نتایح جستجو

[IMG] "گاهی بعضی چیزها رو فقط به رسم کودکی باید به باد سپرد... یادت هست بعضی از قاصدک های کودکی هم برمی گشتند... کبود می شدم از بی نفسی... و در نهایت آرام کف دست می گرفتمشان... پس به رسم همان کودکی رها می کنم محبتم را... به رسم باران پاییزی می بارم... یا مثل قاصدک نمی رود، یا مثل باران در...

[IMG] "گاهی بعضی چیزها رو فقط به رسم کودکی باید به باد سپرد... یادت هست بعضی از قاصدک های کودکی هم برمی گشتند... کبود می شدم از بی نفسی... و در نهایت آرام کف دست می گرفتمشان... پس به رسم همان کودکی رها می کنم محبتم را... به رسم باران پاییزی می بارم... یا مثل قاصدک نمی رود، یا مثل باران در...

"دوباره شروع کردی آسمان گمان می کنی چشمه اشکِ من کم می آورد... خدایِ من دعای زیر باران را می شنود، چه ابر آسمانِ تو چه اشک چشمِ من..." smart student

علی یارت گلم خیلی زیبا گفتی... دعا کن که بتونم...

"خاطره ای که تکرار پذیر نیست، ماندگار می شود... درگیر می کند... سایه می شود بر تمام حال و گذشته و آینده... شاید ترسم از این است که آغاز هم نمی شوم..." smart student

"نمی دانم شاید سفیدی موهایم به یاد پاکی توست... می بینی مثل پاییز شده ام حتی رنگ های خزانی ام را زیبا می بینم..." smart student

"به شیشه پنجره می نگرم... خیس باران است... اشک من یا آسمان فرقی نمی کند... هر دو دلتنگیم..." smart student

بازدم نفس های عمیقم حیف می شود باید حباب ساز کودکی هایم را پیدا کنم..." smart student [IMG]

تو اون گرمای خورشیدی که میری رو به خاموشی نمی دونی چقد سخته شب سرد فراموشی شبی که کولبارت رو میون گریه می بستی یه احساسی به من می گفت هنوزم عاشقم هستی چرا حالت پریشونه چرا مأیوس و دلسردی خداحافظ نگو وقتی هنوزم میشه برگردی تو یادت رفته اون روزا یکی تنها کست میشد خداحافظ که می گفتی خدا دلواپست...

نگو شکستی نگو بریدی منم مثل تو دلم گرفته باید بمونی طاقت بیاری تو روزگاری که غم گرفته نگو شکستی نگو بریدی منم مثل تو دلم گرفته باید بمونی طاقت بیاری تو روزگاری که غم گرفته...

date:6/8/1392 "می نویسم در این خلوت شیشه ای که شاید هر از گاهی میهمانی هم عبوری دری می زند... پس خلوت می ماند! دیروز گمانم من بیش تر از آسمان باریدم... ترس داشتم از نبودن آنکه نیست... وحشت داشتم از آینده نیامده و گذشته بر باد رفته... سیل آسا باریدم... ولی... در آغوش همیشه گشوده تو آرام گرفتم...

""..." می دانم توقع زیادی است که بدانی... ولی... کاش... بگذریم همین که خوب باشی برایم کافی است... و سهم من همین سه نقطه ی مبهم انتهای جمله های به سامان نرسیده..." smart student

"نیستی و من سطر به سطر نوشته هایم را به باد می دهم در صفحه های این دنیای مجازی بی آنکه بدانی در گوشه ای از این مسطحِ گرد به هوای آمدنت می نوشتمشان... باشد که این باد بُرده ها به گوشَت برسند تو که نمیایی... و باز مثل همیشه خوب ترین خوبِ دیروز و امروز و فردای من می شوی... و من... روز به روز تنگ...

"در نیامدنت سهمِ من می شود این دنیای خاکستریِ غم گرفته، سطر هایی که از سرانگشتِ احساسم جاری می شود بر صفحه هایِ سفید... می بینی منِ گریزان از انشاء را، بی آنکه عاشق باشم، بی آنکه شکست خورده باشم، به نوشتن وامی داری با تصور آمدنت... ببخش و زودتر بیا..." smart student

"من عرصه ای را بر کسی تنگ نکردم... فقط گاهی از عرصه تنگ خود بیرون می زنم ... همین!" smart student

"مهربانم! ای دوست! یاد قلبت باشد، یک نفر هست که با تو، به خداوند جهان نزدیک است و دعا می کند این بار که تو با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی... و پر از عاطفه و عشق و امید به شب معجزه و آبی فردا برسی...."

"چيزي نگو، پرنده شو، پرواز مال تو اين دشت ها و آسمان اي باز مال تو سخت است با تو بودن از پشت ستون آه پايان عشق سهم من - آغاز مال تو با اسب دلخوشم در اين شطرنج زندگي شاه و وزير و قلعه و سرباز مال تو در زاغه هاي پر خم ِ شهر تو من هنوز مي گردم و تمامي‌ ِ اهواز مال تو مي شد به رسم سادگي...

چيزي نگو، پرنده شو، پرواز مال تو اين دشت ها و آسمان اي باز مال تو سخت است با تو بودن از پشت ستون آه پايان عشق سهم من - آغاز مال تو با اسب دلخوشم در اين شطرنج زندگي شاه و وزير و قلعه و سرباز مال تو در زاغه هاي پر خم ِ شهر تو من هنوز مي گردم و تمامي‌ ِ اهواز مال تو مي شد به رسم سادگي...

"طول و تفسیر نمی خواهد این خستگی که گریبانگیرمان شده... خلاصه بگویمت خستگی را باید بیرون کرد با فنجانی چای تلخِ پاییزی... اگر هم پیاله ای هم یافتی بخت با توست جشنی به پا کن!" smart student

"طول و تفسیر نمی خواهد این خستگی که گریبانگیرمان شده... خلاصه بگویمت خستگی را باید بیرون کرد با فنجانی چای تلخِ پاییزی... اگر هم پیاله ای هم یافتی بخت با توست جشنی به پا کن!" smart student