نتایح جستجو

با چتر زیر باران می روم این روزها عصای خوبی شده برایم...

تمام قوانین جبر و احتمال را شرمنده می کنم حتی با اصل لانه کبوتر هم با من هم لانه نمی شوی...

عصایی گرفتم برای کودک درونم بازی ات زیادی برایش سنگین بود دیگر راست نمی شود قدش...

هرگاه رد پای کسی را که آرامشم را گرفته بود دنبال کردم به خودم رسیدم! اندره ژید

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند لحظه ها عریانند به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز. سهراب سپهری

نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند لحظه ها عریانند به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز. سهراب سپهری

به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت... غصه هم میگذرد... سهراب سپهری

من تو را ندیده ام و تو صدر نشین دعا هایم هستی کاش بیایی تا...

باران.. باران.. باران.. باران.. باران.. باران.. دوباره باران.. باران.. کاش تمام شعر ها حرف تو بود. باران.. باران.. ترانه باران.. باران.. 'قیصر امین پور'

بسترم صدف خالی یک تنهایی ست و تو چون مروارید گردن آویز کَسان دِگری... هوشنگ ابتهاج (ه. الف - سایه)

چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده بگوری "احمد شاملو"

اَستَغفِرُ اللَهَ رَبی وَ اَتوبُ اِلَیه ((ألاستِغفارُ یَزیدُ فی الرّزقِ.)) استغفار روزی را زیاد می کند. بحارالانوار ج۷۳ ص۳۱

خدایا بفهمانم که بی تو چه میشوم اما نشانم نده!!! خدایا هم بفهمانم وهم نشانم بده که با تو چه خواهم شد... "دکتر علی شریعتی"

خدایا! ممنونم که هنوز به حرفهایم گوش می دهی،این زمینی ها هم مثل من،از من خسته شده اند...

وفادارترین زن ها نه موطلایی هاهستند، نه موخرمایی هاونه مومشکی ها... بلکه وفادارترین زن هاموخاکستری هاهستند...!!! چارلی چاپلین

طفلی به نام شادی، 
دیریست گمشدست، 
با چشم های روشن براق، 
باگیسوی بلند به بالای آرزو، 
هر کس از او نشانی دارد ما را کند خبر، 
این هم نشان ما، 
"یک سو خلیج فارس
سوی دگر خزر" 
 دکتر شفیعی کدکنی

می دانی چطور تنها با یک قاب عکس بعد از رفتنت تاب آوردم؟ ببین ! فقط چشمهای تو در نگاهم پیداست آینه کاری کردم تمام دیوارها را در نبودنت...

هررفتنی را آمدنی است تو رفتی! ودستهایم هنوز سایبان چشمانم می شود هر صبح شاید امروز بیایی...

نه تو را دیدم نه جنگ را،من دقیقا سه سال بعد از پر کشیدن تو آمدم. در هیچ یک از نامه هایت نامی از من نیست.اغراق نمی کنم اگر بگویم هنوز هم وقتی نامه هایت را می بینم که درآنها سراغ همه را گرفتی دلخور می شوم که چرا من نبودم. اما با این همه آرامشی دارم کنار مزارت که دست کم بیست بار در عمر بیست و چند...

بدون تو هیچوقت نتوانستم خاطره ای بنویسم حتی دفتر خاطراتم از تو پر است! تمام صفحاتش خالی است... پ.ن: خواهشی کنم؟ اگر آمدی، خاطره نبودنم را بنویس...