آخ.خوراك خودمه.وقتي زير قدمات صداي برگا درمياد...من توي يه دنياي ديگه سير ميكنم اما خودم تو دنياي ديگه.صداي برگارو شايد كسي بشنوه اما كسي صداي فكرمو نميشنوه.
قدم زنان فكر ميكنم به دغده هام به داشته هام به نداشته هام به خودم به همه چيزايي كه بهم مربوط ميشن...
اگه قرار بود برگاي پاييز با آهنگ فكر...