مرا خود با تو سری در میان هست و گر نه روی زیبا در جهان هست
وجودی دارم از مهرت گدازان وجودم رفت و مهرت همچنان هست
مبر ظن کز سرم سودای عشقت رود تا بر زمینم استخوان هست
اگر پیشم نشینی دل نشانی و گر غایب شوی در دل نشان هست
به گفتن راست ناید شرح حسنت ولیکن گفت خواهم تا زبان هست
ندانم...