نتایح جستجو

[IMG]

«رسم دنیا فراموشی است اما تو فراموش نکن کسی در لا به لای گذر زمان به یاد توست!»

عجیب آرام و صبورم!

دلم می خواست همانقدر که خدا به من اطمینان داشت که زمینی ام کند من هم به خود مطمئن بودم! smart student

"همین که "تو" را ندارم برای همه داشته هایم کافیست،تا گم شوند!"

به این نکته رسیدم که اگر آنچه سهمم نیست را خدایم گرفت به جایش صبری می دهد دلنشین... صبری که روزی گمان می کردم تلخ است... ولی وقت خود خواسته شد از هر شهدی شیرین تر است! smart student

این روزها آرام ترین لحظات را در عین شلوغی اطرافم دارم حتی بغض های گهگداری قدیم هم آرام تر شده اند باران هم هنوز شادم می کند احساس گم گشته ی کودکی هایم را یافته ام... امروزهای من پر از محبت همراهانم از کودکی است آنانکه دوستشان دارم و دوستم دارند... و خدایی که به این راه به من نزدیک است!!!!!

هر انگشت اثر خودش رو داره...

برای گفتن حسم هنوز یک واژه کم دارم که توشعرام بجای اون همیشه نقطه میزارم منی که باهمین احساس یه عمره زندگی کردم نه میتونم نه میدونم که بچشمات بفهمونم متن شعر رضا صادقی

مثل همیشه هوامو داشته باش که بیش تر از همیشه محتاج نگاهتم...

خوش بینم به زندگی به همان اندازه که دیر باورم!

تنهایی اختیاری است... معمولا وقتی پیش نویسمان از آدم ها با واقعیت وجودی شان نمی خواند تنهایی پسند می شویم! یادمان بماند هیچکس در تنهایی دیگری مقصر نیست اگر روزی تنها ماندیم بدانیم انتخاب ماست....

ممنون که هستی ...

"بپاس مهربانیت هربار که از ذهنم میگذری! لبخند پرمهر خدارا برایت آرزو میکنم."

"بپاس مهربانیت هربار که از ذهنم میگذری! لبخند پرمهر خدارا برایت آرزو میکنم."

خواستن گاهی توانستن نیست... گاهی نمی خواهی ولی می توانی ... و چه سخت به نظر می رسه این توانایی های ناخواسته... مثل گذشتن از بعضی زمان ها، مکان ها، افراد و هر چیزی که روزی خواستنی بوده... ولی روزی به این نکته می رسی که نیازی نیست توی زندگی ات جایی برای کسی نگه داری نمی گم برای دعوت دوست داشتنی...

وقتی دستت رو توی دستای مهربون خدا گذاشتی تازه میفهمی چطور میشه مثل آفتاب و بارون بی دریغ بود... میشه همه رو بدون هیچ پیش فرضی دوست داشت میشه با لبخند خورشید خندید ... میفهمی لیلای مجنون تمثالی بر عشق به خودتِ که آینه خدایی میفهمی باید اول خودت رو دوست داشته باشی که بتونی اونایی رو که جزیی از...

وقتی دستت رو توی دستای مهربون خدا گذاشتی تازه میفهمی چطور میشه مثل آفتاب و بارون بی دریغ بود... میشه همه رو بدون هیچ پیش فرضی دوست داشت میشه با لبخند خورشید خندید ... میفهمی لیلای مجنون تمثالی بر عشق به خودت که آینه خدایی میفهمی باید اول خودت رو دوست داشته باشی که بتونی اونایی رو که جزیی از تو...

رفع ابهام شده به بی نهایت...

[IMG] یه وقتهایی توی زندگی دلت می خواد کبک وار سرت زو زیر خروارها برف قایم کنی، به این امید که کسی نمی بیندت! یه موقعهایی که توی حساب کتاب خودت و زندگی ات بین گذشته و حال و آینده موندی! نمی فهمی با خودت چند چندی؟ چی رو باید از گذشته میاوردی و جا مونده! چیا رو اشتباه وبال گردنت کردی ؟ و هزار و...