من اینک در رواق کهکشانها
در آوای حزین کاروانها
در آن رنگین کمان پیر و خسته
در آن اشکی که بر مژگان نشسته
در آن جامی که خالی مانده از می
در آوایی که برمیخیزد از نی
نشانی از تو می بینم ،
سراغی از تو می گیرم
حتــمـا مــرا بـوسـیده اے
قبـل از آنـکه حــس شــآعری ام گـل کــنـد
حتـمـا بـوسـیده اے کــه اینگــونـه
پیچیــده عطــر تنـت لا به لاے دلنـوشـتــه هــایـم.
بر لحــظه هـــای مــن که می باریــــــــ
مـــن و آسمــــــانــــــ
ســاعــــــت هــــا
بـا رنــــــگــیــن کــمــان خیــــــــال تو
عشقبـازی می کنیمــــــــ