نتایح جستجو

اي به حق خاطره انگيزترين خاطره ام پس تو كي مي آيي قسمي نيست ميان من و تو به خدا... به تو و نام تو سوگند كه من از غم دوري تو بي صدا مي شكنم

شبها که چشم مست تو پرناز مي شود يعني گره زکار دلم باز مي شود ساز غم کلام تو شيوا و دلپذير در خلوت شبانه من ساز مي شود با قصه هاي روشن باران طلوع صبح در من سرود عشق بو آغاز مي شود نقش نگاه گرم تو در ذهن سرد من کم کم بدل به صورت يک راز مي شود يک روز يا دو روز ندانم تمام عمر دل با غم فراق...

مثبت ‌اندیشی هنری است که می‌تواند به شما کمک کند بهتر زندگیتان را مدیریت کنید. برای اینکه یاد بگیرید چطور می‌توانید مثبت‌اندیش باشید، راه‌های زیادی وجود دارد. مثبت‌اندیشی چیزی نیست که یک روز از آسمان توی دامنتان بیفتد، بلکه مستلزم تلاش و یادگیری مهارت‌هایی خاص است. با شروع به مثبت اندیشیدن،...

در سكوت سردت، يخ زده گام نفسهاي من بي حاصل كه تو را داد زنم كه به فرياد رسي بشو اي همدم بي معوايم كه مرا نيست كسي، نبود هم نفسي تا كه شايد روزي تو به دادم برسي بشو اي مونس تنهايي بي پايانم... كه من بي تو تنهايم...

شعراز: فريدون مشيري زرد و نيلي و بنفش سبز و آبي و كبود با بنفشه ها نشسته ام سالهاي سال صبحهاي زود در كنار چشمه سحر سر نهاده روي شانه هاي يكدگر گيسوان خيس شان به دست باد چهره ها نهفته در پناه سايه هاي شرم رنگ ها شكفته در زلال عطرهاي گرم مي ترواد از سكوت دلپذيرشان بهترين ترانه...

شعرهات خيلي قشنگ و پر معني هستن دستت درد نكنه

نگاهِ عشق مجنون نيز ليلايي نداشت بي مقدس مريمي دنيا مسيحايي نداشت بي تو اي شوق غزل‌آلوده‌يِ شبهاي من لحظه‌اي حتي دلم با من هم‌آوايي نداشت آنقدر خوبي كه در چشمان تو گم مي‌شوم كاش چشمان تو هم اينقدر زيبايي نداشت! اين منم پنهانترين افسانه‌يِ شبهاي تو آنكه در مهتاب باران شوقِ پيدايي نداشت در...

باز اين دل سرگشته من ياد آن قصه شيرين افتاد: بيستون بود و تمناي دو دوست. آزمون بود و تماشاي دو عشق. در زماني که چو کبک ، خنده مي‌زد "شيرين" تيشه مي‌زد "فرهاد"! نه توان گفت به جانبازي فرهاد : افسوس... نه توان کرد ز بي‌دردي...

لحظه‌اي، آخر درنگي، بيش از اينها، صبر كن من به تو دل داده‌ام، تا جان ندادم، صبر كن لحظه‌اي با من بمان اين عشق را انديشه كن درد جان با رفتنت درمان ندارد، صبر كن مي به جامم ريختي، مستم ز بوي موي تو ديده‌ام با تو ببيند زندگاني، صبر كن ديگر اينجا رازقي‌ها بوي نفرت مي‌دهند گر بخواهي بوي عشق...

اي دل چه انديشيده اي در عذر آن تقصير ها .....زان سوي او چندان وفا زين سوي تو چندين جفا دلم خيلي واسه خودم تنگ شده.... نمي دونم تو کدوم کوچه گمش کردم.... آخرين بار توي يه کوچه با ديوارهاي قديمي با اصالت و فرهنگ با هم بوديم.... من بودم و خودم.... مست از نسيم عشق به باهم بودن فکر مي کرديم.... هر...

چشمهايم شكسته است و از مژه‌هايم گريه مي‌چكد حال، تو را چگونه باور كنم سايه ها آنقـدر آفتاب خورده‌اند كه پوسيدن را انكار مي كنند از نگاهت بارها زمين خوردن را آزموده ام اكنون تو در چشمهاي شكسته ام كدام آفتاب را...

وقتي كه شانه هايم در زير بار حادثه مي‌خواست بشكند يك لحظه از خاطر پريشان من گذشت " بر شانه هاي تو " بر شانه‌هاي تو مي‌شد اگر سري بگـذارم و اين بغض درد را از تنگـناي سينه برآرم به هاي هاي آن جان...

سلام... حال همه ما خوب است ملالي نيست جز گم شدن گاه به گاه خيالي دور كه مردم به آن شادماني بي سبب گويند با اينهمه اگر عمري باقي بود طوري از كنار زندگي مي گذرم كه نه زانوي آهوي بي جفت بلرزد ونه اين دل ناماندگار...

خسته ام از آرزوها، آرزوهاي شعاري شوق پرواز مجازي، بالهاي استعاري لحظه هاي كاغذي را، روز و شب تكرار كردن خاطرات بايگاني، زندگيهاي اداري آفتاب زرد و غمگين، پله هاي رو به پايين سقفهاي سرد و سنگين، آسمانهاي اجاري با نگاهي سرشكسته، چشمهاي پينه بسته خسته از درهاي بسته، خسته از چشم انتظاري...

نيمه‌شب بود و ... غمي تازه نفس ره خوابم زد و... ماندم بيدار ريخت از پرتو لرزنده شمع؛ سايه‌ي دسته گلي بر ديوار. همه گل بود... ولي روح نداشت! سايه‌اي مضطرب و لرزان بود... چهره‌اي سرد و غم‌انگيز و... سياه گوئيا مرده‌ي سرگردان بود. شمع خاموش شد از تندي باد اثر از سايه به ديوار نماند كس نپرسيد...

روح تبدار مرا پاشويه كن آه! اي ابر بهاري مويه كنهم تو ميداني چه مشكل مي‌برم اين گران باري كه بر دل مي‌برمآه! اي ياران دلم از دست رفت هستي‌ام در پاي آن سرمست رفتعاشق شبهاي تنهايي منم انتهاي هر چه رسوايي منمبار‌ها با ماه خلوت كرده‌ام بارها با لاله صحبت كرده‌امروح من با عشق عنابي تر است فكر من از...

آهسته تر بیا غوغا نکن که دلم با شور دردناک نفس های گرم تو بی تاب می شود . آهسته تر بیا،دلواپسم نکن، برای خاطره بازی فرصت ، همیشه هست . وقتی تو می رسی احساس می کنم سکوت می شکند ثانیه ها گرم می شوند فاصله ، از لای انتظار پنجره فرار می کند آغوش می شود تمام تنم از نگاه تو جایی برای کلام نیست...

ببخشيد