سایه
من همونم که همیشه، غم و غصم بی شماره
اونی که تنهاترینه ، حتی سایه ام نداره
این منم که خوبیامو ، کسی هرگز نشناخته
اون که در راه رفاقت، همه ی هستیشو باخته
هر رفیق راهی بامن ، دو سه روزی همسفر بود
ادعای هر رفاقت ، واسه من چه زودگذر بود
هرکی با زمزمه عشق ، دو سه روزی عاشقم شد
عشق اون...