شعر من
شعر من
صداي آب باد موج مي ايد
صداي بي كسي و تنهايي مي ايد
من همان تنهاي هميشگيم
تنهايي كه با غمش سالهاست مي سازم
تنهايي با غم و دردي كه داشت گفت به من:
برگي بودي از درختي جدات كردم
بهت شعار دادن و ياد دادم
ياد دادم كه مثل برگ سبز مقاوم باشي
مثل گل زيبا باشي
مثل بيد افتاده باشي
مثل سرو...