نتایح جستجو

در خم زلف تو آن خال سیه دانی چیست نقطه دود است که در حلقه جیم افتادست

اشکال نداره. پیش میاد دیگه!:smile: خواهش می کنم. کدوم شعرها رو میگی؟ اگه این آخری ها رو می گی ، از فروغ فرخزاد هست.

نه ، اتفاقا درسته. دو نفر قبلی اشتباه کردند. ادامه بده

نه به آبی ها دل خواهم بست نه به دریا _ پریانی که سر از آب به در می آرند و در آن تابش تنهایی ماهی گیران می فشانند فسون از سر گیسوهاشان هم چنان خواهم راند

می شتابند از پی هم بی شکیب روزها و هفته ها و ماه ها چشم تو در انتظار نامه ای خیره می ماند به چشم راهها

در اتاق کوچکم پا می نهد بعد من با یاد من بیگانه ای در بر آیینه می ماند به جای تار مویی ، نقش دستی ، شانه ای

دیدگانم همچو دالان های تار گونه هایم همچو مرمرهای سرد ناگهان خوابی مرا خواهد ربود من تهی خواهم شد از فریاد درد

یک قطره آب بود با دریا شد یک ذره خاک با زمین یکتا شد آمد شدن تو اندر این عالم چیست آمد مگسی پدید و ناپیدا شد

نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود چگونه سایه ی سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می شود

می رهم از خویش و می مانم ز خویش هر چه بر جا مانده ویران می شود روح من چون بادبان قایقی در افق ها دور و پنهان می شود

مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند که به یک شعله به یک خواب لطیف

می نوش که عمر جاودانی اینست خود حاصلت از دور جوانی اینست هنگام گل و باده و یاران سرمست خوش باش دمی که زندگانی اینست

das Handtuch حوله

از جمله رفتگان این راه دراز باز آمده کیست تا بما گوید باز پس بر سر این دو راهه ی آز و نیاز تا هیچ نمانی که نمی آیی باز

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد گر چشمه زمزمی و گر آب حیات آخر به دل خاک فرو خواهی شد

یاران موافق همه از دست شدند در پای اجل یکان یکان پست شدند خوردیم ز یک شراب در مجلس عمر دوری دو سه بیشتر ز ما مست شدند

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام زما و نی نشان خواهد بود زین پیش نبودیم و نبود هیچ خلل زین پس چو نباشیم همان خواهد بود

من ظاهر نیستی و هستی دانم من باطن هر فراز و پستی دانم با این همه از دانش خود شرمم باد گر مرتبه ای ورای مستی دانم

در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند گر تو نمی پسندی تغییر کن قضا را

die Heimat وطن