نتایح جستجو

رفتی ای جان و ندانیم که جای تو کجاست مرغ شبخوان کجایی و نوای تو کجاست آن چه بیگانگی و این چه غریبی ست که نیست آشنایی که بپرسیم سرای تو کجاست؟

نمی دونم چی بگم والا....تازه داشتیم آشنا می شدیم! به هر حال سفر سلامت!

کاش لحظه های رفتن نمی بارید اشک چشمام هق هق دلتنگیامو می شکستم توی حرفام دل پر تحملم از گریه ی من گله داره چهره ی سرخ غرورم از شکستم شرمساره!

وای......... این تاپیکو از کجا پیدا کردین؟ بین کیا اینجا پست دادن......:w04: به نظر من تو دنیای امروز دیگه این حرفا مطرح نیست حتی حق قضاوت به زنان داده می شه که فکر می کنم تا چند سال پیش این حقو نداشتند .... البته همونطور که می دونید رهبری اساسی ترین وظیفه ی مدیریت هست و از اونجا که دیگه الان...

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک دوسه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

خسته شدم از این جمعه های لعنتی دلگیر.... از این ساعتایی که مثل ناظم چاق دبستانمون خل خل کنان رد می شن و جون منو می گیرن! حالم داره بد می شه.... یه آلبوم از ابی باز کرده بودم ه گوش بدم تو مدیاپلیرم.... رسید به این آهنگ: کسی غیر از تو نمونده اگه حتی دیگه نیستی همه جا بوی تو جاری خودت اما دیگه...

ببخشید که من نبودم.... می شه پرسم کجا؟ من معمولا تو تاپیکای خداحافظی نمی رم .... شما دیگه کجا؟ جاتون خیلی خالی می مونه!

کدام دانه فرو رفت در زمین که نرست چرا به دانه ی انسانت این گمان باشد

گاهی از خودم می گذرم تا تو آغاز شوی.... گاهی برای یک لبخند تو یک لحظه شادیت تمام احساسم را کف دستم می گیرم و مثل قاصدکی به سمت تو پرواز می دهم! گاهی برای آوازهایت دلتنگی می کنم تا تو قفل لبهایت را بگشایی! گاهی خودم نیستم تا همه جا تو باشی! اما نمی بینی.... نیستی! شاید اشتباه می کنم اما حالا...

دیدی ای غمگین تر از من بعد از آن دیر آشنایی آمدی خواندی برایم قصه ی تلخ جدایی ؟؟

یک دم نمی رود از یادم چشمه های پر نور چشمت آن گل سرخی که دادی در سکوت خانه پژمرد آتش عشق و محبت در خزان سینه افسرد ایرج جنتی عطایی:gol:

همین که بی تو قدم میزنم خودش خیلی است و از زمین تو دل میکنم خودش خیلی است * همین که شست تو از رفتنم خبردار است تو هم نیامده ای دیدنم خودش خیلی است * از آن زمان که شکست از شکوه طوفان بید در آن میانه نلرزیدنم خودش خیلی است * شما که حاکم مصرید و طبق حکم شما گناه پاکی پیراهنم خودش خیلی است * همیشه...

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست یا شب و روز بجز فکر توام کاری هست...

در صبح آشنایی شیرینمان تورا گفتم که مرد عشق نئی باورت نبود در این غرئب سرد جدایی هنوز هم می خواهمت چو روز نخستین ولی چه سود؟

درخت دوستی بنشان که کام دل ببار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بیشمار آرد

در خرابات مغان نور خدا می بینم این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم

دردایره ی قسمت ما نقطه ی تسلیمیم لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

لب بسته و پرسوخته از کوی تو رفتم رفتم به خدا گر هوسم بود بسم بود!

خوابم میاید اما...... خوابم میاید اما...... خوابم می آید خوابم می آید اما باید دوباره تمام کتاب کوکب را دوره کنم بی گلایه وگریه که نمی توان به دیدار دیار دور رؤیا رفت! باید به رکعت سکوت و صدای کبوتر فرو شوم باید به پنجره ی باز و پرواز پاک پر بیندیشم به جریمه های نانوشته ی جمعه های...

دیگر نه من نه این معانی معیوب! دیگر نه من نه این شهادت اشک! دیگر از تکرار ترانه خسته ام از این پنجره های بسته خسته ام! خسته ام از این دقایق بی لبخند باران ببارد یا نبارد من می روم تا با دست هایت چتری برای پروانه ها بسازم دیگر چه می شود که نام گل های باغچه را به خاطر نیاورم ؟ یا...