نتایح جستجو

ديشب درياي دلواپسي هايم را غزل غزل گريستم اينک آکنده از بغضي ناشکفته با دلتنگي هايم شعر مي سرايم تودرچشمان مهتابي کدامين ستاره خفته اي که حتي يک لحظه به دنياي روياهايم سرک نمي کشي؟ تودرکدامين سرزمين خانه کرده اي که فرياد بلند دردهايم رانمي شنوي ؟ اي خسته از تکرار تنها دلخوشي ام تکرارلحظه...

[IMG]

[IMG]

[IMG]

من از آغاز دلم مست تو بود.... از ازل عاشق و پابست تو بود.... من نگويم که نبودم رسوا.... بودم اما نه به اين رسوايي.... جلوه ات قاعده ي اميد است.... سينه ات آينه ي خورشيد است.... مانده ام تا به که همتاز کنم.... اي دلت آيت بي همتايي....

نسيم وصل به افسردگان چه خواهد كرد بهار تازه به برگ خزان چه خواهد كرد به من كه سوختم از داغ مهرباني خويش فراق وصل تو نامهربان چه خواهد كرد

به گريه بر سر راهش فتاده بودم دوش به خنده گفت از اين رهگذر چه مي خواهي چه پُرسي از من مدهوش راز هستي را ز مست بي خبر از خود خبر چه مي خواهي

بازهم یک شب مهتابی ، اما نه یک شب رویایی باز هم آسمان بارانی ، اما باران دلتنگی نه عاشقی باز هم امروز باز هم فردا ، اما اینبار بی هدف تر از گذشته... انتظار تنها ذکر دقایق بی تو ... و حالا آرزو ذکر دائمی قلب من التماس ذکر مقدس چشمانم و چشمانم که از خیسی به رودخانه می مانند... و تنها حسرتی مانده...

[IMG] دلم تنگه براي گريه كردن ...

[IMG] [IMG] [IMG] [IMG] لحظه هاي تنهائي ...

زندگي را چون گلهاي قشنگ بهاري دوست مي دارم ؛ زندگي را چون مداد رنگي کودکيم مي دانم که هر ساعت و هر روزش يک رنگي دارد و هر لحظه اش رنگي زيبا و خواستني خودش را دارد ؛ هر روزش را کسي دوست مي دارد ، يکي در انتظار آمدن روز رنگي مورد علاقه اش لحظه شماري مي کند ، ديگري براي ماندن در آن لحظه شيرين و به...

مثل حضور ساده ی چشمان من نجیب یا باز هم دروغ دروغ همیشگی ست؟ وقتی که پشت سادگی چشم های تو حتی مجال گفتن یک عاشقانه نیست ...

تـا بـه كنار مـن بــودي بـود بجـا قــرار دل . رفــتي و رفــت راحت از خاطــر آرميــده ام تا تو مراد من دهي ، كُشته مرا فراق تو تا تو به داد من رسي من به خدا رسيده ام

تار و پود هستيم بر باد رفت اما نرفت عاشقي ها از دلم ديوانگي ها از سرم

دلم گرفته از این روزگار دلتنگی گرفته اند دلم را به کار دلتنگی دلم دوباره در انبوه خستگی ها ماند گرفت آيينه ام را غبار دلتنگی شكست پشت من از داغ بی تو بودن ها به روی شانه دل ماند بار دلتنگی درون هاله ای از اشك مانده سر گردان نگاه خسته من در مدار دلتنگی از آن زمان که تو از پیش ما سفر کردی نشسته...

پلکهای مرطوب مرا باور کن ! این باران نیست که می بارد ، صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزد بلندی شب یلدای من باش طلوع روشن فردای من باش فردا خدا داند کجاییم! همین حالا ، همین حالای من باش...