نتایح جستجو

[IMG]

ممنونم خانومي ... [IMG]

من دکمه تشکرم نيست :gol: سایه مرحمت از عاشق خود كم نكنی دركم این بود همه عمر كه تركم نكنی ...

مرسي مريم جان ... تو خودت گلي عزيزم ... :gol:

گاه دلتنگ می شوم دلتنگتر از همه ی دلتنگی ها گوشه ای میشینم و حسرت ها را می شمارم و باختن ها را و... و صدای شکستن ها را و وجدانم را محاکمه می کنم..... من کدام قلب را شکستم وکدام امید را ناامید کردم و کدام احساس را له کردم و کدام خواهش را نشنیدم و..... و به کدام دلتنگی خندیدم که این چنین دلتنگم؟؟

قلب من كنار پنجره تنهايي ، هنوز بي قرار توست ، گرچه انتظار هيچ معجزي از لحظه ها نيست روزها مي آيند ، مي مانند ، و مي روند و تو ديگر نمي آيي و شايد براي من ، بي تو ، انتظار مفهومي تازه مي يابد وقتي من وشبهايم به اميد انتظار زنده مي مانيم و زنده بودن معنايي است ساده كه من دشوارش كرده ام ... و زند...

مادربزرگ گم کرده ام در هیاهوی شهر آن نظر بند سبزی را که در کودکی بسته بودی به بازوی من در اولین حمله ناگهانی تاتار عشق خمره دلم بر ایوان سنگ و سنگ شکست دستم به دست دوست ماند پایم به پای راه رفت من چشم خورده ام من چشم خورده ام من تکه تکه از دست رفته ام در روز روز زندگانیم... زنده...

دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی تا یک به یک بدانی اسرار را تمامی ای عاشق الهی ناموس خلق خواهی ناموس و پادشاهی در عشق هست خامی ... :gol:

[IMG]

مريم جون شرمنده، بخش تو رو خدا من دکمه ي تشکر ندارم :gol: [IMG]

:gol: یوسف گمگشته باز اید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی کاهش جان تو من دارم و من می دانم که تو از دوری خورشید چه ها می بینی ...

بیا ای دل از این جا پر بگیریم ره کاشانه ی دیگر بگیریم بیا گم کرده ی دیرین خود را سراغ از لاله ی پرپر بگیریم ...

تازيک و تنهاي عزيز شما چند پست رو جا انداختين :gol: دوست عزيز meh_61 تشکر ندارم شرمندتونم :gol: دیریست که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت کلامی و سلامی نفرستاد

تمنا... هر کس به تمناي کسي غرق نياز است هر کس به سوي قبله ي خود رو به نماز است هر کس به زبان دل خود زمزمه ساز است با عشق در اميخته در راز و نياز است اي جان من تو . جانان من تو در مذهب عشق ايمان من تو هيهات که کوتاه شود با رفتن جانم اين دست تمنا که به سوي تو دراز است هر کس به زبان دل خود...

در مصطبه ی عشق تنعم نتوان كرد چون بالش زر نیست بسازیم به خشتی

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد هر که خاک در میخانه به رخساره نرفت در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت ...

گرچه پاییز نشد همدم و همسایه من، به که گویم که تو باران زمستان منی.

رنگ و بوی تازه از عشق بگیر پر سوز ترین گدازه از عشق بگیر در هر نفسی که می تپی ای دل من یادت نرود اجازه از عشق بگیر

روح میگوید اگر چه خاكی ام من زمینی نیستم افلاكی ام