسانی پیوسته است.

می خوردن و شاد بودن آيين منست / فارغ بودن ز کفر و دين؛ دین منست گفتم به عروس دهر کابين تو چیست / گفتــا دل خـرم تـو کابين مـن است ایام به کام

افسوس که سرمايه ز کف بیرون شد / در پای اجل بسی جگر ها خون شد کس نامد از آن جهان که پرسم از وی / کاحوال مسافران دنیا چون شد